De massavernietigingsonderbroek

Afgelopen week onthulde de CIA dat ze een aanslag hadden verijdeld met een zogenaamde onderbroekbom. Het zou een plan zijn geweest van Al Qaida om de onderbroek aan boord van een vliegtuig te laten ontploffen, net zoals ruim 2 jaar geleden met Kerstmis. Deze keer zijn er geen getuigen. De CIA kreeg de onderbroek in handen van een infiltrant.

De infiltrant gaat vrijuit. De infiltrant heeft geen naam en er zijn ook geen foto’s van. Maar hij heeft een ijzersterk verhaal. De onderbroek is gemaakt in Jemen, door een afdeling van Al Qaida. We moeten de infiltrant en de CIA op hun woord geloven.
De CIA hoeft over zoiets niet te liegen.

Foto’s zijn niet nodig. Toen Bin Laden in Abottabad doodgeschoten werd, kregen we ook geen foto’s en geen lichaam te zien. Er zijn honderden documenten gevonden en dat bewijst genoeg.
De Amerikaanse regering zal daar niet over liegen.

Het doet me wel een beetje denken aan de massavernietigingsonderbroek van Saddam Hoessein. Die kon volgens de Britse geheime dienst binnen 45 min. worden gelanceerd naar Groot-Brittannië of misschien wel de VS.

In zijn cel in Guantanamo heeft Khalid Sheikh Mohammed opgebiecht dat die onderbroekbom eigenlijk zijn idee was. Met explosieve lingerie zouden stewardessen over de hele wereld vliegtuigen kunnen laten ontploffen.

Volgens betrouwbare bronnen in Benghazi werkte kolonel Ghadaffi trouwens aan extra grote onderbroeken, gevuld met radioactief materiaal, afkomstig uit afvallige Sovjet-republieken. Dit wapen wordt in de wandelgangen wel de dirty underpants, ofwel vieze onderbroek genoemd.

Inmiddels heeft de Amerikaanse regering degenen, die ze verantwoordelijk acht voor de bomonderbroek, geëxecuteerd. Bij een aanval met een onbemand vliegtuigje werden in Jemen 12 Al Qaida militanten gedood. De namen zijn niet bekend gemaakt maar ze waren alle 12 waren betrokken bij de fabricage van de onderbroekbom, daar is geen onduidelijkheid over. De Amerikaanse regering vermoord alleen de schuldigen en degenen die eventueel schuldig hadden kunnen zijn als er echt een bom ergens zou zijn ontploft. Plannen maken is tegenwoordig net zo strafbaar als aanslagen plegen.
Een proces is niet nodig, bewijzen zijn niet nodig. Obama heeft de aanval goedgekeurd en hij staat met twaalf nul voor.

Osama voor één dag tot leven gewekt

Op 2 mei bracht de Amerikaanse president Obama een bezoek aan de troepen in Afghanistan. Het was op 2 mei precies een jaar geleden dat Amerikaanse commando’s in Abottabad in Pakistan Osama Bin Laden dood schoten.
President Obama hield voor de soldaten op de luchtmachtbasis Bagram een prachtige toespraak, waarin de naam Osama Bin Laden regelmatig viel. Obama is een begenadigd spreker en noemde de naam zo vaak, dat het leek alsof Bin Laden weer uit de dood was opgestaan en ieder moment uit de coulissen kon stappen om naast de president te gaan zitten.

Het verrassingsbezoek van Obama was een verkiezingsstunt. De economische politiek van Obama is niet erg succesvol. Zijn plannen voor de gezondheidszorg stuiten op grote weerstand. Eigenlijk is de executie van Bin Laden een van de weinige successen van Barack Obama. Als Obama herkozen wil worden, zal hij nog heel vaak terugkomen op de executie van Osama Bin Laden.

Een dag voor de toespraak van Obama was er ook al groot nieuws over Bin Laden’s organisatie Al Qaeda. Er zijn honderden geheime documenten teruggevonden verborgen in pornovideobestand op een USB-stick. Amerikaanse en Duitse inlichtingendiensten zijn bijna 12 maanden bezig geweest om de documenten te decoderen. Kosten noch moeite worden gespaard in de ‘war on terror’.

