Tagarchief: zeespiegelstijging

September 2014: grootste sneeuwbedekking op Noordelijk Halfrond in 30 jaar

Volgens het Global Snow Lab van de Amerikaanse Rutgers University was er in september 2014 7,2 miljoen km² van het Noordelijk Halfrond bedekt door sneeuw. Dat is de grootste sneeuwbedekking, die in de afgelopen 30 septembermaanden is.
In de grafiek hieronder heb ik het sneeuwbedekte oppervlak van de laatste 20 septembermaanden uitgezet.

Schermafbeelding 2014-10-08 om 16.04.33

Het Canadese Environment Canada Snow Anomaly Tracking Program laat zien dat het sneeuwdek op het Noordelijk Halfrond de afgelopen maand flink lag boven het gemiddelde van de periode 1998-2011.

nh_sce

Het door sneeuwbedekte land weerkaatst meer zonlicht dan de afgelopen jaren. Dat betekent dat de aarde minder snel opwarmt. Zie ook: “Eerste sneeuwval op Noordelijk Halfrond vroeg en meer dan gemiddeld.
Paradoxnl schrijft ook regelmatig over de hoeveelheid sneeuw op het Noordelijk Halfrond.

De Canadese meteorologen berekenen ook de hoeveelheid water, die in de vorm van sneeuw op de landmassa op het Noordelijk Halfrond ligt. Ook dit Snow-Water-Equivalent is momenteel groter dan gemiddeld over de afgelopen 15 jaar.

nh_swe

Het water, dat in de vorm van sneeuw op het land ligt, komt uit de oceanen. Als er heel veel sneeuw op de continenten ligt, dan wordt de zeespiegel tijdelijk lager.

Nogmaals: de CO2-uitstoot van de kustverdediging

In de Volkskrant van vandaag (15 mei) staat een artikel over de CO2-uitstoot van een paar grote Nederlandse bedrijven.
Vooral bedrijven, die werken aan de kustverdediging, zoals Bos Kalis en SBM Offshore hebben het afgelopen jaar veel meer CO2 uitgestoten. Of anders gezegd: vooral de kustverdediging en andere offshore activiteiten verbruiken steeds meer fossiele brandstoffen.

Even wat cijfers
De CO2-uitstoot van Bos Kalis lag in 2013 55% hoger dan in het jaar ervoor. Bos Kalis produceerde totaal 1,63 miljoen ton CO2.
SBM Offshore stootte in 2013 2,4 miljoen ton CO2 uit: dat was 16% meer dan in 2012.
En dat terwijl de totale Nederlandse CO2-uitstoot in 2013 met 0,3% daalde tot 162,04 miljoen ton.
SBM Offshore en Bos Kalis waren in 2013 tezamen goed voor 2,5% van de totale Nederlandse CO2-emissie.

Kustverdedigingsprojecten
Bos Kalis produceert vooral veel CO2 bij kustverdedigingsprojecten. Het bedrijf spuit in opdracht van de Nederlandse overheid jaarlijks 12 miljoen kuub zand op de Nederlandse stranden. Daarvoor worden duizenden liters disel en stookolie omgezet in CO2.
Daarnaast is het bedrijf betrokken bij grote projecten zoals de Zandmotor nabij Monster en de aanleg van de Tweede Maasvlakte.

Bos Kalis krijgt zoveel werk van Rijkswaterstaat omdat de regering zich erg veel zorgen maakt over de zeespiegelstijging. In 2008 werd door de Deltacommissie een rapport gepubliceerd, met daarin de angstaanjagende voorspelling dat de zeespiegel de komende eeuw misschien meer dan 1 meter zou stijgen.
Onkreukbare wetenschappers als Pier Vellinga en Louise Fresco onderschreven dit rapport waarin die mogelijke stijging als een realistisch scenario werd voorgesteld.
De afgelopen eeuwen steeg de zeespiegel minder dan 30 cm per 100 jaar. Het doemscenario van de Deltacommissie levert Bos Kalis veel werk op, maar ik vind het zinloze bangmakerij.

