Steeds meer CO2 zonder meer opwarming

Op de klimaatconferentie in Durban zal je weinig blije gezichten zien. Terwijl er toch heel goed nieuws is te melden.
De afgelopen 10 jaar is de temperatuur niet verder gestegen. De rampzalige gevolgen van de klimaatverandering blijven ons voorlopig bespaard.

Sinds januari 2001 is de CO2-concentratie in de atmosfeer gestegen van 370 ppm tot meer dan 390 ppm. De World Meteorological Organisation (WMO) bracht gisteren de nieuwste verontrustende metingen naar buiten.

(klik voor vergroting)

Je kunt de meetgegevens van het Mauna Loa observatorium hier downloaden.

In het onderstaande diagram heb ik de maandelijkse CO2-concentratie tussen jan. 2001 en okt. 2011 uitgezet tegen de gemiddelde temperatuur, die berekend wordt door de Hadley Climate Research Unit. (download die temperatuurreeks hier)

(klik voor vergroting)

Over de afgelopen 118 maanden is er geen correlatie tussen de CO2-concentratie en de gemiddelde temperatuur. Dat is in tegenspraak met de gangbare theorie dat meer CO2 in de atmosfeer zorgt voor hogere temperaturen.

Kijkend naar de gemiddelde temperatuur in die 118 maanden moet ik concluderen dat de verwachte temperatuurstijging is uitgebleven.

(klik voor vergroting)

Wetenschappers moeten nog eens goed kijken naar hun theoretische klimaatmodellen; misschien hebben ze andere afkoelende factoren over het hoofd gezien.

Ik benadruk nog maar eens dat het uitblijven van verdere opwarming goed nieuws is. Ook in 2012 zullen de temperaturen lager zijn dan in 2010 en 1998 als gevolg van de La Nina-condities in de Stille Oceaan.

Op weg naar Durban

Presentatie Marcel Crok Klimaatcongres 2011

Een duidelijk helder verhaal van Marcel Crok over klimaatverandering

In de aanloop naar de COP17 klimaatconferentie in Durban zal ik nog een paar blogjes wijden aan de klimaatverandering.

De economische modellen van het IPCC

Het IPCC maakt prognoses over het wereldwijde klimaat. Het IPCC maakt ook interessante economische prognoses. Ze moeten wel economische rapporten maken, als basis voor hun emissiescenarios en te verwachten broeikasgasconcentraties. Het IPCC publiceerde onlangs hun eerste update voor deze modellen sinds 2000 (!!!). Voor een overzicht klik je hier. Tim Worstall bekeek de economische voorspellingen van het IPCC en publiceerde zijn bevindingen in Forbes.

“ Ik ga niet uitweiden over details (waarvoor lezers mij ongetwijfeld dankbaar zijn) Ik wilde alleen maar een enkele algemene punten aanstippen aan de hand van hun grafieken.

De economische modellen hebben een ‘RCPnummer’: hoe hoger het getal achter de RCP hoe dichter we komen bij het koken van Flipper terwijl de laatste mens op de woestijnkust van Antarctica probeert te overleven. Meer specifiek, RCP2.6 betekent dat de CO2-concentratie piekt op 490 ppm en vervolgens daalt. RCP8.5 betekent een stijging tot 1370 ppm en misschien blijft de CO2-concentratie dan nog stijgen tot de dolfijnen worden gegrild.
De uitkomsten hoef je niet te geloven, niemand hoeft ze te geloven. Maar je moet beseffen dat dit de getallen zijn die worden ingevoerd in de klimaat modellen en dus produceren die getallen de stijgende curves uit de IPCC-rapporten. Dat betekent dat iedereen die de uitkomsten van de IPCC-rapporten serieus neemt, ook deze economische modellen serieus moet nemen.

We weten heel goed dat er een verband is tussen economische groei en bevolkingsgroei. Rijkere landen hebben gemiddeld lagere vruchtbaarheidscijfers, als de wereld rijker wordt, worden er minder kinderen geboren. Dus meer economische groei leidt tot een piek en afnemende bevolking.
Maar kijk eens naar de lichtgroene lijn, van RCP 2.6, van “oef, we redden de planeet”. Het model met de hoogste economische groei leidt tot de laagste uitstoot van broeikasgassen .

Minder economische groei leidt tot hogere emissies. Dit is niet mijn interpretatie: maar die van het IPCC.
Heel merkwaardig, want we horen al jaren dat economische groei voor meer uitstoot zorgt. En dat de economische krimp van 2008 – 2009 zorgde voor een reductie van de uitstoot.
Alles wat we de afgelopen jaren hebben geleerd wordt in de modellen op zijn kop gezet. Economische groei is juist de oplossing voor het probleem: hoe meer groei hoe beter.

Energieverbruik
De tweede grafiek, die ik wil bespreken, gaat over de hoeveelheid energie, die we zullen gaan gebruiken en waar we die vandaan zullen halen.