De Amerikaanse soldaten zullen nog tot 2014 in Afghanistan moeten blijven. En daarom zal Osama Bin Laden volgend jaar op 2 mei opnieuw herdacht worden door de Amerikaanse president. Misschien zal 2 mei uiteindelijk uitgroeien tot een jaarlijkse Osama-Bin-Laden-dag.

In ’1984′ beschreef George Orwell het dagelijks ritueel ‘Twee Minuten Haat’, waarbij de aartsvijand van Oceanië, Goldstein op alle schermen verscheen. Het maakt niet uit of die aartsvijand nog leeft of al jaren dood is. De haat wordt elke keer opnieuw opgewekt tegen een symbool van het kwaad. Osama Bin Laden vervult in de 21e eeuw de rol van Goldstein.

De verborgen uranium- en kopervoorraden

In Rusland en de Verenigde Staten ligt hoogwaardig uranium opgeslagen in de vorm van kernwapens. Er is heel veel tijd en energie (ofwel geld) gestoken in het opzuiveren van uranium en de bouw van de kernwapens. En nu ziet het ernaar uit dat ze nooit zullen worden gebruikt. Het was verspilde moeite om die kernwapens te maken, weggegooid geld. Toch niet helemaal. De afgelopen 10 jaar zijn afgedankte kernwapens gebruikt als brandstof in kerncentrales. De wereldproduktie van nieuw uranium bedroeg in 2010 53.600 ton. En dat dekte maar 78% van de wereldbehoefte aan uranium. In de overige 22% werd voorzien door reeds gezuiverd uranium uit kernwapens te recyclen tot brandstofstaven. De zwaarden worden eindelijk omgesmeed tot ploegijzers.

Vandaag doet president Obama opnieuw een oproep om nog meer kernwapens tot brandstofstaven te recyclen. Het zal de prijs voor uranium op de wereldmarkt verder doen dalen. Maar het biedt slechts tijdelijk soelaas. Voeger of later zullen steeds meer kerncentrales gesloten worden. Omdat ze onveilig zijn, maar vooral omdat de brandstof opraakt. Een ander waardevol metaal, koper, is ook erg gewild. Er wordt steeds meer hoogwaardig, gezuiverd koper gestolen om aan de stijgende vraag te kunnen voldoen. In de Nederlandse bodem liggen nog duizenden kilometers koperdraad van hoge kwaliteit te wachten op hergebruik. Door de opkomst van het mobiele bellen worden de telefoonkabels in de grond  steeds minder gebruikt. Naar vrijwel iedere woning loopt een telefoonaansluiting, ook al hebben de bewoners van die woning uitsluitend een draadloze aansluiting. Vroeger of later zullen we inzien dat die koperen draadjes hergebuikt kunnen worden: bijv. om dynamo’s  te maken voor windmolens. Gaan we die telefoonabels zelf opgraven of wachten we tot criminelen het gaan doen?

Aardolie stroomt steeds vaker naar Azië

In Europa en Noord-Amerika daalt de vraag naar olie door economische problemen. In Azië blijft de vraag stijgen.

Langzaam begint het in de Westerse wereld te dagen: economische groei is alleen nog maar mogelijk als olie en energie goedkoper worden.

In Azië kan de economie nog wel groeien bij de huidige hoge olieprijs. De verklaring is eenvoudig. In Azië kunnen er 8 man op een kleine motorfiets of één man met honderdvijftig kilo vracht. Met één liter brandstof rijdt een Aziaat meer dan 50 km. De gemiddelde Amerikaan haalt in zijn eentje met zijn SUV nog geen 5 km. per liter brandstof. De Aziatische economiën halen veel meer rendement uit de peperdure aardolie.

De wereldproduktie van ruwe olie bereikte eind 2004 74 miljoen vaten per dag en is daarna niet verder gestegen. Om de hoeveelheid vloeibare brandstof nog iets op te krikken gebruiken we nu ook biobrandstof en teerzandolie.

