Tagarchief: arabische lente

Dure aardolie mag van OPEC nog wel wat duurder

oilpriceaug2013

Ondanks de recessie in Europa en de tegenvallende groei in de BRIC-landen, blijft de olieprijs erg hoog. Voor een vat Brent-olie moet alweer $111 betaald worden.
Daar zijn de olieproducerende en exporterende landen, verenigd in OPEC, erg blij mee. Deze landen in het Midden-Oosten kunnen de extra oliedollars goed gebruiken om de eigen bevolking tevreden te houden. Veel OPEC-landen hebben in hun staatsbegroting al rekening gehouden met een bepaalde minimum-olieprijs. In het Engels wordt die prijs, de breakeven-oilprice genoemd.
Matt Mushalik van Crudeoilpeak.info heeft zich verdiept in de breakeven-oilprice van een aantal belangrijke OPEC-landen.

breakeven2013

Uit een recent onderzoek van de Arab Petroleum Investment Corporation (APIC) blijkt dat Saoedi-Arabië (SAU) een olieprijs van $85 – $115 nodig heeft om alle begrote uitgaven te kunnen betalen. Iran (IRN) rekent zich helemaal rijk met een breakeven-price van $115 – $170.

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft ook gekeken naar de breakeven-oilprice voor olie-exporterende landen.
Hieronder een tabel uit de Regional Economic Outlook Middle East and Central Asia 2012.

breakeven2013imf

De huidige olieprijs is eigenlijk al aan de lage kant voor Bahrein en Iran.

Matt Mushalik berekent dat de gemiddelde breakeven-olieprijs het afgelopen jaar met 7% is gestegen t.o.v. 2012. Dat is een snellere stijging dan het IMF voorzag.
Mushalik denkt dat de belangrijkste reden voor de stijging van de overheidsuitgaven in de olie-exporterende landen bevolkingsgroei is.
In de periode 2008-2012 groeide de bevolking van de OPEC-landen met gemiddeld 10 miljoen per jaar.

OPEC_population_growth_2008_2012

Omdat de bevolkingsgroei niet afneemt, zal de breakeven-olieprijs voor OPEC-landen nog verder gaan stijgen.

Het gehele artikel van Matt Mushalik op Crudeoilpeak.info is de moeite van het lezen waard.
De Regional Economic Outlook Middle East and Central Asia 2012 van het IMF is ook erg interessant.
Als je deze beide stukken gelezen hebt, begrijp je opeens heel goed waardoor de Arabische Lente is begonnen. De regeringen in het Midden-Oosten kunnen niet langer genoeg inkomsten uit olie en belasting halen om de bevolking tevreden te houden. Brandstof- en voedselprijzen kunnen niet langer laag gehouden worden door subsidies. Het besteedbaar inkomen van de bevolking wordt snel kleiner en daardoor stopt de economische groei.

Wordt de Syrische oppositie geleid door oliemaatschappijen?


De Syrische oppositie heeft een nieuwe leider, Moaz al-Khatib.
Als je deze nieuwe leider gaat Googlen, dan vind je hele mooie woorden over deze man:

Moaz al-Khatib, an oil sector engineer and former imam of the Umayyad Mosque in Damascus, has garnered substantial praise since his designation, while Riad Seif and Suhair al-Atassi bring their own credibility to the coalition. They have now set up shop in Cairo and have received the full endorsement of France, Italy, the United Kingdom, Turkey, and the members of the Gulf Cooperation Council as the “sole representative” of the Syrian opposition. The European Union and the United States have endorsed the group in a more general fashion.

Even more importantly, from Syrian citizens of various affiliations with whom I have met recently, it is clear that al-Khatib and his associates seem to draw praise for their opposition to the regime—as an imam, al-Khatib refused to follow the speeches imposed by the regime and was imprisoned—their resistance, and their tolerance. These endorsements are a first achievement, but a number of steps are necessary before Moaz al-Khatib becomes the real head of the Syrian opposition and enters into a substantive relationship with EU leaders.

Moaz al-Khatib, afkomstig uit de oliesector en voormalig imam van de Umayyad Moskee in Damascus, wordt veel lof toegezwaaid sinds zijn benoeming. Riad Seif en Suhair al-Atassi dragen ook bij aan de geloofwaardigheid van de coalitie. De nieuwe leiders van het verzet slaan hun kamp op in Cairo en worden door Frankrijk, Italië, Groot-Brittannië, Turkije en de Federatie van Golfstaten gesteund en gezien als enige vertegenwoordigers van de Syrische oppositie. Ook de Europese Unie en de VS onderschrijven dat deze groep de oppositie vertegenwoordigd.

Onder Syrische burgers genieten al-Khatib en zijn medestanders respect omdat hij als imam weigerde om de officiële regeringstoespraken uit te spreken. Hij werd daarvoor gevangen gezet. De steunbetuigingen uit het buitenland zijn een eerste stap, maar er moeten nog meer stappen gezet worden om van Moaz al-Khatib de politieke leider van de Syrische oppositie te maken en een officiële gesprekspartner voor de Europese regeringsleiders.

Deze mooie woorden vind je op de website van de Carnegie Endowment for International Peace. Deze denktank wordt gefinancierd door oliemaatschappijen als BP, Chevron, Exxon en Shell.

Thierry Meyssan berichtte op VoltaireNet dat:

De volslagen onbekende Sheikh Moaz al-Khatib werd in een week met stip de internationale wereldpolitiek ingekatepulteerd.
Er is geen bewijs dat al-Khatib ooit internationale betrekkingen of iets dergelijks heeft gestudeerd. We weten wel dat hij 6 jaar lang bij de al-Furat oliemaatschappij werkte, een joint-venture tussen de nationale Syrische oliemaatschappij en o.a. Shell.
Jarenlang  woonde hij in het oliestaatje Qatar en maakte hij vele reizen naar Groot-Brittannië en Nederland. In 2003-2004, toen olie- en gasvelden aanbesteed werden keerde al-Khatib terug naar Syrië als lobbyist voor Shell.

Is de Syrische bevolking in opstand gekomen voor meer burgerrechten?
Of wil een kleine groep verzetsstrijders,gesteund door Qatar, Frankrijk, de VS en oliemaatschappijen president Assad wegwerken zoals ook Saddam Hoessein en kolonel Gadaffi zijn weggewerkt?

Draait het nu weer om olie en gas?