Categorie archief: overig

Wie zijn de daders en hoe ga je dat waterdicht bewijzen?

Aanslagen met veel slachtoffers worden vaak misbruikt voor politieke doeleinden. De aanslagen van 11 september 2001 zijn daar een mooi voorbeeld van. De Amerikaanse regering heeft die aanslagen gebruikt als rechtvaardiging voor de invasie (en jarenlange bezetting) van Afghanistan en het gevangen houden en martelen van vele honderden moslims in Guantanamo Bay en andere gevangenissen.
Zelfs de onwettige executie van een man, waarvan men beweert dat hij Osama Bin Laden heette, in het Pakistaanse Abbottabad, wordt door de Amerikaanse regering gerechtvaardigd als genoegdoening voor de aanslagen van 11 september 2001. Osama Bin Laden heeft zelf altijd ontkent, dat hij betrokken was bij de aanslagen.

Het neerstorten van de MH17 afgelopen vrijdag is ook een tragische gebeurtenis met veel slachtoffers. De publieke opinie wil dat de verantwoordelijken zo snel mogelijk gestraft worden. Maar bij die bestraffing onder tijdsdruk, moet de schuld wel onweerlegbaar vaststaan. En er zijn nog veel vraagtekens rond het neerstorten van MH17.

Voorlopig lijkt het alsof pro-Russische separatisten in het oosten van Oekraïne per ongeluk het vliegtuig neerschoten. Een militaire commandant van de separatisten twitterde triomfantelijk dat zijn troepen een vliegtuig hadden neergehaald. Dat is een belangrijke aanwijzing, maar geen waterdicht bewijs. Bovendien is er dan sprake van een tragische vergissing en geen kwade opzet.

De Oekraïnse regering publiceerde binnen 10 uur na de ramp een ‘afgeluisterd telefoongesprek tussen twee pro-Russische rebellen’, waarin het tragisch misverstand wordt besproken. Het is heel knap dat de Oekraïnse autoriteiten al zo snel wist in welk afgeluisterd telefoongesprek het bewijsmateriaal te vinden was. Dat kan eigenlijk alleen als er iemand live (in real time) heeft meegeluisterd naar het telefoongesprek.
Ik vind het erg toevallig dat de Oekraïnse geheime dienst tijdens dit gesprek live meeluisterde en dat de militaire bevelhebbers van de separatisten hun communicatie niet beter beveiligen.

Afgeluisterde telefoongesprekken worden steeds vaker als bewijsmateriaal aangevoerd.
Na de aanslagen van 11 september 2001 beweerden diverse mensen dat zij gesproken hadden met passagiers en bemanningsleden aan boord van de gekaapte vliegtuigen. Het beroemdste gesprek is dat van Todd Beamer aan boord van United 93, dat neerstortte bij Shanksville. Er zijn geen opnamen gemaakt van het gesprek dat 20 minuten duurde: we moeten telefoniste Lisa Jefferson op haar woord geloven dat het gesprek daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Er is geen enkel bewijs dat zij echt een passagier in het gekaapte vliegtuig heeft gesproken. Er kan ook een andere passagier uit een ander vliegtuig onder de naam Todd Beamer hebben gebeld.

In de zomer van 2013 werd een afgeluisterd telefoongesprek tussen Syrische militairen aangevoerd als bewijs voor het feit dat het Syrische leger gifgas had gebruikt in de strijd tegen de rebellen. Later onderzoek wees uit dat het bereik van de gifgasgranaten zo klein was, dat het Syrische leger onmogelijk verantwoordelijk kan zijn geweest. Het afgeluisterde telefoongesprek was kennelijk een vervalsing.

In februari 2014 werd een afgeluisterd telefoongesprek van de Amerikaanse regeringsofficial Victoria Nuland gepubliceerd. In het gesprek met de Amerikaanse ambassadeur in Kiev werd gesproken over mogelijke kandidaten, die na het omverwerpen van de regering Janoekovitsj, het gezag in Oekraïne moesten overnemen. De stemmen van Nuland en de ambassadeur zijn duidelijk herkenbaar en het belastende gesprek valt ook niet te ontkennen.

Heeft het afgeluisterde gesprek van donderdag 17 juli tussen 2 militaire bevelhebbers van de separatisten over het ‘per ongeluk neerschieten’ van MH17 echt plaatsgevonden zoals dat tussen Victoria Nuland en de ambassadeur? Of is het door de Oekraïnse geheime dienst als bewijsmateriaal in elkaar gezet?
Het zal erg moeilijk worden om waterdicht bewijs te leveren voor de schuld van de pro-Russische separatisten.

