Tagarchief: europa

Nieuwe sanctie: Russische bijen niet langer welkom op Europese bloemen

130529144329-large

De handelsoorlog tussen de Europese Unie en Rusland heeft een nieuw dieptepunt bereikt. Bloemen op Europese bodem mogen niet langer worden bestoven door Russische bijen. Er zijn in Europa voldoende bijen en andere insecten om voor bestuiving te zorgen en de Europese landbouwministers willen niet langer dat Russische bijen nectar stelen uit Europese bloemkelken. Als Rusland zo graag Europese honing wil, dan kunnen ze dat gewoon kopen. Russische bijen, die toch de grens oversteken zullen met insecticide en vliegemeppers verjaagd of gedood worden.

Binnen een uur kondigde Moskou tegenmaatregelen aan. Het Russische leger zal langs de grens met EU-landen in een strook van 6 km. alle bloemen afknippen, een variatie op de taktiek van de verschroeide aarde. Dit om te voorkomen dat Europese bijen en insekten nog langer kunnen profiteren van de spreekwoordelijke Russische gastvrijheid. Het is aan Europese bijen ook verboden om stuifmeel van Russische makelij mee terug te nemen over de grens.
Natuurbeschermingsorganistaties hebben protest aangetekend tegen de ontbloemingsactie van het Russische leger.

Met dit stukje wil ik aangeven dat de sancties en boycotmaatregelen tussen EU en Rusland alleen effectief lijken in het huidige aardolietijdperk van internationale handel en globalisering.

Honderd jaar geleden was er zo weinig handel en verkeer tussen Rusland en West-Europa, dat sancties en boycots helemaal nergens op zouden slaan. En over 20 jaar, als de makkelijk winbare aardolie echt op is, dan hebben sancties en boycots ook geen enkele zin meer.

Waarom moeten zoveel Nederlandse groenten helemaal naar Rusland?

De Russische boycot van Europese landbouwprodukten laat de absurditeit van de huidige industriële Europese voedselproduktie zien. Rusland kan het zich permitteren om uit heel Europa voedsel te importeren. Dit is een luxe voor de Russen, die landbouwgrond genoeg hebben om zelf voldoende voedsel te produceren.

Op de website van het CBS heb ik de cijfers van de Nederlandse export naar Rusland voor het jaar 2013 eens opgezocht.
Nederland exporteerde in 2013 naar Rusland:
– meer dan 200 miljoen bloembollen (narcissen, tulpen, gladiolen enz.)
– ruim 94 miljoen rozen
– ruim 170 miljoen chrysanten

- 14 miljoen kilo pootaardappelen
– 36 miljoen kilo consumptie-aardappels
– 25 miljoen kilo tomaten
– 43 miljoen kilo uien
– 22 miljoen kilo wortelen en rapen

Het zijn duizenden vrachtwagens vol met Nederlandse produkten die duizenden kilometers afleggen. Honderden bedrijven (waaronder transportondernemingen) draaien op het verslepen van bloemen, groente en fruit over duizenden kilometers. Deze situatie kan alleen bestaan als het transport snel genoeg is en de transportkosten laag zijn in vergelijking met de waarde van de produkten. En toevallig leven wij in een tijd waarin deze situatie heeft kunnen ontstaan. Het is grappig dat ongeveer 25% van de brandstof, die nodig is voor het transport afkomstig is uit Russische bodem.

Inmiddels weet iedereen dat er maar een beperkte voorraad aardolie op aarde aanwezig is. Langzamerhand zal het steeds meer moeite kosten om brandstof voor vrachtwagens te maken. Een alternatief (elektrische vrachtwagens of waterstof als brandstof) zal vele malen duurder zijn en onvoldoende om de huidige hoeveelheid vrachtwagens in bedrijf te houden.

In de komende tien jaar zal het aantal vrachtwagens op de Europese wegen gaan afnemen, omdat er steeds minder brandstof beschikbaar zal zijn. Dat betekent dat de export van Nederlandse produkten naar Rusland hoe dan ook zal gaan afnemen.
Nederlandse bedrijven doen er goed aan om hun klanten dichter bij huis te gaan zoeken, zo dicht mogelijk zelfs.
En Rusland doet er goed aan om weer zelf aardappelen, groenten en bloemen te gaan produceren.

