Tagarchief: afval

Er zijn te weinig opruimers

Er is in Nederland veel zwerfafval. Je kunt je daaraan ergeren en er boos over worden. Maar boos zijn is een vervelend gevoel, dat ik liever vermijd.
Ik heb me voorgenomen om in de rest van mijn leven mij zo weinig mogeijk te ergeren en zo weinig mogelijk boos te worden. Daarom erger ik me niet meer aan zwerfafval, net zoals Langzaamhardlopende Anne

Zwerfafval opruimen geeft me geen vervelend gevoel. Het geeft juist voldoening om een klein stukje Nederland op te ruimen. Ik heb me voorgenomen om elke dag een klein beetje zwerfafval op te ruimen en daar een blij gevoel aan over te houden.
De rest van mijn leven zal ik elke dag eventjes blij worden omdat ik iets opgeruimd heb.

De meesten van ons gooien geen rommel op straat en in de natuur. Er is maar een kleine minderheid, die het zwerfafval in Nederland veroorzaakt. 
Het is waarschijnlijk onmogelijk om die groep mensen op te voeden en op die manier zwerfafval te voorkomen.  Laten we geen moeite doen om te proberen dingen te veranderen die we niet kunnen veranderen. We kunnen onze energie beter besteden.

De groep mensen, die geen zwerfafval veroorzaakt, is veel groter dan de kleine minderheid vervuilers. Het zou mooi zijn als er meer opruimers zouden zijn dan vervuilers. 
Daarom wil ik mijn lezers wijzen op een nationale opruim-actie.
Op donderdag 20 maart kun je samen met mij en Anne De Lente Verwelkomen.

Dit is een actie van Klean Worldwide, waaraan al meer dan 1600 mensen gaan meedoen. Je kunt een fotootje maken van het zwerfafval dat je opruimt en dat uploaden naar een fotoboek. Maar dat hoeft niet. 
Het belangrijkste is dat je een klein stukje Nederland opruimt en daar een goed gevoel aan over houdt.

Ik hoop dat er steeds meer opruimers bij zullen komen totdat er meer opruimers zullen zijn dan vervuilers.

Ons dagelijks verpakkingsmateriaal

afval1-original

Ik werk in een supermarkt en ik zie waar al het verpakkingsmateriaal, dat Anne opruimt, vandaan komt. Elke week komen er vrachtwagens vol verpakkingsmateriaal naar mijn supermarkt. En elke week komen er duizenden klanten dat verpakkingsmateriaal kopen.
Het draait natuurlijk om het voedsel dat in het verpakkingsmateriaal zit. De verpakking is bijzaak. Maar het werkt verhelderend als je hoofdzaak en bijzaak omdraait.

De afgelopen jaren zie ik in de supermarkt een trend naar kleinere porties. Het aantal één en tweepersoonshuishoudens groeit. de markt speelt daarop in: voedsel wordt in steeds kleinere porties verkocht. Je kunt ook zeggen dat er steeds meer verpakkingsmateriaal zit om dezelfde hoeveelheid voedsel.
Als ik tien jaar geleden in de supermarkt een container leegmaakte, dan was van elke kilo op die container ongeveer 200 gram verpakkingsmateriaal. Tegenwoordig zit in elke kilo misschien al 300 gram verpakkingsmateriaal en nog maar 700 gram voedsel. Bij sommige produkten koop je in feite meer verpakkingsmateriaal dan voedsel.
De supermarkt wordt steeds meer een verpakkingsmateriaalwinkel in plaats van een winkel waar je eten koopt.

Een deel van het verpakkingsmateriaal kunnen de klanten weer inleveren. Ze krijgen dan statiegeld terug. Het is ondoenlijk om statiegeld in te voeren voor alle verpakkingen. Daarom roept de overheid de mensen op om het verpakkingsmateriaal zonder statiegeld scheiden en in de juiste recycle-container stoppen. Plastic bij plastic, glas bij glas en papier bij karton.
De kringloop van recycling is niet waterdicht. Er lekt teveel verpakkingsmateriaal weg. Dat wordt verbrand als afval of beland in de open lucht voor de blote voeten van Anne.
Het moet beter.

Voor de toekomst heb ik mijn hoop gevestigd op de verpakkingsvrije supermarkt. Net als de bij ouderwetse kruidenier uit grootmoeders tijd worden daar het voedsel afgewogen waar je bij staat: een pond suiker, een liter melk en 3 kilo aardappelen. De klanten nemen zelf zakken, tassen, flessen en kannen mee, waar het voedsel in gaat. De toekomst zal steeds meer gaan lijken op het verleden.