Meeste Europese landen voldoen al aan Kyoto-doelstelling

In het klimaatverdrag van Kyoto is afgesproken dat de uitstoot van broeikasgassen omlaag gebracht moet worden tot onder het niveau van 1990. Voor de meeste Europese landen geldt als doelstelling dat de uitstoot 6 tot 8% onder de uitstoot van 1990 moet worden.
Als je kijkt naar de uitstoot van CO2 in 2013, dan blijkt dat de meeste Europese landen al ruimschoots voldoen aan die doelstelling.

CO2-uitstoot van 2013 vergeleken met die van 1990 voor Europese landen

CO2-uitstoot van 2013 vergeleken met die van 1990 voor Europese landen

In het plaatje hierboven is zichtbaar dat Litouwen en Roemenië hun CO2-uitstoot al met meer dan 50% terugdrongen: zij zijn Europees kampioen klimaatbeleid.
Slechts een klein groepje landen, België, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Spanje, Noorwegen en Ierland hebben in 2013 meer CO2 geproduceerd dan in 1990.

Als je de CO2-uitstoot van alle landen in de grafiek bij elkaar optelt dan kom je in 2013 op 4125 miljoen ton CO2. Dat is 13% minder dan de CO2-uitstoot van dezelfde groep landen in 1990.
M.a.w. de gezamenlijke CO2-uitstoot van Europa is in 2013 ook al lager dan afgesproken in het Kyoto-protocol. (een aantal kleine landjes buiten beschouwing gelaten).
Ik ga ervan uit dat de Europese landen ook de uitstoot van andere broeikasgassen (methaan, lachgas en de fluorverbindingen CFK’s, PFK’s en zwavelhexafluoride) ook met succes hebben kunnen terugdringen onder het niveau van 1990.

De vermindering van de CO2-uitstoot in Europa en de snelheid waarmee dat is bereikt, maken de emissiescenario’s van het IPCC ongeloofwaardig.
Het klimaatpanel verwacht zelfs in haar meest optimistische prognose (RCP2.6) dat de mondiale CO2-uitstoot zal blijven stijgen tot 2020.

In de emissiescenario’s RCP4.5, RCP6.0 en RCP8.5 blijft de CO2-uitstoot stijgen tot 2035 of zelfs tot 2080. Dat is gezien de huidige ontwikkeling, erg onrealistisch te noemen.

Peakoil in Europa: Groot-Brittannië voldoet ook al aan de Kyoto-doelstelling

De Britse olieproduktie (in de Noordzee) is al sinds 1999 aan het dalen. Het Britse verbruik van aardolie piekte in 2005 met 1,806 miljoen vaten per dag. In 2013 was het Britse olieverbruik gedaald tot 1,5 miljoen vaten per dag. Dat is een daling van bijna 17% t.o.v. 2005.

UKoil

Het olieverbruik was in 2013 ca. 14% lager dan in 1990.

Het Britse steenkoolverbruik in 1990 kwam uit op 64,9 miljoen ton olie-equivalent. In 2013 was dat nog maar 36,5 miljoen ton olie-equivalent, ofwel 43% minder dan in 1990.
Ter vergelijking: het Nederlandse steenkoolverbruik daalde sinds 1990 maar met 7%.

UKcoal

Sinds 1990 is het aardgasverbruik in het Verenigd Koninkrijk wel gestegen. Van 52,4 miljard m³ naar 73,1 miljard m³, een stijging van bijna 40%.

UKnatgas

We zien in Groot-Brittannië een verschuiving van de vuile fossiele brandstof steenkool naar het relatief schone aardgas.

Netto energieverbruik
In 1990 verbruikte Groot-Brittannië ruim 211 miljoen ton olie-equivalent aan energie. In het jaar 2013 was dat 5% minder 200 miljoen ton olie-equivalent.

UKprimenergy

Groot-Brittannië voldoet ruimschoots aan de Kyoto-doelstelling
Door minder fossiele brandstoffen te gebruiken is de CO2-uitstoot van het Verenigd Koninkrijk flink gedaald.
In 1990 produceerde Groot-Brittannië 622 miljoen ton CO2. In 2013 nog maar 513 miljoen ton, ofwel 17,5% minder dan in 1990.

UKCO2

Sinds 2006 is er een duidelijk dalende trend. En als die trend zich doorzet dan zal de Britse CO2-uitstoot in 2020 nog maar 420 tot 440 miljoen ton bedragen. Dat is 30% onder de uitstoot van 1990.

Sneeuwbedekking op Noordelijk Halfrond ook in juni beneden normaal

Het Global Snow Lab van de Amerikaanse Rutgers University maakte afgelopen week de gemiddelde sneeuwbedekking van het Noordelijk Halfrond voor de maand juni bekend.
Men kwam tot een gemiddeld oppervlak van 6,80 miljoen km². Dat is beneden het langjarig gemiddelde over de periode 1981-2010. Maar wel meer dan in de voorgaande vier jaar.

