In een land hier niet ver vandaan leefde een volk, dat lange reizen maakte. De mensen reisden over de uitgestrekte steppen en ze voeren in hun houten schepen over de zee. Het volk had ontdekt, dat ze de sterren aan de hemel konden gebruiken om hun richting te bepalen. Met deze kennis werd reizen makkelijker, verdwalen kon haast niet meer.
Op een dag bedachten geleerden een manier om ook overdag te kunnen reizen. Er moesten kunstmatige sterren gemaakt worden, die ook overdag zichtbaar waren.
Het volk stopte met de zorg voor zieken en ouderen en begon hard te werken aan de kunstmatige sterren. Uiteindelijk waren er 32 sterren klaar. Met grote machines werden de sterren in het heelal uitgezet.
De mensen konden een klein werktuig kopen waarop ze ook overdag met de kunstmatige sterren hun richting konden bepalen. Na een paar jaar keek men niet meer naar de oude sterren, die eeuwenlang de weg hadden gewezen.
Alleen een kleine groep mensen met een donkere huidskleur keek ‘s nachts nog naar de sterren. Ze gaven de sterren mooie namen: Regulus, Aldebaran, Fomalhaut. Ze zagen helden en dieren weerspiegeld in groepen sterren aan de nachtelijke hemel. Ze vertelden elkaar mooie verhalen over de sterren. Ze reisden alleen als het echt nodig was en ze bleven goed zorgen voor de zieken en ouderen.
In een Gallup poll, die vandaag gepubliceerd werd, kozen Amerikanen dilithium-kristallen als de “meest waarschijnlijke” energiebron van de toekomst voor auto’s en energiecentrales. Maar liefst 84% van de Amerikanen kiezen voor deze kristallen boven andere opties, waaronder kernenergie, waterstof, maïs-ethanol, schaliegas, en zonnepanelen. Respondenten gaven aan dat dilithium-kristallen favoriet zijn omdat ze schone energie geven en zeer betrouwbaar zijn: in 726 afleveringen van Star Trek leverden de kristallen zonder problemen de energie voor de ruimteschepen van de Federatie.
Professor Stephen Palmer, van het MIT, beweert dat dilithium kristallen “letterlijk onbegrensde mogelijkheden” bieden voor de toekomst van energie. “Op basis van mijn onderzoek, nauwkeurige observatie van meer dan tienduizend uur van Deep Space Nine en Voyager, concludeer ik dat dilithium kristallen een vrijwel oneindige capaciteit hebben voor de opwekking van elektriciteit. “
Palmer legt uit: “De kristallen leveren stroom voor warpdrives door het kanaliseren van electro-plasma dat vrijkomt door de wederzijdse vernietiging van antimaterie. En nadat Spock en Scotty het probleem van de geleidelijke dekristallisatie oplosten tijdens hun tijdreizen in de drieentwintigste eeuw, ligt deze energie ook voor ons binnen handbereik.”
N.a.v. de resultaten van de poll pleiten verschillende Amerikaanse senatoren voor meer financiële middelen van de NASA, dat de afgelopen jaren getroffen werd door bezuinigingen. Anthony Baden (R-NY), zei: “Volgens een aantal populaire tv-shows, zijn dilithium kristallen de brandstof van morgen. Onze enige probleem lijkt het verkrijgen van de kristallen van de planeet Rura Penthe in het Klingon Rijk. Als we een warp drive kunnen bemachtigen, misschien van de Chinezen, kunnen we deze dilithiumkristallen voor de volgende verkiezingen in onze kerncentrales hebben. “
Hoewel sommige sceptici de kristallen ‘een onbewezen technologie’ noemen, meent de meerderheid van de respondenten (milieuactivisten, politici en lobbyisten van big oil) dat de Verenigde Staten snel moeten overschakelen op deze koolstofarme brandstof. Sarah Train, een student in Massachusetts, zei: “Gratis stroom? Lijkt me een goed idee. Dus waarom gebruiken we die kristallen nog niet? De treehuggers liggen zeker dwars, of de bureaucraten, of misschien allebei.
Een grass-roots duurzaamheidgroep, Transition US, noemt dilithium kristallen ‘science fiction’ en stelt als alternatief voor dat kleine gemeenschappen worden opgebouwd, die minder afhankelijk zijn van elektriciteit en vloeibare brandstof. Raven Baker, woordvoerder van TUS, zegt: “Wacht niet tot de overheid of bedrijven een wonder verrichten. Verbouw wat te eten, maak eenvoudige apparaten en wek zelfstandig je eigen energie op. Bespaar. Maak steden kleiner en verminder de afhankelijkheid van transport”.
