Tagarchief: groot-brittannië

Peakoil in Europa: Groot-Brittannië voldoet ook al aan de Kyoto-doelstelling

De Britse olieproduktie (in de Noordzee) is al sinds 1999 aan het dalen. Het Britse verbruik van aardolie piekte in 2005 met 1,806 miljoen vaten per dag. In 2013 was het Britse olieverbruik gedaald tot 1,5 miljoen vaten per dag. Dat is een daling van bijna 17% t.o.v. 2005.

UKoil

Het olieverbruik was in 2013 ca. 14% lager dan in 1990.

Het Britse steenkoolverbruik in 1990 kwam uit op 64,9 miljoen ton olie-equivalent. In 2013 was dat nog maar 36,5 miljoen ton olie-equivalent, ofwel 43% minder dan in 1990.
Ter vergelijking: het Nederlandse steenkoolverbruik daalde sinds 1990 maar met 7%.

UKcoal

Sinds 1990 is het aardgasverbruik in het Verenigd Koninkrijk wel gestegen. Van 52,4 miljard m³ naar 73,1 miljard m³, een stijging van bijna 40%.

UKnatgas

We zien in Groot-Brittannië een verschuiving van de vuile fossiele brandstof steenkool naar het relatief schone aardgas.

Netto energieverbruik
In 1990 verbruikte Groot-Brittannië ruim 211 miljoen ton olie-equivalent aan energie. In het jaar 2013 was dat 5% minder 200 miljoen ton olie-equivalent.

UKprimenergy

Groot-Brittannië voldoet ruimschoots aan de Kyoto-doelstelling
Door minder fossiele brandstoffen te gebruiken is de CO2-uitstoot van het Verenigd Koninkrijk flink gedaald.
In 1990 produceerde Groot-Brittannië 622 miljoen ton CO2. In 2013 nog maar 513 miljoen ton, ofwel 17,5% minder dan in 1990.

UKCO2

Sinds 2006 is er een duidelijk dalende trend. En als die trend zich doorzet dan zal de Britse CO2-uitstoot in 2020 nog maar 420 tot 440 miljoen ton bedragen. Dat is 30% onder de uitstoot van 1990.

Hoe zit het met de opwarming van de Atlantische Oceaan deel 2

Ik blogde vorige week over de temperatuur van het oppervlak van de Noordelijke Atlantische Oceaan. Om te controleren of de opwarming inderdaad stagneert, heb ik gekeken naar de temperatuur van een aantal plaatsen langs de Atlantische kust.

Via de website van de Britse Met Office kun je de gegevens van Britse weerstations ophalen.
Ik heb de gegevens bekeken van
1. Stornoway (op het Schotse eiland Lewis)
2. Valley (in het noorden van Wales)
3. Camborne (in Cornwall)

UKstations

De stations liggen dicht langs de Atlantische kust en de temperatuur van het zeewater zal van grote invloed zijn op de temperatuur, die deze stations meten.

Over de afgelopen 12 jaar vertonen de gemiddelde temperaturen op het Schotse eiland Lewis een dalende trend. Hieronder is de afwijking van het langjarig gemiddelde over de periode 1981-2010 weergegeven voor zowel de maximum (blauw) en de minimumtemperatuur (rood).

temperatuurstornoway20002013b

Ook voor Valley in het noorden van Wales dalen de maximum en de minimumtemperaturen over het afgelopen decennium.

temperatuurvalley20002013b

En last but not least: in Cornwall laat ook het weerstation van Camborne zien dat de gemiddelde temperatuur de laatste jaren lager is dan aan het begin van deze eeuw.

temperatuurcamborne20002013b

De gekozen weerstations zijn representatief voor de gehele Atlantische kust van de Britse eilanden. De temperatuur in het gebied tussen 50 en 60°NB en 5 en 15°WL is in de periode 1985-2005 opgewarmd.


(grafiek gemaakt m.b.v. de KNMI Climate Explorer)

Maar zoals de groene lijn in bovenstaande grafiek (het 10-jaars voortschrijdend gemiddelde) laat zien, stagneert de opwarming sinds 2007. Over de laatste 5 jaar lijkt er sprake van een afkoelende trend.

De opwarming van de noordelijke Atlantische Oceaan lijkt sinds het jaar 2007 te stagneren. Ik ben benieuwd of de temperatuur de komende 5 jaar weer zal gaan stijgen. Als verdere opwarming uitblijft zullen we op zoek moeten naar een verklaring van deze trendbreuk.

Gaat Groot-Brittannië failliet aan stookkosten?

Door de lange, koude winter is de bovengrondse aardgasvoorraad in Groot-Brittannië vrijwel leeg. Er zit op dit moment nog maar 145 miljoen m³ in de tanks. Dat is 3% van de totale opslagcapaciteit van 4750 miljoen m³.
In de komende zomer zal Groot-Brittannië de gasopslag weer gaan vullen, als voorraad voor de winter van 2013/2014. In 2012 produceerde Groot-Brittannië nog 45 miljard m³ aardgas. Dat was voldoende om de bovengrondse opslagtanks acht keer te vullen. Je zou zeggen dat de Britten in de zomermaanden genoeg gas produceren om de voorraad voor de winter aan te vullen. Maar de statistieken laten zien dat Groot-Brittannië per jaar 80 miljard m³ aardgas verbruikt. De Britten moeten dus 35 miljard m³

Om de bovengrondse gasvoorraad te vullen is er 4,7 miljard m³ aardgas nodig.
Je kunt dat op de wereldmarkt kopen van Gazprom, dan wordt het via Duitsland en Nederland naar Groot-Brittannië gepompt. Duizend m³ Gazpromgas kost momenteel 306 euro. Dus 4,7 miljard m³ kost 1,44 miljard euro.
Als de Britten al het aardgas, dat ze jaarlijks importeren van Gazprom kopen kost dat 10,7 miljard euro.