Anderhalf jaar geleden schreef Gail Tverberg een boeiend essay over globalisering:
Twelve Reasons Why Globalization is a Huge Problem.
De huidige handelsoorlog tussen Europa en Rusland laat zien dat globalisering inderdaad een reusachtig verraderlijk probleem is.

(zie ook: 12 redenen waarom globalisering een groot probleem is)

Schaliegaswinning en landroof in Oekraïne mogelijk gemaakt door Wereldbank en IMF

Professor Michael Hudson, van de University of Missouri, legt in het interview hieronder uit hoe de schaliegaswinning in Oekraïne gefinancierd wordt. Het Amerikaanse Agency for International Development (USAID) staat garant voor de leningen, waarmee de schaliegaswinning in mogelijk wordt. De zoon van vice-president Joe Biden is directeur van het grootste schaliegasbedrijf dat in Oekraïne gaat fracken.
De Wereldbank ondersteunt het verpachten van Oekraïnse landbouwgrond aan Westerse bedrijven.
Het klinkt als een boosaardig complot van Westerse bankiers en oliemaatschappijen om Oekraïne leeg te roven.

Toekomstige energievoorziening van Oekraïne en ook van Nederland erg onzeker

Volgens de International Energy Security Risk Index, in 2012 gemaakt door de Amerikaanse Kamer van Koophandel, loopt de energievoorziening van Oekraïne de grootste risico’s. Het land haalt de hoogste risicoscore van alle onderzochte landen: 2250.
In het kaartje hieronder lopen de roodgekleurde landen de grootste risico’s wat betreft hun energievoorziening.

Schermafbeelding 2014-08-13 om 09.39.26

Nederland en België zijn oranje gekleurd en hun toekomstige energievoorziening is vrij onzeker. Maar Oekraïne is rood gekleurd en loopt grote risico’s.
De onzekere energievoorziening van Oekraïne komt voort uit de grote afhankelijkheid van import van aardgas en aardolie.
In 2013 gebruikte Oekraïne ca. 260 duizend vaten olie per dag. Maar omdat het land zelf geen olie meer produceert, moet al die olie worden ingevoerd. Het plaatje hieronder illustreert dat Oekraïne al decennialang volledig afhankelijk is van import-olie.

Schermafbeelding 2014-08-13 om 10.00.22

Oekraïne produceert zelf wel aardgas, maar te weinig om in de eigen behoefte te voorzien. Daarom moet het land ook al decennialang veel aardgas importeren uit Rusland.
In de afgelopen jaren probeert Oekraïne zich los te maken van het grote buurland Rusland en zich meer op West-Europa te richten. Om dat te voorkomen zet Rusland de Oekraïnse regering onder druk met het goedkope aardgas als hefboom.
Als Oekraïne goedkoop gas wil, dan zal het vriendjes moeten blijven met Rusland.

In het voorjaar van 2014 zijn de spanningen tussen Rusland en de nieuwe regering in Kiev zo hoog opgelopen dat Oekraïne nu helemaal geen gas meer krijgt van de Russische maatschappij Gazprom. Wat de International Energy Security Risk Index uit 2012 al aangaf, blijkt gewoon uit te komen: de energievoorziening van Oekraïne is zeer kwetsbaar.

Komende winter zal Oekraïne al snel zonder aardgas komen te zitten en aardgas levert 35% van alle energie, die het land verbruikt. Volgens de website van Gas Infrastructure Europe zijn de bovengrondse gasopslagtanks voor minder dan de helft gevuld: 47,2%. Het is ook erg onzeker of Oekraïne in de toekomst nog aan aardolie- en aardolieprodukten (goed voor 10% van het energieverbruik) zal kunnen komen: het land is bankroet.

Het conflict tussen Oekraïne en Rusland kan ook voor de rest van Europa nog heel vervelende gevolgen krijgen. De Oekraïnse regering, bij monde van ex-premier Jatsjenjoek, heeft gedreigd om de doorvoer van Russisch aardgas naar Europa te blokkeren
Dat is voor Nederland, dat slechts een klein beetje Russisch aardgas importeert (om het door te verkopen) vervelend. Maar voor andere Europese landen kan dit dreigement grote gevolgen hebben.

Toekomstige energievoorziening in Nederland ook onzeker
De problemen, die Oekraïne komende winter zal ondervinden, lijken voor Nederland nog ver weg. Maar zoals Oekraïne 35% van haar energie haalt uit aardgas, zo haalt Nederland 47% van alle energie uit aardolie. En al die aardolie moet Nederland importeren.
In het onderstaande plaatje zie je dat Nederland nog altijd 900 duizend vaten olie per dag verbruikt.