Schermafbeelding 2014-07-04 om 15.22.28

Het Canadese klimaatonderzoekcentrum CCIN hanteert de periode 1998-2011 als referentieperiode. En dan blijkt de sneeuwbedekking van juni 2014 binnen dat gemiddelde te vallen (de blauwe lijnen geven de gemiddelde sneeuwbedekking plus of min één standaardafwijking aan).

Schermafbeelding 2014-07-06 om 11.22.36

CCIN berekent ook de hoeveelheid water, die in de vorm van sneeuw op de landmassa’s van het Noordelijk Halfrond liggen, het zogenaamde Snow Water Equivalent. In de maand juni 2014 daalde dat sterk van ongeveer 700 km³ tot minder dan 300 km³. Maar het Snow Water Equivalent bleef de gehele maand boven het langjarig gemiddelde.

Schermafbeelding 2014-07-06 om 11.23.01

Peak-kernenergie

Fossiele brandstoffen zijn eindige grondstoffen: steenkool, aardgas en aardolie zullen ooit opraken. De makkelijk winbare fossiele brandstoffen heeft de mens als eerste verbruikt. Nu rest de mensheid alleen de moeilijk winbare fossiele brandstof.

Hetzelfde geldt voor uranium. Ook dat is een eindige grondstof: het begint al langzaam op te raken. Het makkelijkst winbare uraniumerts met het hoogste gehalte aan uranium is als eerste gewonnen in de 20e eeuw. Nu dat begint op te raken wordt er steeds meer erts met een laag uraniumgehalte gewonnen. Er moet steeds meer erts worden opgegraven voor eenzelfde hoeveelheid kernbrandstof.
Daar komt nog bij dat de brandstof voor de graafmachines en de energie, die nodig is het uranium op te werken de laatste jaren flink duurder is geworden. Dat betekent dat het opwekken van kernenergie steeds duurder wordt.

Momenteel zijn er wereldwijd 435 kernreactors in bedrijf. En wordt er gebouwd aan 71 nieuwe reactors. Je zou verwachten dat de hoeveelheid elektriciteit, die kerncentrales opwekken, nog altijd stijgt.
In 2006 werd er wereldwijd ruim 2800 TeraWattuur (TWh) door kerncentrales opgewekt. Maar in 2013 was dat nog maar 2490 TWh, ofwel 11% minder dan in 2006. (zie grafiek hieronder)

peakkernenergie01

In sommige landen zoals China en Iran stijgt het gebruik van kernenergie nog. Maar veel OECD-landen zijn al post-peak, kwa kernenergie. Als voorbeeld hieronder Frankrijk.

Kernenergiefrankrijk

Na de kernramp in Fukushima (2011) stopte Japan vrijwel volledig met kernenergie. In 2013 werd er in Japan 14,6 TWh opgewekt door kerncentrales. Dat was nog maar 5% van de 292 TWh die in 2010 door Japanse kerncentrales werd opgewekt.
Duitsland wil het voorbeeld van Japan volgen en alle kerncentrales sluiten. Maar vorig jaar werd in er Duitsland nog 97,3 TWh in kerncentrales opgewekt.

In 2001 bedroeg de hoeveelheid opgewekte kernenergie 6,4% van het totale mondiale energieverbruik. In de jaren daarna is de mensheid meer energie gaan halen uit andere bronnen (vooral steenkool en aardgas), zodat het kernenergie-aandeel kleiner werd. In 2013 bedroeg de hoeveelheid kernenergie nog maar 4,4% van het mondiale energieverbruik.
Je zou 2001 ook het jaar van de mondiale kernenergie-piek kunnen noemen.

peakkernenergie03

Hoe nu verder met kernenergie?
Kernenergie vergt grote investeringen in mijnbouw, verrijkingsfabrieken, kerncentrales, opwerkingsfabrieken en verwerking van het gevaarlijke afval. Door de hoge kosten worden kerncentrales alleen ingezet om grote nationale en supranationale netwerken op spanning te houden.
De laatste jaren is er een trend naar steeds kleinschaliger en decentrale elektriciteitsopwekking door warmtekracht-centrales, windmolens en zonnepanelen. Ik verwacht dat deze trend verder zal doorzetten en daardoor zullen steeds meer grootschalige kerncentrales overbodig worden en sluiten.
Het aandeel kernenergie zal verder afnemen en de nucleaire industrie zal krimpen. Als het aantal centrales wereldwijd afneemt, lopen de kosten voor de nucleaire infrastructuur (uraniumwinning en verrijking) per centrale verder op. Uiteindelijk zullen boekhouders ook de overgebleven kerncentrales sluiten omdat ze veel duurder zijn dan windmolens en kolencentrales.
Het kernenergietijdperk begon in 1954 met de Obninsk-kerncentrale in de Sovjet-Unie en zou wel eens binnen 100 jaar al weer ten einde kunnen zijn.