Joe Burns, een ingenieur in Atlanta, smaalde over deze aanbevelingen: “Gemeenschap -..? Kan iemand me uitleggen hoe mijn SUV kan blijven rijden op de opbrengsten uit een tuin?
“Ik wil een realistisch antwoord op onze problemen en dilithium kristallen lijken de perfecte oplossing.”
Alles wat de mensen in het land Problematique maken en verbouwen wordt geëxporteerd. Er blijft niets in het land zelf. Zuivel, landbouwprodukten, vlees, aardgas, auto’s en gloeilampen: alles gaat naar het buitenland.
Hoe dat precies zo gekomen is weet niemand meer, maar het heeft waarschijnlijk te maken met exportsubsidies. De Problematicanen kunnen gewoon meer verdienen als ze hun spullen naar het buitenland exporteren. De exportsubsidies stimuleren de economie: ze zorgen ervoor, dat iedereen hard werkt, nooit te laat komt en nooit ziek is.
De subsidies worden aangemaakt door banken, gewoon door wat toetsen aan te slaan op een keyboard of door geld te drukken.
Het schijnt dat de rest van de wereld meer dan genoeg geld heeft of leent om al die dingen, die Problematique exporteert te kunnen betalen.
Alles wat de Problematicanen nodig hebben, wordt geïmporteerd. En dat vinden ze de normaalste zaak van de wereld. Ze hopen alleen, dat er geen ziekte verwekkende bacteriën zitten op de dingen, die ze importeren.
De charismatische Amerikaanse president gaf een persconferentie. Hij sprak:”Amerikaanse elitetroepen hebben ver weg in een vreemd land de Tijd gedood. Een glorieuze overwinning, een historisch feit.”
Er waren geen foto’s van de gedode Tijd en men had het lichaam snel en vakkundig weggewerkt. De Tijd was uitgewist zonder een spoor na te laten.
De president benadrukte dat hij en hij alleen verantwoordelijk was voor de beslissing om de Tijd te doden. De soldaten kregen een lintje en de wereld haalde opgelucht adem.
Vooral in Israël heerste opluchting. Iedereen weet dat de Tijd alle wonden heelt en dat proberen de Israëli’s nu juist te voorkomen. Zij willen juist dat de wonden openblijven en eeuwig etterende zweren vormen.
De Amerikaanse president heeft zich laten ompraten en liet de Tijd doden.
Vrede en vergeving lijken verder weg dan ooit.
In het land Problematique groeit geen koffie. Alle koffie die er gedronken wordt, moet worden geïmporteerd. De stijgende koffieprijs baart de regering zorgen. De oplopende koffierekening van alle ministeries en lokale overheden doet het financieringstekort oplopen en bedreigt het economisch herstel.
Daarom komt de regering met koffiebesparende maatregelen.
Ambtenaren krijgen nog maar één kopje per dag. Voor ieder volgend kopje moet betaald worden en wel de volle mep. Verder zal in ziekenhuizen en andere zorginstellingen koffie worden vervangen door thee. Reclame voor koffie wordt verboden en jongeren onder de 18 jaar mogen geen koffie meer kopen.
De Problematicanen moeten afkicken van hun koffieverslaving.
‘Ja, met mij. Ik bel je over de trainingsmissie, heb je even tijd?’
‘Ja, hoor, is er nieuws?’
‘Ik ben vanmorgen gebeld door iemand van de Amerikaanse ambassade: we moeten echt met de missie akkoord gaan.’
‘Dat kan niet, dat kost ons stemmen en leden.’
‘Luister Jo, dit komt van heel hoog. Als we akkoord gaan, dan doen de Amerikanen iets terug. Dan halen ze binnen een jaar alle kernwapens in het geheim weg uit Nederland.’
‘Waaaat’
“Ik geloofde het eerst ook niet, maar nu wel. We kunnen deze kans niet laten lopen!!! Maar als het uitkomt, zullen de Amerikanen alles ontkennen en gaat de deal niet door.’
‘Jeetje, ik weet niet of ik dit erdoor krijg bij de fractie.’
‘Het moet, Jolande. De twijfelaars mogen mij bellen en ik zal ze persoonlijk overtuigen.’
‘Oke, ik zal het proberen.’
‘Nog één ding: mondje dicht: Mark weet hier niets van.’