Lees ook: De CO2-uitstoot van de kustverdedigingsindustrie

SBM Offshore
Het bedrijf SBM Offshore produceert veel CO2 bij olie- en gaswinningsprojecten op zee. In die sector wordt de laatste ontzettend veel geld gepompt door investeerders. Het winnen van olie- en gas op zee wordt steeds ingewikkelder en moeilijker, en het kost steeds meer fossiele brandstoffen om olie en gas uit de zeebodem te winnen. M.a.w. de olie – en gaswinning produceert steeds meer CO2.
Het laatste jaar besluiten oliemaatschappijen vaker om projecten uit te stellen of te schrappen. Bedrijven als SBM Offshore kunnen daardoor niet verder groeien.

Uiteindelijk zal er minder geld en minder energie gestoken worden in de olie- en gaswinning op zee. Hierdoor zal ook de CO2-uitstoot van bedrijven als SBM Offshore weer gaan dalen.

Zeespiegel daalt als er meer sneeuw valt op het Noordelijk Halfrond

Tijdens de IJstijden was een flink deel van het Noordelijk Halfrond bedekt met sneeuw en ijs. Er lag zoveel water in bevroren toestand op de continenten dat de zeespiegel flink lager was. Aan het eind van de laatste IJstijd smolt vrijwel al het landijs en steeg de zeespiegel tot het huidige niveau.
Geleerden maken zich zorgen dat ook de ijskap van Groenland zal smelten en dat de zeespiegel daardoor nog verder zal stijgen.

Als het winter wordt op het Noordelijk Halfrond, dan vat er flink wat sneeuw in Noord-Amerika, Europa en Azië. Door die sneeuwval treedt er een meetbare daling op van de zeespiegel. Hieronder de metingen van de zeespiegel door de Jason2-satelliet. Het seizoenseffect, de daling in de maanden januari tot april, is duidelijk zichtbaar.

MSL_Serie_J2_Global_IB_RWT_GIA_NoAdjust

De zeespiegel kan dus ook weer gaan dalen als er meer sneeuw valt in de winters en als die sneeuw in de hoger gelegen gebieden niet helemaal wegsmelt.
De laatste jaren komt het regelmatig voor dat er meer sneeuw valt dan gewoonlijk. De sneeuwbedekking op het Noordelijk Halfrond vertoont een stijgende trend.

Als deze trend zich doorzet, zullen de gletsjers in hooggelegen gebieden weer gaan groeien. In 2012 kwam al het bericht dat sommige gletsjers in de Himalaya groeien. En afgelopen week las ik dat sommige gletsjers in de Alpen niet verder krimpen.

Het is nog even afwachten of de komende winter (2013-2014) weer een dik pak sneeuw op het Noordelijk Halfrond zal brengen. Dit jaar is de winter wel erg vroeg begonnen. In september lag er al meer sneeuw dan vorig jaar.
Op het plaatje hieronder wordt de sneeuwbedekking van 29 sep. 2012 vergeleken met het sneeuwdek van dit jaar.

snowcover28092013

Zal de zeespiegel in 2013 stijgen?

Aan de Universiteit van Colorado bestudeert een groep wetenschappers de satellietmetingen van de zeespiegel. Al jarenlang publiceert de groep op gezette tijden de meetgegevens op hun website. Als je naar de satellietmetingen van de afgelopen 30 jaar kijkt, dan bedraagt de zeespiegelstijging gemiddeld 3,1 mm per jaar.

sl_ns_global

De laatste update dateert van 22 augstus 2012. De laatste metingen dateren van juni 2012.

Het is onduidelijk waarom de meetgegevens niet meer worden gepubliceerd. Misschien zijn de meetinstrumenten op de satellieten stuk. In dat geval zal de Universiteit van Colorado dat binnenkort wel melden.

Een andere verklaring zou kunnen zijn dat de zeespiegel de laatste maanden veel minder stijgt. Vrijwel de gehele wetenschappelijke wereld gaat ervan uit dat de klimaatverandering ervoor zal zorgen dat de zeespiegel verder blijft stijgen.
Tijdens de klimaatconferentie in Doha werd er nog een rapport gepubliceerd waarin deskundigen beweerden dat de zeespiegel de afgelopen decennia steeds sneller stijgt. Als de satellietmetingen die bewering ontkrachten, dan kunnen ze misschien beter geheim gehouden blijven.