Duurzame energie-opwekking heeft ook vervelende kanten

Voordat we ons helemaal overgeven aan duurzame elektriciteitsopwekking, moeten we ook maar even advocaat van de duivel spelen. Is het de ideale oplossing? Of zijn er ook nadelen verbonden aan windmolens en zonnepanelen?
Kim Hill van Creative Ecology zette een aantal nadelen op een rijtje.

1. Zonnepanelen en windmolens worden gemaakt van hoogwaardige materialen: plastic, metaal en chemicaliën. Die materialen moeten gewonnen worden, getransporteerd en gezuiverd. Daarbij laten de materialen een spoor van vernieling, uitbuiting, vervuiling en CO2 achter. Multinationals verdienen er dik aan. Om windmolens en zonnepanelen te maken zijn fossiele brandstoffen noodzakelijk.

2. De elektriciteit die windmolens en zonnepanelen opwekken wordt gebruikt in mijnbouw, industrie en andere activiteiten, die grote schade toebrengen aan het milieu. Zelfs als je op een milieuvriendelijke manier elektriciteit kunt opwekken. Elektriciteit gebruiken is meestal erg milieuonvriendelijk.

3. Het doel van overstappen naar duurzame energiebronnen is het in stand houden van onze huidige manier van leven, die bedreigend is voor het mondiale ecosysteem. Moeten we doorgaan op de doodlopende weg.

4. Alle planten en dieren op aarde kunnen overleven zonder elektriciteit. Ze halen hun energie uit het ecosysteem. Alleen het industriële systeem dat de mens in de laatste 3 eeuwen heeft opgebouwd heeft elektriciteit nodig. Moeten we het natuurlijke, zelfvoorzienende ecosysteem opofferen aan onze kortstondige bevlieging met machines?

5. de netto-energie-opbrengst van windmolens en zonnepanelen is laag. Er is ontzettend veel energie nodig om de metalen en kunststoffen te maken, die nodig zijn voor windmolens en zonnepanelen. Het is maar de vraag of windmolens en zonnepanelen tijdens hun levensduur meer energie opwekken dan ze gekost hebben. Onze complexe, zorgzame samenleving kan alleen voortbestaan als windmolens en zonnepanelen 10 keer zoveel energie opleveren dan erin geïnvesteerd werd.

6. Belastinggeld dat wordt besteed aan windmolens en zonnepanelen komt terecht bij multinationals.Bedrijven als General Electric, BP, Samsung en Mitsubishi profiteren van de belangstelling voor duurzame energieopwekking. Zij investeren hun winsten direct in grootschalige projecten, die natuur en milieu beschadigen en bedreigen. Als de milieubeweging gaat geloven dat de multinationals milieuvriendelijk geworden zijn, dan is dat erg naief.

7. Meer duurzame elektriciteit betekent nog geen lagere CO2-uitstoot. De hoeveelheid duurzaam opgewekte elektriciteit stijgt, maar de hoeveelheid elektriciteit wereldwijd opgewekt m.b.v. fossiele brandstoffen stijgt ook.

8. Slechts 20% van de wereldwijd gebruikte energie is elektriciteit. Zelfs als alle elektriciteit zonder CO2-uitstoot wordt opgewekt, dan daalt de CO2-uitstoot slechts met 20%. Dat heeft weinig zin als de totale CO2-uitstoot blijft stijgen.

9. Windmolens en zonnepanelen gaan 20 tot 30 aar mee en moeten dan vervangen worden. Het hele proces van mijnbouw, zuivering, transport en produktie begint dan opnieuw. Als we niets veranderen, zullen we nog eeuwenlang moeten doorgaan met winning en transporteren van metalen en kunststoffen en het produceren van zonnepanelen en windmolens.

10. De reductie van CO2-uitstoot, die men met windmolens en zonnepanelen wil bereiken kan heel makkelijk gehaald worden door minder energie te verspillen. Door het rendement van bestaande elektriciteitscentrales te verbeteren en door besparingen van consumenten gaat de CO2-uitstoot ook omlaag.

Steek je energie niet in boos worden en het terzijde schuiven van bovenstaande argumenten. Steek je energie in het bedenken van oplossingen voor de genoemde nadelige effecten.

Aanbevolen leesvoer:
Ten Reasons Intermittent Renewables (Wind and Solar PV) are a Problem.
A Problem With Wind Power.
The myth of renewable energy