Tagarchief: politiek

De complottheorieën rond MH17 en de toespraak van Christine Lagarde

In de video hieronder wordt de berichtgeving rond de opstand in Oost-Oekraïne en de ramp met de MH-17 kritisch bekeken. Waarom krijgt de ramp zoveel media-aandacht? En waarom wordt er, voordat het onderzoek is afgerond, al geroepen wie de schuldige is en hoe die bestraft moet worden?

Aan het eind van de video zien we een toespraak van IMF-voorzitter Christine Lagarde voor de National Press Club in Washington. Zij sprak daar over het getal 7.
De toespraak dateert van januari 2014.

En pas in maart 2014 werd Rusland uit de G8 gezet, zodat er een G7 overbleef.

Niet alleen Syriëgangers, maar ook Afghanistangangers in de gaten houden bij terugkeer

Nederlandse politici willen dat de AIVD Nederlandse moslimjongeren, die naar Syrië gaan om te vechten in de strijd tegen dictator Assad, bij terugkeer in Nederland in de gaten houdt. De jongeren zijn waarschijnlijk geradicaliseerd en door de bloedige strijd in Syrië getraumatiseerd.
De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding heeft het dreigingsnivo in 2013 verhoogd juist vanwege de moslimjongeren, die terugkeren uit Syrië. En Geert Wilders beweerd dat hij bedreigd wordt door teruggekeerde Syriëgangers.
In mei werd in Brussel een aanslag gepleegd op het Joods Museum waarbij 4 doden vielen. De dader is, volgens de autoriteiten, een Franse moslim, die heeft meegevochten aan de zijde van de opstandelingen. De man ontkent overigens schuldig te zijn. Bij zijn arrestatie pleegde hij geen verzet.

Het afgelopen decennium is gebleken dat veel militairen, die deelgenomen hebben aan een vredesmissie, getraumatiseerd zijn door wat ze meegemaakt hebben. Dat geldt voor Srebenica-gangers, maar ook voor militairen, die in Afghanistan op leven en dood gevochten hebben met de Taliban. Onze beroemdste Afghanistan-veteraan, Marco Kroon, raakte na zijn ervaringen in Afghanistan betrokken bij illegale wapenhandel en drugsgebruik. Hij werd overigens vrijgesproken van het gebruik van cocaïne.

In de VS lijden veel Irak-veteranen aan post-traumatische stress-stoornis en hebben duizenden zelfmoord gepleegd.

In de zomer van 2014 wordt er nagedacht over een nieuwe militaire missie naar Afghanistan. Ik hoop dat politici en het ministerie van Defensie zich realiseren, dat getraumatiseerde Afghanistan-veteranen ook een bedreiging kunnen vormen voor de Nederlandse samenleving. Ik vind dat persoonlijk een goede reden om af te zien van een Nederlandse deelname aan een nieuwe Afghanistan missie.

Landroof: Wie krijgt het graan uit de Oekraïne?

In Afrika en Zuid-Amerika worden enorme lappen landbouwgrond door corrupte overheden verpacht aan grote bedrijven uit Europa en Oost-Azië. Dit neokoloniale fenomeen wordt ook wel landroof (landgrab in het Engels) genoemd.
De Oekraïne is rijk aan goede landbouwgrond, het wordt wel de graanschuur van Oost-Europa genoemd. Elk jaar worden in de Oekraïne miljarden megajoules aan zonne-energie omgezet in graan. Zou landroof ook een rol spelen in het conflict over de Oekraïne?
Waarschijnlijk wel.ukrchina

In 2012 exporteerde de Oekraïne landbouwprodukten ter waarde van 270 miljoen dollar naar China. Over de eerste helft van 2013 bedroeg de export van landbouwprodukten naar China al 380 miljoen dollar. Het plaatje uit de Financial Times (hiernaast afgebeeld) laat zien dat de Oekraïnse export naar China razendsnel is toegenomen.

Chinese bedrijven toonden interesse om landbouwgrond in de Oekraïne te pachten om daarmee voor tientallen jaren vaste contracten te kunnen afsluiten.
De Oekraïnse miljardair Bakhmatyuk, oprichter van agrogigant UkrLandFarming (een van de 10 grootste landbouwbedrijven ter wereld) zei over de onderhandelingen:

“Instead of oil and gas, we’re harvesting crops,” he says. “We are now building the pipeline, a sort of Ukrainian Gazprom, to pump these commodities to China and other markets.”

“In plaats van olie en gas, oogsten wij voedingsgewassen. We bouwen nu een pijpleiding, als een Oekraïnse Gazprom, en wij pompen onze landbouwprodukten naar China en verder.”

