Tagarchief: war on terror

Een overdosis Afghaanse heroïne voor Philip Seymour Hoffman

patrolling-poppies

De Amerikaanse filmacteur Philip Seymour Hoffman kon makkelijk aan heroïne komen. Toen de politie na zijn dood huiszoeking deed vond men 65 zakjes heroïne. De import van heroïne naar de VS is de laatste jaren sterk gestegen, schreef  the Wall Street Journal vorig jaar al.

Het heroinegebruik is spectaculair gestegen sinds 2002.

heroinusesince2002

Heroïnesmokkel tijdens de Vietnam-oorlog
Ten tijde van de Vietnam-oorlog was er in de VS sprake van een heroïne-epidemie. Vlak naast Vietnam, in Laos, Thailand en Burma (ook wel de Gouden Driehoek genoemd), werd op grote schaal opium en heroïne geproduceerd. Die heroïne werd vooral naar de VS gesmokkeld, hoewel niet duidelijk is via welke middelen. Er wordt gefluisterd dat de CIA, die zeer actief was in Zuid-Oost Azië, een belangrijke rol speelde bij die drugssmokkel. Anderen beweren dat de drugs in de lijken van gedode Amerikaanse militairen werden vervoerd.

Amerikaanse invasie van Afghanistan, ‘s werelds grootste opiumproducent
In de jaren voor de aanslagen van 11 september 2001 verbood het Taliban-bewind de papaverteelt in Afghanistan. Dat verbod leidde tot een sterke afname van de heroïne-smokkel naar Europa. Maar ook tot een inkomensdaling voor vele kleine boerenfamilies in Afghanistan. Twee weken na de terreuraanslagen van 11 september trok het Taliban het verbod op de papaverteelt in; dit besluit werd misschien ingegeven door het vooruitzicht van een op handen zijnde Amerikaanse invasie. Boeren mochten weer papavers zaaien en zagen hun inkomen weer stijgen.

De Amerikaanse troepen, die nog altijd in Afghanistan tegen de Taliban vechten, laten de papaverteelt veelal ongemoeid. Zoals ook de papaverteelt in de Gouden Driehoek ten tijde van de Vietnam-oorlog niet werd aangepakt.
De papaveroogst in Afghanistan is tijdens de Amerikaanse bezetting sterk gestegen. In 2013 produceerde Afghanistan een recordhoeveelheid opium: 5 miljoen kilo; dat is 49% meer dan in 2012.

afghanopiumprod De omvang de papaverteelt in Afghanistan in hectares

Het is vast geen toeval dat het heroïnegebruik in de VS net zo sterk is gestegen als de opiumproduktie in Afghanistan.
Jaarlijks overlijden er meer dan 4000 Amerikanen als gevolg van heroïnegebruik, meer dan bij de aanslagen van 11 september 2001. De war on terror in Afghanistan is misschien gewonnen, maar de war on drugs lijkt definitief verloren.

Aanbevolen
Maite Vermeulen schreef een prachtig artikel over de groeiende opiumproduktie in Afghanistan: het is te lezen op De Correspondent.

Blijven Amerikaanse troepen in Afghanistan tot 2024?

De Amerikaanse regering van Nobelprijswinnaar Barack Obama wil graag dat de Afghaanse president Karzai zal toestaan dat er ook na 2014 nog Amerikaanse troepen in Afghanistan mogen blijven. De regering Obama hoopt dat de Indiase regering president Karzai zal overtuigen.

Een jaar geleden dachten we nog dat in 2014 alle NAVO-troepen Afghanistan zouden verlaten, inclusief de Nederlandse F-16′s. Maar de laatste maanden is dat idee volkomen achterhaald.
In november werd door de Amerikaanse en Afghaanse regering een bilateraal veiligheidspact (BSA) opgesteld waarin letterlijk staat dat er tot eind 2024 Amerikaanse troepen in Afghanistan operationeel kunnen blijven.

art28

De Loya Jirga, een vergadering van Afghaanse stamhoofden, heeft het bilaterale veiligheidspact inmiddels goedgekeurd. Zodat nu alleen nog de handtekening van president Karzai nodig is.
De aarzeling van Karzai heeft misschien te maken met de angst van het Afghaanse volk voor de NAVO-troepen. Uit onderzoek is gebleken dat ruim driekwart van de Afghanen bang is wanneer zij buitenlandse troepen tegenkomen.