De produktie van conventionele aardolie in Saoedi-Arabië kostte minder dan $20 per vat. Die bronnen raken uitgeput en worden vervangen door moeilijk winbare olie, waarvan de produktie $80 per vat kost of meer. Het wordt steeds belangrijker om efficiënt om te gaan met die dure brandstof.In China halen busjes en SUV’s 9 km. met één liter brandstof en in 2015 wordt een wettelijk minimum van 1 op 10 vereist.
In de VS rijden 225 miljoen auto’s rond, die een gemiddelde halen van 6 km. per liter. China krijgt er in de komende vijf jaar 125 miljoen auto’s bij, die gemiddeld 1 op 12 zullen rijden.

De vraag naar aardolie verschuift van West naar Oost

De vraag naar vloeibare brandstof binnen de OECD is al sinds 2005 aan het dalen: we gaan zuiniger en minder rijden en vliegen. Het verbruik in de niet-OECD-landen stijgt onverminderd door en zal dit jaar voor het eerst het OECD-verbruik overtreffen.

De onbewezen voorraden schaliegas

In de Verenigde Staten maakt de winning van schaliegas een spectaculaire groei door. De totale produktie van aardgas in de VS is sinds 2006 weer aan het stijgen, dankzij de exploitatie van schaliegas.

In de media verschijnen rooskleurige berichten over de voorraden schaliegas, die er nog in de Amerikaanse bodem zitten. De Wall Street Journal meldde in 2009 nog dat er wel 62.000 miljard kubieke meter gas te winnen valt. Dat is 22 keer de hoeveelheid aardgas in het Slochteren-gasveld.
Bij het huidige gebruik zou de VS 95 jaar vooruit kunnen met die hoeveelheid.

Gesteund door deze berichten en voorspellingen willen politici en bedrijven ook in Europa schaliegas gaan exploiteren.

Het laatste jaar is de berichtgeving over de schaliegaswinning versoberd. Oliedeskundige Arthur Berman wees op de korte levensduur van veel schaliegasprojecten. Hij schat dat de gemiddelde gasbron in de Barnett-shale-formatie na 12 jaar is uitgeput. Er zijn in de Barnett-shale inmiddels 9000 (!!!) boringen gedaan. Berman denkt de winbare hoeveelheid schaliegas slechts 50% zal bedragen van de schattingen van de gasproducenten (zie het kaartje hieronder)

(klik voor vergroting)

Als de werkelijke gasopbrengst gehalveerd wordt, kan de VS slechts 47 jaar vooruit met de schaliegasvoorraden.

Afgelopen week heeft de Energy Information Administration (EIA) in haar Annual Energy Outlook 2012 de schatting uit 2009 naar beneden bijgesteld. Bij nader inzien verwachten de deskundigen dat er slechts 13600 miljard kuub in de Amerikaanse bodem zit i.p.v. 62000 miljard. Dat is maar 5 keer zoveel aardgas als in het Slochteren-veld.

Chris Nelder schreef in december in Slate dat ook deze schatting geen garantie is voor de hoeveelheid gas, die werkelijk gewonnen kan worden. Nelder rekent voor dat de werkelijk bewezen voorraad schaliegas bij het huidige verbruik over 11 jaar op zal zijn.

(klik voor vergroting)

Als in de VS de schaliegasvoorraden overschat worden, dan zal dat in Nederland en Europa ook bewust of onbewust worden gedaan. Schattingen en prognoses zijn heel iets anders dan werkelijk bewezen voorraden.
Als we in Europa en Nederland echt het schaliegas gaan exploiteren, dan moeten we er vanuit gaan dat de producenten de zaken veel te rooskleurig voorstellen en dat de werkelijke opbrengst van duizenden boorgaten vies zal tegenvallen.

Amerikanen rijden nog minder

De Amerikanen maken steeds minder spullen. Ze maken ook steeds minder kilometers.
Doug Short houdt dat bij en geeft maandelijks een update. Hieronder het plaatje dat is bijgewerkt tot en met november 2011.

(klik voor vergroting)

Minder autorijden betekent minder brandstof verbruiken en minder CO2 uitstoten.
De files nemen af, de wegen slijten minder.
Ik kan geen enkel nadeel bedenken van minder autorijden.