Volgens diverse bronnen zouden Chinese bedrijven een gebied van 3 miljoen hectare (net zo groot als België) pachten.
China zou in ruil voor de pachtovereenkomst miljarden investeren in de modernisering van de landbouw. Het Chinese bedrijf XPCC tekende in september 2013 al een samenwerkingsovereenkomst met een looptijd van 50 jaar om de landbouw in de OekraIne te verbeteren.

original_5d489cfe-79bf-da44

Maar in januari 2014 trok het Amerikaanse landbouwbedrijf Cargill de portemonnee en kocht 5% van de aandelen van de Oekraïnse agrogigant UkrLandFarming. In een persbericht liet Cargill weten dat het geen interesse had om de koers of de leiding van het bedrijf te veranderen.

De inmiddels verdreven regering, de corrupte oligarchenclub FC Janoekovitsj, had het liefst grond verpacht aan de Chinezen en het Oekraïnse graan geëxporteerd naar het oosten.
Het is nog niet duidelijk wat het nieuwe regime in Kiev zal gaan doen. Gaat men opnieuw met de Chinezen in zee? Of gaat men het Oekraïnse graan voortaan aan Europa verkopen. De Europese Unie heeft alvast maar de invoerrechten voor de Oekraïne afgeschaft.

Kunnen we de Iraanse en Russische olie wel missen?

Westerse landen wilden de Iraanse regering dwingen om te stoppen met het verrijken van uranium door geen olie meer in te voeren uit Iran. De olieboycot was niet effectief. Iran kon zijn olie nog altijd exporteren naar China.
Bovendien stopten de landen van de Europese Unie en Japan niet helemaal met de import van aardolie. De invoer uit Iran werd medio 2012 ongeveer gehalveerd.

iranlight

De VS accepteerden gelaten dat Europa en Japan gewoon Iraanse olie bleven kopen. In feite was er helemaal geen olieboycot tegen Iran.
Vorig jaar werd na langdurige diplomatieke onderhandelingen met Iran een akkoord bereikt waarna de olie-export van Iran weer begon te stijgen.

Een olieboycot tegen Rusland?
Nu Rusland dreigt de Krim te annexeren, studeren Europese politici op eventuele economische sancties tegen Rusland.
Een olieboycot tegen Rusland zou de meest effectieve sanctie zijn. Europese landen nemen 84% van de totale Russische export-olie af. In 2012 exporteerde Rusland dagelijks 6 miljoen vaten aardolie en aardolieproducten naar Europa.
Als de Europese landen Russische olie gaan boycotten loopt de Russische economie dagelijks 600 miljoen dollar (6 miljoen vaten maal $100 per vat) aan buitenlandse valuta mis. Op jaarbasis komt dat neer op het kolossale bedrag van 220 miljard dollar.
Een Europese olieboycot zou de Russische economie een zeer zware klap toebrengen.
In het staafdiagram hieronder zie je de belangrijkste afnemers van Russische olie en de gemiddelde dagelijkse hoeveelheid, die ze in 2012 importeerden.

crude_oil_export

Nederland importeerde in 2012 gemiddeld 550.000 vaten per dag uit Rusland. Dat is 59% van de totale dagelijkse olieverbruik in Nederland.
Duitsland is nog afhankelijker van Rusland: in 2012 kwam 61% van de olie, die de Duitsers nodig hebben uit Rusland (0,69 miljoen van de 1,15 miljoen vaten).

Als de Europese landen besluiten tot een boycot van Russische olie, dan hebben ze 2 opties:
1. ze gaan olie kopen van andere landen
Deze extra vraag uit Europa zal de prijs van aardolie op de wereldmarkt sterk doen oplopen. De hogere olieprijs zal leiden tot een economische recessie en daardoor zal de werkeloosheid in Europa verder oplopen.

2. Europa gaat het olieverbruik sterk beperken.
Als Nederland het olieverbruik met 59% verlaagt, kunnen we voortaan zonder de Russische olie. Maar dat betekent dat de helft van de auto’s in Nederland niet meer kan rijden en dat er veel minder vliegtuigen van Schiphol kunnen vertrekken.
Het is niet voor te stellen dat de meer dan de helft van de Nederlanders uit eigen beweging de auto laten staan en de vliegvakantie opoffert om Rusland te dwingen zich terug te trekken uit de Krim.

Ik denk dat Europa geen olie- of gasboycot zal instellen tegen Rusland. Andere ‘economische’ sancties zullen Rusland niet echt in de problemen of op andere gedachten brengen.

Oil_drum

De roze kristallen bol van het CPB

Volgens de nieuwste prognose van het Centraal Planbureau (CPB) zal het Nederlandse BNP dit jaar groeien met 0,75%. En in 2015 zal de groei zelfs 1,5% bedragen.
Het CPB ziet door haar roze bril nog meer mooie cijfers over de wereldhandel en de olieprijs. Maar is de kristallen bol van het CPB wel helder genoeg om zulke rooskleurige voorspellingen te doen.