We moeten zuiniger worden in ons gebruik van energie. Onze ‘energie-intensiteit’ (energiegebruik/ bruto binnenlands produkt) moet omlaag. Maar in de modellen van het IPCC hoeven we niet eens te minderen. We moeten wel minder olie gebruiken. Maar volgens het RCP2.6-scenario kunnen we ons energieverbruik verdubbelen, zonder de uitstoot absurd hoog wordt. Het is ook leuk om te zien dat we niet eens zoveel wind- en zonne-energie (het gele balkje) nodig hebben om dat te bereiken.

Ik wijs er nogmaals op dat dit niet mijn veronderstellingen zijn of die van klimaatsceptici. Dit zijn de veronderstellingen van de wetenschappers, die ons vertellen over de klimaatverandering en die menen te weten wat de drijvende krachten daarachter zijn en hoe de toekomst er waarschijnlijk uit zal zien.

Ik kom tot een interessante conclusie. We hoeven de economische groei helemaal niet af te remmen. De economie kan in hetzelfde tempo blijven groeien als in de 20e eeuw. We hoeven ons energieverbruik niet te verminderen: we moeten de groei van onze consumptie alleen uit andere bronnen halen. Waar het eigenlijk op neerkomt, is dat het IPCC ons vertelt dat de oplossing voor klimaatverandering economische groei is en koolstofarme energie-opwekking. Dat is alles wat we moeten doen .” – Tim Worstall

Het IPCC en andere economische prognoses
Het valt mij persoonlijk op dat deze IPCC-prognoses totaal geen rekening houden met de Grenzen aan de Groei, die de Club van Rome in 1972 al voorzag. Het lijkt of de economen van het IPCC, de recessie van 2008 – 2009 compleet gemist hebben. Ook de huidige economische problemen (hoge energieprijs, hoge werkeloosheid en dalende koopkracht) zijn in het overzichtsartikel niet terug te vinden. Men doet net alsof fossiele brandstoffen niet opraken en laat de CO2-emissies in alle scenarios stijgen tot het jaar 2025 of langer.
Kennelijk hoeven de modellen geen accurate weergave van de werkelijke economie te zijn. De modellen hebben een ander doel: ze dienen als input voor de klimaatmodellen, die alleen angstaanjagende plaatjes opleveren bij hoge emissies.

Die 2 graden opwarming zijn heilig verklaard

Tijdens de klimaattop in Cancun zal er veel gepraat worden over de 2 graden opwarming, die ons de komende eeuw staat te wachten. Dat de klimaatmodellen van het IPCC bij ongewijzigd beleid gemiddeld uitkomen op 2 graden opwarming is geen toeval. De parameters en functies in de modellen zijn niet willekeurig gekozen.

Wetenschappelijke twijfel
De modellenbouwers gaan er vanuit dat de opwarming door CO2 versterkt zal worden door andere broeikasgassen als methaan en waterdamp. Men neemt aan dat hoeveelheid waterdamp in de atmosfeer zal stijgen. Maar de opwarming van de afgelopen 40 jaar heeft nog niet geleid tot meer waterdamp of methaan.
Het IPCC kan ook modellen maken, waarin de concentratie waterdamp niet stijgt. Maar die modellen halen het Assessment Report niet, omdat de opwarming ver onder de 2 graden blijft.

Een andere discutabele factor in de modellen van het IPCC is bewolking.
Er zijn sterke aanwijzingen dat meer bewolking leidt tot afkoeling. Maar ondanks, dat kiest het IPCC uitsluitend voor modellen waarin de bewolking niet zal toenemen of waarin een lichte toename van bewolking niet leidt tot afkoeling. Het lijkt net alsof het klimaatpanel bewust kiest voor klimaatmodellen, die leiden tot een versterkte opwarming.

Politieke afweging?
De gemiddelde opwarming, berekend uit alle klimaatmodellen is 2 graden Celsius. Dat klinkt indrukwekkend. Die 2 graden moeten een schokeffect bewerkstelligen.
Waarom formuleert men niet 1 graad opwarming in 2050? Of 0,5 graden in 2025?
Die 2 graden zijn zorgvuldig gekozen bangmakerij.
De opwarming tussen het eind van de Kleine IJstijd en het jaar 2000 (180 jaar) bedroeg 0,8 graden. En het IPCC wil ons wijsmaken dat we nu in 90 jaar een twee keer zo grote stijging gaan meemaken.

Het IPCC heeft hoog ingezet met die 2 graden en nu kan men niet meer terug. Terugkrabbelen naar 1 of 1,5 graad is gezichtsverlies, is toegeven dat de sceptici een beetje gelijk hadden. Die 2 graden opwarming zijn heilig.

Winter in tijden van klimaatverandering

Het is puur toeval dat de winter in Europa toeslaat als de klimaattop in Cancun gaat beginnen. Bovendien is klimaat niet hetzelfde als weer.
Het weer verandert dagelijks, soms zelfs meerdere keren per dag. Het weer is in hoge mate afhankelijk van het seizoen.