Ieder jaar daalt de zeespiegel een paar maanden. Als het winter is op het Noordelijk Halfrond, dan blijft er veel water in de vorm van sneeuw op de continenten liggen, daardoor is de zeespiegel tijdelijk lager.
Deze winter valt er wel heel veel sneeuw op het Noordelijk Halfrond. In de grafiek hieronder zie je dat de hoeveelheid sneeuw op het Noordelijk Halfrond in december 2012 een nieuw record bereikte.

nhland121

Door die recordhoeveelheid sneeuw op de continenten is de seizoensgebonden zeespiegeldaling vast groter dan normaal.
Als alle sneeuw op het Noordelijk Halfrond smelt, dan zal de zeespiegel wel weer even hoog worden als vorig jaar. Maar als er in het hooggebergte in Eurazië en Noord-Amerika in de zomer flink wat sneeuw blijft liggen, dan zou de zeespiegel in 2013 wel eens kunnen dalen.

Voorlopig wachten we nog maar even af of de Universiteit van Colorado de satellietmetingen weer gaat publiceren.

Update 22 januari 2013
Inmiddels heeft de Sea Level Group van de University van Colorado de nieuwste metingen gepubliceerd. In de onderstaande grafiek staan die metingen weergegeven.

ScreenHunter_02 Jan. 22 15.35

NB. de metingen van de sneeuwrijke maand december 2012 zijn nog niet verwerkt.

Teerzand, hoogovens en zandsuppletie

Dit verhaal gaat over het verplaatsen van zand en gesteente.

In Canada wordt teerzand afgegraven. Uit het zand wordt aardolie gewonnen en die aardolie wordt geëxporteerd naar de Verenigde Staten. Maar het zand blijft achter in Canada.
De Canadezen zouden ook het teerzand naar raffinaderijen in de VS kunnen exporteren, maar dat kost ontzettend veel energie. En de Amerikanen zitten niet te wachten op zand, maar willen alleen de kostbare olie, die erin zit.
Daarom staat de fabriek waar zand en olie gescheiden worden midden in het gebied waar teerzand gewonnen wordt. Dan is de afstand waarover het zand versleept moet worden zo klein mogelijk.

In IJmuiden aan de Nederlandse kust staan hoogovens. In Nederland is geen ijzererts en ook geen steenkool, de brandstof voor de hoogovens. Het ijzererts en de steenkool worden duizenden kilometers verderop gewonnen. De grondstoffen worden helemaal naar Nederland verscheept en pas in Nederland wordt het ijzer uit het gesteente gehaald.


Het is een enorme verspilling van energie om bergen ijzererts en steenkool te verplaatsen. Het is veel efficiënter om hoogovens te bouwen op de plaats waar ijzererts en steenkool gewonnen worden.
Maar economen geven daar niet om. Ze zeggen dat de staalindustrie een belangrijke rol speelt in de economie. Hoogovens zorgen voor werkgelegenheid en Nederland kan veel verdienen aan de export van staal. Daarom staan er hoogovens in Nederland, waar helemaal geen steenkool en geen ijzererts gewonnen wordt.

In de buurt van IJmuiden, langs de Nederlandse kust wordt zand opgespoten. Het zand wordt opgezogen van de zeebodem door grote baggerschepen. Diezelfde schepen spuiten het zand op de kust.
Het verplaatsen van het zand kost ontzettend veel energie. De baggerschepen verbruiken grote hoeveelheden diesel en stookolie.
Vijftig jaar geleden werd er geen zand opgespoten op de Nederlandse stranden door baggerschepen. Kennelijk was het toen niet nodig.
En kennelijk vindt Rijkswaterstaat het tegenwoordig wel nodig om ieder jaar 12 miljoen kubieke meters zand op te spuiten.
Economen zullen je vertellen dat dit nuttig is en goed voor de economie. Het zorgt voor werkgelegenheid en men bouwt expertise op. Nederland kan, als zandsuppletie-expert van de wereld, veel geld verdienen aan grote projecten in andere landen.
Anderen zullen beweren dat de zandsuppletie nodig is om ons te beschermen tegen de stijgende zeespiegel, een gevolg van de klimaatverandering.
Ik denk dat het pure energieverspilling is.

Zeespiegelstijging-update

De stijging van de zeespiegel wordt in de gaten gehouden m.b.v. satellieten.
Tussen 1992 en 2006 deed de TOPEX/Poseidon metingen aan de zeespiegel
In 2002 kwam daar de Jason-1 satelliet bij. En sinds 2008 meet ook de Jason-2 satelliet de hoogte van de zeespiegel.
Door al deze metingen te combineren kan de gemiddelde zeespiegelstijging over de afgelopen 20 jaar berekend worden.