In juni van 2013 zagen de knappe koppen van het CPB in hun kristallen bol de olieprijs van 2014. Gemiddeld over 2014 zou een vat Brent-olie $102 gaan kosten.
Helaas bleef de eerste 2 maanden een vat Brent duurder dan $105. En vanwege de aantrekkende wereldhandel en/of de spanning rond de Oekraïne is de prijs voor een vat Brent vandaag opgelopen naar $111. Dat is flink hoger dan de $102 die men 9 maanden geleden nog voorspelde.

In de nieuwste rooskleurige prognose voorziet het CPB een gemiddelde olieprijs van $108 per vat. Als de politieke spanning verder toeneemt of er komt een olieboycot tegen Rusland, dan zal de prijs veel hoger oplopen en kan ook deze prognose in de prullie.

De afgelopen jaren bleken de voorspellingen van het CPB consequent te rooskleurig.
Thomas Hogeling van ThePostOnline bekeek in augustus 2013 of de prognoses van het CPB een beetje waren uitgekomen. Zijn conclusie: de voorspellingen van het CPB zijn steevast te zonnig.

Eerder in 2013 schreef de Volkskrant ook al kritisch over de voorspellingen van het CPB.
In 2009 gaf de toenmalige directeur van het CPB, Coen Teulings, al toe dat voorspellen van de economie gewoon heel moeilijk is.

Ik ben bang dat deze nieuwe prognose van het CPB opnieuw te rooskleurig is.
Niet omdat ik het nu zo veel beter weet, maar omdat deze rooskleurige prognose voornamelijk bedoeld is om de moed erin te houden en om het consumentenvertrouwen op te vijzelen.

IEA-deskundigen overschatten Braziliaanse oliepotentieel al jarenlang

Britse wetenschappers met belangen in vaccinbedrijven hebben de ernst van de epidemie van de Mexicaanse griep in 2010 overdreven.
De prognoses van deskundigen zijn niet altijd even betrouwbaar. Soms proberen deskundigen met hun cijfers, bewust of onbewust, het beleid in een bepaalde richting te sturen.

De deskundigen van het IEA dachten in oktober 2009 dat Braziliaanse olieproduktie over het jaar 2010 gemiddeld zou uitkomen op 2,75 miljoen vaten per dag.
Uiteindelijk kwam de produktie uit op gemiddeld 2,13 miljoen vaten per dag. De schatting van het IEA was ruim 20% te hoog.

In oktober 2010 schatte het IEA de olieproduktie van Brazilië voor 2011 in op 2,37 miljoen vaten per dag. Ook dat bleek te hoog ingeschat: Brazilië produceerde in 2011 dagelijks gemiddeld 2,21 miljoen vaten. De schatting was ongeveer 6% te hoog.

De schatting voor de Braziliaanse olieproduktie in 2012 (gemaakt in oktober 2011) was 2,34 miljoen vaten per dag.
NB. dit is lager dan de schatting voor men eerder voor 2011 en 2010 maakte. Het lijkt of het IEA leert van eerdere miskleunen.
Maar opnieuw bleek de inschatting te rooskleurig.
In 2012 pompte Brazilië dagelijks 2,16 miljoen vaten olie op: 7,5% minder dan de prognose van de knappe koppen in Parijs.

Een jaar geleden (oktober 2012) dacht het IEA dat in 2013 de olieproduktie van Brazilië zou uitkomen op 2,39 miljoen vaten per dag. Over de eerste 9 maanden van 2013 bedraagt de feitelijke gemiddelde produktie slechts 2,09 miljoen vaten per dag.
Het IEA zit voorlopig voor 2013 12 % te hoog met haar schatting.

Wat verwacht het IEA voor 2014?
Momenteel denken de knapste koppen van het IEA dat Brazilië in 2014 dagelijks 2,28 miljoen vaten per dag zal oppompen. Dat is de laagste schatting in de afgelopen 5 jaar. Het IEA leert wel van haar overschattingen. Maar het heeft ook de plicht om investeerders niet af te schrikken met doemscenario’s. Men schijnt te denken: liever tien keer te hoog gegokt, dan één keer te laag.
Daarom denk ik dat ook deze schatting te rooskleurig zal zijn. De werkelijke olieproduktie van Brazilië voor 2014 zal uitkomen tussen de 2,10 en 2,20 miljoen vaten per dag.
De voorspellingen die het IEA doet voor Braziliaanse oliewinning op de lange termijn vind ik zeer ongeloofwaardig.

Ik meldde al eerder dat Petrobras (de Braziliaanse staatsoliemaatschappij) zich diep in de schulden moet steken om de olieproduktie op peil te houden en te laten groeien.
Dankzij het optimisme van het IEA zijn er genoeg investeerders te vinden, die de risicovolle Petrobras-projecten willen financieren.