Het winterweer in Nederland kun je redelijk voorspellen door de Arctische Oscillatie in de gaten te houden. De Arctische Oscillatie is een getal dat de luchtcirculatie rond de Noordpool weergeeft. Bij lage luchtdruk rond de Noordpool stroomt er (warme) lucht vanaf het zuiden naar dat lagedrukgebied toe. Zo blijft de koude lucht geconcentreerd rond de pool. Dan is de Arctische Oscillatie (AO) positief en hebben wij een zachte winter.

Bij hoge luchtdruk boven de pool stroomt de koude poollucht over het aardoppervlak weg van de pool naar het zuiden, vooral boven het oosten van de VS en boven Europa. Dan is er sprake van een negatieve Arctische Oscillatie. En in dat geval heeft Europa koud winterweer.

In de winter van 2009 – 2010 bereikte de AO negatieve recordwaarden.

De waarde van de AO index gemiddeld over de winter (december - februari). Bron: Colorada Sate University, CPC/NCEP.

Volgens het KNMI komt een dergelijk lage waarde maar een paar keer per eeuw voor.
Maar ja, hoe lang meten we de Arctische Oscillatie nu al.
En het weer heeft geen geheugen: de veronderstelling dat de Arctische Oscillatie dit jaar een stuk hoger zal zijn, is gebaseerd op wishful thinking, niet op wetenschappelijk inzicht.

In bovenstaand plaatje valt op dat de AO in de periode na 1970 vaker positief dan negatief was. Dit verklaart waarom Elfstedenwinters zeldzaam werden na 1970. Maar is die positieve Arctische Oscillatie een gevolg van de gestegen CO2-concentratie?
Waarschijnlijk niet.

In de klimaatmodellen, die verdergaande opwarming voorspellen, wordt het belang van CO2 overschat en de rol van oceaanstromingen onderschat. Een positieve Arctische Oscillatie tussen 1970 en 2005 kan ook samenhangen met veranderingen van stromingen in de Pacific (PDO) en de Atlantische Oceaan (AMO).

De Arctische Oscillatie trekt zich niets aan van mijn speculaties en ook niet van de klimaatconferentie in Cancun.
Hij is weer net zo negatief als in week 50 van vorig jaar.

arctische oscillatie aug - dec. 2010

Klik hier voor een recente a.o.-grafiek.

Klimaatonderzoekers van het Amerikaanse NOAA proberen de AO 14 dagen vooruit te voorspellen. De huidige voorspelling geeft aan dat het winterweer in Europa nog twee weken zal aanhouden.

voorspellingen voor de AO (7-10-14 dagen vooruit)

Klik hier voor een recente a.o.-voorspelling.

- Meteo-Maarsen heeft een duidelijke uitleg over de AO en haar zusje NAO.
- De Klimaatsoof schrijft ook over de AO.

Onvermijdelijke afkoeling

Op het Noordelijk halfrond koelt het af: de Zon staat lager.
Er valt minder zonne-energie op het Noordelijk Halfrond zodat de stralingsbalans negatief is: er verdwijnt meer warmte naar het heelal dan er binnenkomt van Moeder Zon. CO2 kan dat niet verhinderen. De eerste sneeuw kunnen we voor 5 dec. al verwachten.

De Aarde als geheel koelt ook af, onvermijdelijk, maar voorspelbaar.
Van juli 2009 tot april 2010 heerste boven de Stille Oceaan El Nino-condities. Daardoor warmde de atmosfeer tijdelijk op.
Nu is er sprake van de onvermijdelijke La Nina boven de Pacific. En net als in het najaar van 2007 koelt de atmosfeer nu weer af.

De aanhangers van de klimaatveranderingshypothese, die stelt dat de menselijke CO2-uitstoot het klimaat doet opwarmen, weten dit natuurlijk ook. Het komend jaar zullen er geen records sneuvelen.
Voor een nieuw record is een El Nino nodig en die verwachten we op zijn vroegst in 2013. Eerst moet de Zon een paar jaar op de Stille Oceaan schijnen om het water voldoende op te warmen.

(klik voor een vergroting)

Het warme jaar 2010 is een statistische uitschieter, een El Nino jaar, zoals ook 1998, 2003 en 2006. Die uitschieters trekken de gemiddelde temperatuur omhoog: het afgelopen decennium was het warmste sinds men begon te meten.
Maar de komende jaren zal de temperatuur niet verder stijgen en op of onder het gemiddelde blijven.

De aanhangers van de CO2-hypothese zitten al in hun maag met het achterblijven van de temperatuur bij de prognoses van het IPCC. De komende jaren wordt dat erger.
Het wordt steeds moeilijker om de publieke opinie te overtuigen van die 2 graden opwarming in het jaar 2100.

Ik denk dat de klimaatmodellen van het IPCC niet kloppen. Misschien zijn opzettelijk zo gekozen dat ze gemiddeld tot 2 graden opwarming leiden. Misschien is het toeval.
Maar het is duidelijk dat het IPCC en de klimaatmodellenbouwers een paar parameters compleet verkeerd inschatten. De klimaatmodellen moeten de prullenbak in, maak maar nieuwe. En die 2 graden opwarming moet van tafel.