131205-afg-fears-soldiers.photoblog600

De secretaris-generaal van de NAVO Anders Fogh Rasmussen beweerde (of dreigde) een paar weken geleden dat de internationale financiële ondersteuning aan Afghanistan in gevaar komt als het veiligheidspact niet ondertekend wordt.
En dat soort dreigementen is van directe invloed op de wisselkoers van de Afghaanse munt en de prijs van voedsel op de markt in Kaboel

De Amerikaanse minister van Defensie, Hagel, heeft er alle vertrouwen in dat president Karzai het bilaterale veiligheidspact zal ondertekenen.

In Nederland is Afghanistan van de voorpagina’s verdwenen en daarmee ook uit politiek Den Haag. In Washington DC was er nog wel enige aandacht voor Afghanistan. Een Republikeins lid van het Huis van Afgevaardigden, Rohrbacher, vroeg afgelopen week tijdens een commissie vergadering aan drie Afghanistan-experts: ‘Hoeveel Amerikaanse soldaten zijn er afgelopen jaar gedood of gewond geraakt in Afghanistan?’
De experts hadden de bijeenkomst zo slecht voorbereid dat ze geen antwoord wisten op deze simpele vraag.

Mali: het nieuwe Afghanistan

In januari 2012 riepen Toeareg-rebellen in het noorden van Mali een onafhankelijke staat, Azawad, uit. Dat leidde niet tot ingrijpen door de VN of Westerse troepen.

Maar de opstand in het Noorden leidde wel een staatsgreep in maart van 2012. President Touré werd weggestuurd en een militaire junta o.l.v. premier Cheikh Modibo Diarra nam de macht over. In december 2012 trad premier Diarra af en werd een nieuwe (niet gekozen) regering aangesteld o.l.v. President Dioncounda Traoré.

Mali is een failed state
Mali is geen natie-staat. In het land wonen veel verschillende bevolkingsgroepen. De grenzen van Mali zijn door Westerse koloniale mogendheden op de kaart getrokken zonder rekening te houden met de verschillende etnische groepen. De regering zetelt in Bamako in het welvarende zuiden. In dat deel van Mali floreert de landbouw en wordt erg veel grond verpacht aan buitenlandse investeerders. De nomaden in het woestijnachtige noorden, 10% van de totale bevolking van Mali, hebben niets met landbouw. Zij wantrouwen de Westerse inmenging en groeiende culturele invloed van het Westen. Het is begrijpelijk dat het Noorden van Mali zich wil afscheiden van het zuiden.

Op de failed-state-index van 2012 stond Mali op 79ste plaats, geen vuiltje aan de lucht. Maar in 2013 klom Mali naar de 38ste plaats. Ik neem aan dat Mali volgend jaar nog hoger staat op het lijstje van mislukte landen.
De kloof tussen het verwesterde Zuid-Malinezen en het traditioneel-islamitische nomaden uit het Noorden zal wijder worden.

Militair ingrijpen door Westerse landen
In april 2012 veroverden de nomadische rebellen uit Noord-Mali Timbouctou en omgeving. De rebellen worden geassocieerd met fundamentalische moslims door de verwoesting van kunstschatten in Timbouctou in de zomer van 2012. Dit is vergelijkbaar met de verwoesting van Boeddha door de Taliban in Bamiyan in maart 2001. Zeven maanden later vielen Amerikaanse troepen Afghanistan binnen om de Taliban te verslaan of verdrijven.
In januari 2013 bijna zeven maanden na de verwoesting van graftombes in Timbouctou vielen Franse troepen Mali binnen om de rebellen te verjagen.

Nadat Franse troepen Timbouctou hadden heroverd werden documenten gevonden, die definitief ‘bewezen’, dat de rebellen extremistische moslims waren gelieerd met Al Qaeda. Dit was voldoende bewijs voor de Veiligheidsraad om resolutie 2100 aan te nemen. In deze resolutie wordt een multinationale vredesmissie, MINUSMA, opgericht met als doel om de burgerbevolking en de Malinese overheid te beschermen tegen aanvallen van rebellen.

Momenteel ontplooien Franse troepen een groot offensief om de rebellen uit Mali te verdrijven. De suggestie wordt gewekt dat de rebellen geen Malinezen zijn, maar Toeareg uit Zuid-Algerije, Zuid-Libië en Tsjaad. In de praktijk is het erg moeilijk om op de grond vast te stellen waar Mali ophoudt en het ‘buitenland’ begint.
Zoals blijkt uit de documentaire hieronder zijn de Toeareg-rebellen al eerder verdreven uit de omgeving van Timbouctou. Moeten de Westerse vredestroepen de nomaden opnieuw verdrijven?

