Groei van de werkgelegenheid is een van de kenmerken van economische groei, van welvaart. Als meer mensen werken dan wordt er meer verdiend en is het land welvarender.
Maar ook in de werkgelegenheidsontwikkeling worden de grenzen aan de groei zichtbaar.
Tussen 1975 en 2000 groeide het percentage Amerikanen met een betaalde baan van 57 naar 64%. Sinds 2000 is dat percentage weer aan het dalen, terug naar 57%.
In de VS daalt de werkgelegenheid omdat banen verdwijnen naar lagelonenlanden, bijvoorbeeld naar Mexico.
Maar ook in Europa bezuinigen bedrijven op loonkosten, door outsourcing naar lagelonenlanden of automatisering. Daarnaast gaan er bedrijven failliet.
Overheden bezuinigen om het financieringstekort terug te dringen en heffen arbeidsplaatsen op. Tal van overheidsinstellingen (posterijen, openbaar vervoer, telecombedrijven) worden geprivatiseerd. Daarna moet er winst gemaakt worden en ook dan verdwijnen er altijd arbeidsplaatsen.
Het resultaat is dat ook in Europa de werkgelegenheid een piek bereikte in 2008 en inmiddels weer afneemt.
Nederland is geen uitzondering. De stijging van de werkeloosheid van mee. Maar de trend in werkgelegenheid is hetzelfde als in de VS en in de rest van Europa.
Peak-werkgelegenheid was in 2008.
De komende jaren zal de werkgelegenheid in Nederland verder afnemen. Door massa-ontslagen bij KPN, gemeentelijke openbaarvervoersbedrijven en Defensie. Maar ook bij de Rijksoverheid en gemeentelijke overheden zullen bezuinigingen leiden tot ontslagen.
Dat hoeft m.i. geen slechte ontwikkeling te zijn. Bij een eerlijke verdeling van arbeidstijd krijgt de gemiddelde Nederlander meer vrije tijd. En er zal veel minder behoefte zijn aan kinderopvang. De Nederlanders zullen weer zelf hun kinderen grootbrengen.



[...] we momenteel te maken hebben met peakoil, peak fosfaten, peak grondstoffen, peak welvaart, peak werkgelegenheid zullen we waarschijnlijk ook te maken krijgen met een ‘peak levensverwachting’. Immers door de [...]