Groot-Brittannië kan ook in Qatar vloeibaar aardgas kopen: dat kost momenteel maar 90 euro per duizend kuub (actuele wereldmarktprijs). Als de Britten al hun gasimport met LNG-tankers uit Qatar laten komen kost ze dat slechts 3,2 miljard euro. Maar dan heb je wel 290 volle LNG-tankers nodig.
Er zijn wereldwijd slechts 54 LNG-tankers in de vaart en die kunnen niet allemaal ingezet worden op de route Qatar-Groot-Brittannië. Daarom kopen de Britten de helft van hun aardgas in de vorm van LNG uit Qatar (in 2011 was dat 21,8 miljard) en de andere helft uit Nederland en Noorwegen.
De totale gasrekening voor import van 35 miljard kuub komt dan op 6,95 miljard euro.

Kunnen de Britten hun gasrekening nog wel betalen?
De Britten hoeven hun aardgasimport niet in euro’s of in dollars af te rekenen. Ze kunnen nl. met Britse ponden betalen. De gasrekening van 6,95 miljard euro komt overeen met 5,9 miljard pond.
Dat lijkt nog een enorm bedrag. Maar de Britse centrale bank (Bank of England) besloot onlangs om voor 325 miljard pond aan Britse staatsleningen op te kopen en daarmee de economie te stimuleren. Deze “kwantitatieve verruiming” is genoeg om 54 keer de aardgasimport van het jaar 2011 te kunnenbetalen.

Het antwoord op de vraag “Gaat Groot-Brittannië failliet aan stookkosten?” is dus nee. Zolang de Britten meer ponden kunnen bijdrukken en die spiksplinternieuwe ponden worden geaccepteerd als betaalmiddel, is de import van aardgas geen enkel probleem.

Ter zijde: de 325 miljard pond, die de Bank of England in de Britse economie pompte komt overeen met 380 miljard euro. De Bank of Japan kondigde afgelopen week aan om een bedrag ter waarde van 1070 miljard euro in de Japanse economie te pompen.
Door deze stimuleringsmaatregelen kunnen Groot-Brittannië en Japan voorlopig weer olie en gas kopen van de producenten. Het zal uiteindelijk wel de marktprijs van olie en gas gaan opdrijven.

Peakoil en peak-aardgas in Groot-Brittannië

Sinds 2006 is Groot-Brittannië weer een netto-importeur van aardolie. De olie, die gewonnen wordt in het Britse deel van de Noordzee is te weinig om het eigen binnenlands verbruik te dekken.

ScreenHunter_01 Mar. 25 22.05

Groot-Brittannië moet daarom steeds meer aardolie invoeren. Dat merken de Britten aan hun energierekening. Elektriciteit en aardgas worden steeds duurder.

De aardgasproduktie in het Britse deel van de Noordzee daalt ook snel. Daardoor moet Groot-Brittannië steeds meer aardgas importeren.

ScreenHunter_03 Mar. 25 22.19

Door de koude winter stoken de Britten meer en is het gasverbruik hoger. Dat kun je terugzien aan de bovengrondse gasvoorraden in het Verenigd Koninkrijk. Die bevatten eind maart nog maar 10% van de hoeveelheid gas, die er aan het begin van de winter in zat. De situatie wordt nijpend.
Meer over de bovengrondse aardgasvoorraden in Europa bij paradoxnl.

Olieproduktie in de Noordzee daalt almaar verder

In de jaren 70 van de vorige eeuw werd aardolie ontdekt in de bodem van de Noordzee. Deze olie maakte economische groei mogelijk van Groot-Brittannië, Noorwegen en ook Nederland. Olie uit eigen bodem is goedkoper dan olie importeren uit het buitenland.
Maar in elk olieveld zit een eindige hoeveelheid aardolie: ooit is het op. Voor veel olievelden in de Noordzee is dat punt bijna bereikt. De totale olieproduktie van alle Noordzee-olievelden bereikte in 2000 een maximum en is daarna steeds verder afgenomen. In 2011 was de olieproduktie al afgenomen tot het niveau van 30 jaar geleden: 124 miljoen ton.

Deze ontwikkeling is onomkeerbaar. De olieproduktie zal alleen nog maar verder afnemen.

De groene balkjes in de grafiek laten zien hoeveel Noordzee-olie nog er nog beschikbaar is voor export naar andere landen. Die hoeveelheid wordt steeds kleiner.
Naar verwachting zal de olieproduktie in 2012 zo laag geworden zijn dat de olieproducerende landen (Noorwegen en Groot-Brittannië) niet meer voldoende produceren voor het eigen verbruik. Men moet dan olie gaan importeren.

Of men moet het olieverbruik verminderen. Dat is wel een aardig idee… dan kunnen we alsnog de Kyoto-doelstelling halen.

De Britten rijden minder kilometers en kopen minder auto’s

Door de hoge brandstofprijs, de oplopende werkeloosheid en de dalende koopkracht rijden de Amerikanen steeds minder.

In Groot-Brittannië zie je hetzelfde verschijnsel: er worden steeds minder kilometers gereden.

De daling van het aantal kilometers is vooral duidelijk te zien in Londen:

Ik heb er nog een andere grafiek bij gezocht: het aantal auto’s per 1000 inwoners. Die gegevens worden bijgehouden door Eurostat.
In 2005 waren er 471 auto’s per 1000 Britten.

In 2009 was dat al gedaald tot 459 auto’s.
En je kunt zelf wel bedenken of de daling van het aantal gereden kilometers en het aantal auto’s te maken heeft met de hoge olieprijs.
Je kunt zelf ook wel bedenken of deze trend zal doorzetten of niet.