Nederlandse militairen naar Mali
Nederlandse militairen namen deel aan de ISAF-vredesmissie in Afghanistan. En ook aan de MINUSMA-vredesmissie in Mali zullen Nederlandse militairen meedoen. Het is ook goed mogelijk dat er Nederlanders zullen sneuvelen in de strijd tegen de moslimrebellen. Misschien zullen er ook Nederlandse F-16′s boven Mali worden ingezet om de grondtroepen te ondersteunen en te speuren naar bermbommen.

Er zullen Al Qaeda-kopstukken worden gedood in Noord-Mali en terroristen zullen bomaanslagen plegen in de hoofdstad Bamako. Er zullen onschuldige burgers omkomen door vergissingen bij bombardementen en beschietingen. En omdat het goedkoper is zullen er onbemande drones worden ingezet i.p.v. bemande gevechtsvliegtuigen.
Het hele circus begint opnieuw in een Afrikaans land.

(vergeef mij de cynische toon in de laatste alinea, ik zal er geen gewoonte van maken)

Nederlandse militairen in Mali, Al Qaeda en landroof

De Nederlandse regering denkt erover om Nederlandse militairen naar Mali te sturen als onderdeel van een multinationale vredesmissie.
In Mali wordt de officiële regering in de hoofdstad Bamako bedreigd door opstandelingen uit de noordelijke provincies.

De Al Qaeda-connectie
Die opstand is niet nieuw. Meer dan twintig jaar geleden streefden de nomadische stammen in het noorden al naar onafhankelijkheid. Maar in de laatste twee jaar boekten de Toeareg-rebellen opmerkelijke successen. In januari 2013 werden de rebellen door Franse troepen verdreven uit de stad Timboektoe. De Franse regering rechtvaardigde het ingrijpen door de moslimrebellen te associëren met de Noord-Afrikaanse terreurbeweging Al Qaeda in de Magreb (AQIM). De verwoesting van heiligdommen en kunstschatten in Timboektoe in 2012 maakte de opstandelingen al verdacht. De vondst van een ‘uniek Al Qaeda-document‘ in februari 2013 zorgde voor het definitieve bewijs.
De opstand van de stammen in Noord-Mali is niet nieuw, de link met Al Qaeda wel.

Het legitieme bewind in de hoofdstad Bamako
In maart 2012 werd president Amadou Touré afgezet tijdens een militaire staatsgreep. In december 2012 volgde een nieuwe staatsgreep en momenteel is er een overgangsregering aan de macht met als tijdelijk president Dioncounda Traoré. Het gaat er niet echt democratisch aan toe in Mali.
De nationale overheid in Bamako voert wel onderhandelingen met bedrijven uit Europa en Oost-Azië over het pachten van landbouwgrond. De laatste jaren worden enorme lappen landbouwgrond door de ‘legitieme’ regering in Bamako verpacht aan buitenlandse investeerders. De investeerders zorgen voor irrigatieprojecten en landbouwmachines. Dit leidt tot hogere opbrengsten en daarmee tot hogere inkomsten uit export van gewassen voor Mali.
Maar in de meeste gevallen wordt de lokale bevolking verdreven van de grond, die zij bewoonden en bewerkten. Daarom wordt deze praktijk ook wel landroof genoemd, of in het Engels landgrab.

De landroof is alleen mogelijk met de medewerking van de ambtenaren en gezagsdragers in de hoofdstad Bamako. De lokale stamhoofden op vele honderden kilometers afstand van de hoofdstad kunnen de pachtovereenkomsten niet tegenhouden.
De overgangsregering van president Traoré zal door een zwaar bewapende buitenlandse vredesmacht in het zadel worden gehouden en beschermd tegen aanvallen van opstandelingen en Al Qaeda. En ondertussen kan de Malinese landbouw gemoderniseerd en gemechaniseerd worden, zodat de voedselproduktie stijgt.
Het is een win-win-situatie waarbij alleen wat lokale marginale boertjes het onderspit moeten delven.

De documentaire Why poverty – Land rush kun je ook in zijn geheel bekijken.

Blijven er na 2014 ook nog NAVO-troepen in Afghanistan?

Twaalf jaar geleden begon operatie ‘Enduring Freedom‘. Oorspronkelijk was de invasie van Afghanistan bedoeld om de handlangers van de 22 vliegtuigkapers van 11 september 2001 gevangen te nemen en nieuwe aanslagen van Al Qaida te voorkomen. Maar uiteindelijk ontspoorde de aanval van NAVO-troepen in een langdurige militaire interventie in de burgeroorlog tussen verschillende partijen en stammen in Afghanistan.