De gemiddelde stijging komt dan op 3,18 mm per jaar, ofwel 32 cm per eeuw.

Maar als je alleen kijkt naar de metingen van de Jason-1 satelliet, over de laatste 10 jaar. Dan blijkt de zeespiegel maar 2,57 mm per jaar te stijgen. Ofwel 25,7 cm per eeuw.

De laatste 10 jaar lijkt de zeespiegelstijging wat af te nemen.

Hieronder de metingen, die de Jason-2-satelliet in de afgelopen 4 jaar deed. Over de afgelopen 4 jaar bedraagt de zeespiegelstijging slechts 2,06 mm/jaar. In de laatste jaren stijgt de zee nog langzamer.
Die 2,06 mm is een stuk minder dan de prognoses van de Nederlandse Deltacommissie.

De wetenschappers, die de satellietmetingen verwerken, corrigeren de gegevens voor storende seizoensinvloeden. Tijdens de winter op het Noordelijk Halfrond, daalt de zeespiegel, omdat er dan veel water in de vorm van sneeuw op het land ligt.

Zonder deze seizoenscorrectie komt de gemiddelde zeespiegelstijging op 1,46 mm per jaar, ofwel 15 cm. per eeuw.
Maar na seizoenscorrectie is de gemiddelde zeespiegelstijging gestegen tot 2,06 mm per jaar: 20,6 cm per eeuw.

Door de seizoenscorrectie wordt de zeespiegelstijging groter. Mensen, die zich zorgen maken om de stijging van de zeespiegel, zullen de onderzoekers binnenkort wel vragen om die seizoenscorrectie achterwege te laten. ;-)

Bron van de plaatjes en de gegevens: AVISO (Archiving, Validation and Interpretation of Satellite Oceanographic Data)

Bij de dood van Envisat

Envisat was sinds de lancering in 2002 de meest geavanceerde aardobservatie-satelliet. De naam komt van Environment Satellite, de satelliet die het milieu bewaakt. Op 8 april verloor ESA het contact met haar kroonjuweel. Na 10 jaar trouwe dienst gaf de zender er de brui aan. Envisat zal nog jarenlang rondcirkelen zonder gegevens door te zenden.

De gegevens van Envisat werden gebruikt voor meer dan 4000 onderzoeksprojecten, vooral op het gebied van milieu- en klimaatonderzoek. Het smelten van gletsjers en zeeijs, het kappen van regenwoud, het opdrogen van meren werd voor het nageslacht vastgelegd.

Envisat was één van de satellieten, die de stijging van de zeespiegel in de gaten hield. De afgelopen jaren weken de zeespiegelmetingen van Envisat steeds meer af van de andere satellietmetingen (van Jason-2).
Volgens Envisat nam de zeespiegelstijging af tot 0,6 mm per jaar; het langjarig gemiddelde van andere satellieten bedraagt 3 mm per jaar.
Vanaf april 2012 is de Jason-2-satelliet weer de enige satelliet, die de zeespiegel in de gaten houdt.

In de uitzending van ESA Live TV van 13 april wordt gezwegen over de problemen met Envisat. De uitzending gaat over een Envisat-foto van het Tibetaans plateau, een plek waar de klimaatverandering grote gevolgen kan hebben.

Aan de opvolging van Envisat, Sentinel, wordt keihard gewerkt. Kennelijk is er nog geld genoeg om nieuwe satellieten te bouwen. Er worden maar liefst 5 Sentinel-satellieten ontworpen en gebouwd, die nog beter in de gaten kunnen houden hoe de mens de natuur terugdringt en de planeet plundert.
De grondstoffen voor die satellieten moeten nog gewonnen worden. De brandstof, die nodig is voor de lancering, zit nog in de aardkorst. En toch gaan we het weer doen: metaal en kunststof in een baan om de aarde te brengen.
De nieuwe satellieten zijn niet op tijd klaar: de eerste zal pas in 2013 worden gelanceerd.
Envisat zwijgt, gelukkig hebben we de foto’s nog.

vliegtuigwolken in april 2009 gezien door Envisat

Update
Er wordt al gebouwd aan de Sentinel-satellieten, maar er is voorlopig geen geld om ze te besturen en de gegevens te verwerken….