Politici hebben maar erg weinig invloed.
Politici beweren wel dat ze de wereld willen veranderen. Maar de eeuwenlange traditie van vrouwenonderdrukking krijg je niet zomaar uit de hoofden van de Afghanen en Somaliërs. Landen waar corruptie welig tiert veranderen niet doordat er een nieuwe regering komt. Democratie komt niet uit de loop van een geweer en ook niet uit de mond van een politicus.
Moeder Natuur luistert niet naar politici. El Nino komt en gaat, ook zonder verkiezingen. Aardbevingen, aswolken, tsunami’s; politici hebben er geen enkele invloed op. Ministers kunnen met geen enkele maatregel de wisseling der seizoenen beinvloeden. Ze roepen wel dat ze het klimaat constant willen houden, maar daar gaan ze gewoon niet over.
De economie gaat ook haar eigen gang, zonder zich iets aan te trekken van politici.
De olieprijs en de goudprijs gaan omhoog, ongeacht wat politici aan hun kiezers beloofd hebben. Fabrieken zullen hun poorten sluiten als ze met verlies draaien, of politici dat nu leuk vinden of niet.
Het opeenstapelen van leningen en kredieten ging jarenlang (en gaat nog steeds) door in alle landen van de wereld, of ze nu bestuurd werden door socalisten of door liberalen. In IJsland, Ierland, Griekenland, Dubai waren gewoon ministers en politici aan het bewind, die dachten en beweerden dat ze de zaak onder controle hadden.
De economische recessie van 2008 en 2009 kon niet worden tegengehouden, politici staan nog net zo machteloos toe te kijken bij dat soort ontwikkelingen als in 1929 of 1973.
Politici kunnen de economie niet besturen. Ze kunnen de economie wel laten crashen, zoals in Zimbabwe, maar dat betekent nog niet dat je de economie kunt besturen. Ik heb nooit geleerd hoe je een auto moet besturen, maar er eentje in de prak rijden zal me wel lukken.
In deze roerige tijden kunnen machtige financiële instellingen beslissen over uitkeringen, pensioenen en subsidies in Griekenland, IJsland en eigenlijk ook al in Nederland. Volgend jaar richten de hedgefunds hun pijlen weer op een andere prooi: het interesseert ze niets welke politici daar aan de macht zijn.
De beperkte invloed van politici wordt steeds duidelijker zichtbaar. De belangrijkste beslissingen worden ad hoc genomen door Wouter Bos, het liefst op zondagavond in een achterkamertje. België bestaat nog altijd ondanks het feit dat er al jarenlang geen effectieve regering is.
Dmitry Orlov voorspelt dat de kiezers zullen doorkrijgen dat het allemaal toneel is: de politieke instorting volgt op de economische instorting.
Binnenkort zijn er weer verkiezingen. Politici beloven gouden bergen. Of hel en verdoemenis als je op de tegenpartij stemt. Het is voor politici meer een spelletje: kijken wie de beste oneliners bedenkt, wie het beste elftal heeft en dan kijken wie de grootste wordt.
Slimme politici zien in dat ze uiteindelijk nergens invloed op hebben. Zij vertrekken uit de politiek en gaan leuke dingen doen, met hun vrouw en hun kinderen.