President Obama heeft aangekondigd dat hij in 2014 de Amerikaanse troepen zal terugtrekken uit Afghanistan. Maar de laatste maanden groeit de twijfel of hij die belofte zal houden.
President Karzai heeft al aangekondigd dat de VS niet alle troepen zal terugtrekken. De VS wil 9 (!!) militaire bases vestigen op Afghaans grondgebied, met het bijbehorende militaire personeel.
James Corbett zet een aantal feiten voor ons op een rijtje en speculeert over de redenen waarom de VS ook na 2014 militairen in Afghanistan zal houden.

In de komende maanden zullen er dwingende redenen worden gevonden om de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Afghanistan, de grootste opiumproducent ter wereld, te rechtvaardigen.

Wordt terrorisme in Afrika een aanleiding voor Amerikaanse interventie?

enhanced-buzz-wide-1076-1379777727-15 Overlevenden van de aanslag op de Westgate Shoppingmall in Nairobi

De afgelopen maanden horen we veel berichten over terreuraanslagen in Afrikaanse landen. In Nigeria pleegt de terreurgroep Boko Haram aanslagen. In Kenia viel de islamitische terreurbeweging Al Shabab een winkelcentrum aan. Ook in Libië en Mali plegen moslimextremisten aanslagen. Tot dusver proberen de lokale regeringen de terroristen aan te pakken, maar hoelang zal het nog duren voordat er buitenlandse militaire hulp ingeroepen wordt?

De afgelopen jaren heeft het Amerikaanse leger al in veel Afrikaanse landen voet aan de grond gekregen. In 2008 werd door het Pentagon AFRICOM opgezet, een nieuwe tak van het Amerikaanse leger dat de Amerikaanse belangen in Afrikaanse landen zal gaan verdedigen, als dat nodig is. Op de website van AFRICOM kun je lezen wat de doelstellingen van dit legeronderdeel zijn.
Op internet zijn al een paar kritische beschouwingen geschreven over de Amerikaanse (neokoloniale) inmenging in Afrika.
Nick Turse gaf op TomDispatch.com een overzicht van de snel groeiende activiteit van AFRICOM. Op het kaartje hieronder kun je zien dat Amerikaanse militairen actief zijn in 49 van de 54 Afrikaanse landen.

africom01

De gele markers geven activiteiten aan gestart in 2012.
De groene merktekens wijzen op activiteit , die in 2013 werd opgestart. Dus vooral in de laatste 2 jaar groeit de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Afrika sterk.

Het weblog Security Assistance Monitor meldt dat ook in 2014 de militaire aanwezigheid verder zal groeien.
Het Pentagon heeft in de begroting voor 2014 een bedrag van 1,4 miljard dollar uitgetrokken voor operaties in Afrika.

Als reden voor de militaire operaties zal de strijd tegen het moslimterrorisme worden opgevoerd. Terwijl ik dit verhaal schreef, kwam op de radio het bericht langs dat Amerikaanse commando’s in Libië een leider van terreurgroep (gelieeerd aan Al Qaida) hebben opgepakt. En het bericht dat een aanval op een basis van Al Shabab in Somalië mislukte.

Terrorisme-bestrijding of is er een andere reden voor militaire aanwezigheid?
De terreuraanval op de Westgate-shoppingmall in Nairobi, van twee weken geleden, zal nog lang worden gebruikt als rechtvaardiging voor het Amerikaanse militaire optreden in Afrika. Er zullen nog wel meer aanslagen in Oost-Afrika volgen van Al Shabab en in West-Afrika door Boko Haram. Het is belangrijk dat er schokkende beelden van die aanslagen zijn waarmee de Amerikaanse regering het zenden van militairen naar Afrika voor de kiezers kan rechtvaardigen. Zo maakten de topfotografen Tyler Hicks en zijn vrouw Nichole Sobecki een uitgebreide fotoreportage van de aanval op de Westgate-shoppingmall in Nairobi.

Maar op de achtergrond is er nog een andere reden voor de neokoloniale militaire activiteit in Afrika. Voor veel Afrikaanse landen is China de belangrijkste handelspartner. Dat betekent dat veel Afrikaanse grondstoffen (en gewassen) niet naar Amerika gaan, maar naar het verre Oosten.
Het weblog Fabius Maximus schreef daar in februari van dit jaar al over. En Franklin Spinney schreef in maart een artikel in Counterpunch over dit onderwerp.