Schermafbeelding 2014-08-13 om 14.09.19

De toekomstige energievoorziening van aardgas-exporteur Nederland is helemaal niet zo zeker als wij denken. We moeten er hard aan werken om onze afhankelijkheid van aardolie (en aardgas) te verminderen. Laten we afkicken van onze energieverslaving voordat de makkelijke bronnen opdrogen.

De ultieme sanctie: de gaskraan van Nord stream weer dichtdraaien

Op 8 november 2011 werd de Nord Stream gaspijpleiding door de Baltische Zee in gebruik genomen. Precies op tijd klaar voor de winter van 2012.
Bij de in gebruikneming van de pijpleiding werd door West-Europese regeringsleiders symbolisch de gaskraan opengedraaid.

Nu roepen politici in West-Europa op om Rusland te straffen voor het steunen van pro-Russische separatisten in het oosten van Oekraïne. En die politici stellen voor om minder gas van Rusland te kopen, of misschien helemaal geen gas meer.

Dat kan heel eenvoudig door de gaskraan, die op 8 november 2011 werd opengedraaid weer dicht te draaien. Tot en met 7 november 2011 hadden we dat Russische gas niet nodig. We konden onszelf prima redden zonder Nord Stream.
Ik stel voor dat we de gaskraan aan onze kant van Nord Stream weer dichtdraaien en dat we komende winter de thermostaat niet zover omhoogdraaien. Als we onszelf wat warmer kleden en op koude dagen een uurtje eerder naar bed gaan, dan kunnen we nog jarenlang zonder Russisch gas.

Wie zijn de daders en hoe ga je dat waterdicht bewijzen?

Aanslagen met veel slachtoffers worden vaak misbruikt voor politieke doeleinden. De aanslagen van 11 september 2001 zijn daar een mooi voorbeeld van. De Amerikaanse regering heeft die aanslagen gebruikt als rechtvaardiging voor de invasie (en jarenlange bezetting) van Afghanistan en het gevangen houden en martelen van vele honderden moslims in Guantanamo Bay en andere gevangenissen.
Zelfs de onwettige executie van een man, waarvan men beweert dat hij Osama Bin Laden heette, in het Pakistaanse Abbottabad, wordt door de Amerikaanse regering gerechtvaardigd als genoegdoening voor de aanslagen van 11 september 2001. Osama Bin Laden heeft zelf altijd ontkent, dat hij betrokken was bij de aanslagen.

Het neerstorten van de MH17 afgelopen vrijdag is ook een tragische gebeurtenis met veel slachtoffers. De publieke opinie wil dat de verantwoordelijken zo snel mogelijk gestraft worden. Maar bij die bestraffing onder tijdsdruk, moet de schuld wel onweerlegbaar vaststaan. En er zijn nog veel vraagtekens rond het neerstorten van MH17.

Voorlopig lijkt het alsof pro-Russische separatisten in het oosten van Oekraïne per ongeluk het vliegtuig neerschoten. Een militaire commandant van de separatisten twitterde triomfantelijk dat zijn troepen een vliegtuig hadden neergehaald. Dat is een belangrijke aanwijzing, maar geen waterdicht bewijs. Bovendien is er dan sprake van een tragische vergissing en geen kwade opzet.

De Oekraïnse regering publiceerde binnen 10 uur na de ramp een ‘afgeluisterd telefoongesprek tussen twee pro-Russische rebellen’, waarin het tragisch misverstand wordt besproken. Het is heel knap dat de Oekraïnse autoriteiten al zo snel wist in welk afgeluisterd telefoongesprek het bewijsmateriaal te vinden was. Dat kan eigenlijk alleen als er iemand live (in real time) heeft meegeluisterd naar het telefoongesprek.
Ik vind het erg toevallig dat de Oekraïnse geheime dienst tijdens dit gesprek live meeluisterde en dat de militaire bevelhebbers van de separatisten hun communicatie niet beter beveiligen.