In de verpakkingsvrije supermarkt kun je ook voedsel kopen, dat in de eigen regio is geproduceerd. Biologisch vlees, scharreleieren, kaas, streekbieren enzovoorts. De weg van producent naar consument is korter en voor iedereen zichtbaar. Geen bananen en sinasappels meer, maar wel vlierbessenjam en boekweitmeel.
Misschien werk ik over 5 jaar in de eerste verpakkingsvrije supermarkt in Delft. Ik heb nog een klein duwtje nodig.

KLEAN: Klagen Loont Echt Absoluut Niet

anne

Langzaamhardlopende Anne heeft een hekel aan zwerfafval. Daarom gaat ze een jaar lang door Nederland wandelen en hardlopen om zwerfafval op te ruimen. Ze weet dat klagen over rommel niets helpt, opruimen is echt veel effectiever. Afgelopen week is ze begonnen aan een voetreis dwars door Nederland om zoveel mogelijk zwerfafval op te ruimen

Ik ken Anne via het hardlopen en als ik haar tegenkom word ik elke keer weer verrast door haar positieve instelling.
Ze weet dat ze nooit al het zwerfafval kan opruimen. En ze weet ook dat de berm, die ze vandaag schoonmaakt, volgende week weer bezaaid is met plastic zakjes, flesjes en blikjes. Maar daar laat ze zich niet door weerhouden. Ze doet wat ze kan: opruimen wat je ziet en dragen kunt.

Ik bewonder Anne haar moed. Ze heeft haar huis te koop gezet en laat haar partner een jaar lang alleen voor dit avontuur.
Elke nacht zal ze ergens anders op een gastvrij adres overnachten.
Elke dag zal ze op blote voeten door weer en wind naar haar volgende slaapadres lopen. Vorige week was ze in Delft en liep ik een stukje met haar mee.
Ik wens Anne veel succes het komende jaar en veel plezier en veel leuke ontmoetingen.

My beach: schuifel het strand schoon

mb

Volgende week doe ik mee met de My Beach Cleanup Challenge: een actie om de Nederlandse stranden zwerfafval-vrij te krijgen.

Langs de Nederlandse kust ligt 350 km strand. En het zwerfaval dat mensen daar achterlaten komt voor een groot deel terecht in de zee. Door het strand schoon te maken en te houden, voorkomen we vervuiling van de zee.
Tijdens de actie wordt het strand schoongemaakt en wordt aan de badgasten op het strand uitgelegd waarom zwerfafval een groot probleem is.

cleanup2

Je kunt de actie steunen door zelf mee te doen met een etappe.
Of door afval te kopen.
Of door één van de deelnemende strandpaviljoens te bezoeken.
En ik hoop dat je zelf nooit zwerfafval achterlaat, niet op het strand, maar ook niet op andere plaatsen.

Hoe gaan we na peakoil om met afval?

Tijdens de ASPO 2012 conferentie hield Ugo Bardi een lezing over afval.
Hij legt de toehoorders uit dat de de dingen die we nu nog weggooien vol zitten met gezuiverde metalen en grondstoffen. Het is zonde om ze te verbranden of om ze in een put te gooien en te bedekken met aarde.
In de afgelopen eeuwen heeft de mens de rijkste ertsen (met het hoogste gehalte aan metaal) al opgebruikt. Tegenwoordig moet men steeds meer gesteente opgraven en bewerken om dezelfde hoeveelheid metaal te winnen.
Het moment waarop het hergebruik van afval goedkoper is dan het opgraven van nieuwe ertsen is volgens Ugo Bardi heel dichtbij.

Ugo Bardi heeft een eigen weblog Cassandra’s legacy (Cassandra’s erfenis). Hij schrijft in het Engels. Cassandra’s legacy is een bezoekje waard.

De Malediven, de toeristen en het afval

De eilanden van de Malediven in de Indische Oceaan lijken paradijsjes.
De ideale vakantiebestemming voor de Westerse toerist.

Op de Malediven wordt geen olie gewonnen en geen plastic gemaakt. Er staan geen hoogovens en aluminiumsmelterijen.
Waar komt dan al dat afval vandaan?

Eén van de eilanden wordt gebruikt als stortplaats voor het afval.
Het afval van de toeristen.
Economische groei: zo maak je van een paradijs, een hel.