Afgeluisterde telefoongesprekken worden steeds vaker als bewijsmateriaal aangevoerd.
Na de aanslagen van 11 september 2001 beweerden diverse mensen dat zij gesproken hadden met passagiers en bemanningsleden aan boord van de gekaapte vliegtuigen. Het beroemdste gesprek is dat van Todd Beamer aan boord van United 93, dat neerstortte bij Shanksville. Er zijn geen opnamen gemaakt van het gesprek dat 20 minuten duurde: we moeten telefoniste Lisa Jefferson op haar woord geloven dat het gesprek daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Er is geen enkel bewijs dat zij echt een passagier in het gekaapte vliegtuig heeft gesproken. Er kan ook een andere passagier uit een ander vliegtuig onder de naam Todd Beamer hebben gebeld.

In de zomer van 2013 werd een afgeluisterd telefoongesprek tussen Syrische militairen aangevoerd als bewijs voor het feit dat het Syrische leger gifgas had gebruikt in de strijd tegen de rebellen. Later onderzoek wees uit dat het bereik van de gifgasgranaten zo klein was, dat het Syrische leger onmogelijk verantwoordelijk kan zijn geweest. Het afgeluisterde telefoongesprek was kennelijk een vervalsing.

In februari 2014 werd een afgeluisterd telefoongesprek van de Amerikaanse regeringsofficial Victoria Nuland gepubliceerd. In het gesprek met de Amerikaanse ambassadeur in Kiev werd gesproken over mogelijke kandidaten, die na het omverwerpen van de regering Janoekovitsj, het gezag in Oekraïne moesten overnemen. De stemmen van Nuland en de ambassadeur zijn duidelijk herkenbaar en het belastende gesprek valt ook niet te ontkennen.

Heeft het afgeluisterde gesprek van donderdag 17 juli tussen 2 militaire bevelhebbers van de separatisten over het ‘per ongeluk neerschieten’ van MH17 echt plaatsgevonden zoals dat tussen Victoria Nuland en de ambassadeur? Of is het door de Oekraïnse geheime dienst als bewijsmateriaal in elkaar gezet?
Het zal erg moeilijk worden om waterdicht bewijs te leveren voor de schuld van de pro-Russische separatisten.

Meeste Europese landen voldoen al aan Kyoto-doelstelling

In het klimaatverdrag van Kyoto is afgesproken dat de uitstoot van broeikasgassen omlaag gebracht moet worden tot onder het niveau van 1990. Voor de meeste Europese landen geldt als doelstelling dat de uitstoot 6 tot 8% onder de uitstoot van 1990 moet worden.
Als je kijkt naar de uitstoot van CO2 in 2013, dan blijkt dat de meeste Europese landen al ruimschoots voldoen aan die doelstelling.

CO2-uitstoot van 2013 vergeleken met die van 1990 voor Europese landen

CO2-uitstoot van 2013 vergeleken met die van 1990 voor Europese landen

In het plaatje hierboven is zichtbaar dat Litouwen en Roemenië hun CO2-uitstoot al met meer dan 50% terugdrongen: zij zijn Europees kampioen klimaatbeleid.
Slechts een klein groepje landen, België, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Spanje, Noorwegen en Ierland hebben in 2013 meer CO2 geproduceerd dan in 1990.

Als je de CO2-uitstoot van alle landen in de grafiek bij elkaar optelt dan kom je in 2013 op 4125 miljoen ton CO2. Dat is 13% minder dan de CO2-uitstoot van dezelfde groep landen in 1990.
M.a.w. de gezamenlijke CO2-uitstoot van Europa is in 2013 ook al lager dan afgesproken in het Kyoto-protocol. (een aantal kleine landjes buiten beschouwing gelaten).
Ik ga ervan uit dat de Europese landen ook de uitstoot van andere broeikasgassen (methaan, lachgas en de fluorverbindingen CFK’s, PFK’s en zwavelhexafluoride) ook met succes hebben kunnen terugdringen onder het niveau van 1990.

De vermindering van de CO2-uitstoot in Europa en de snelheid waarmee dat is bereikt, maken de emissiescenario’s van het IPCC ongeloofwaardig.
Het klimaatpanel verwacht zelfs in haar meest optimistische prognose (RCP2.6) dat de mondiale CO2-uitstoot zal blijven stijgen tot 2020.

In de emissiescenario’s RCP4.5, RCP6.0 en RCP8.5 blijft de CO2-uitstoot stijgen tot 2035 of zelfs tot 2080. Dat is gezien de huidige ontwikkeling, erg onrealistisch te noemen.