Olie uit de diepzee

Joseph Tainter en Tadeusz Patzek hebben zich verdiept in de ramp met de Deepwater Horizon in de Golf van Mexico in april 2010. Samen schreven ze daar een boek over: Drilling Down: The Gulf Oil Debacle and Our Energy Dilemma.

Tainter en Patzek plaatsen de ramp in een breder perspectief van de almaar moeilijker wordende energiewinning. Dankzij goedkope fossiele energie hebben wij een complexe samenleving opgebouwd, waarin we niet zuinig hoeven te zijn met grondstoffen. De complexe samenleving heeft de neiging verder te groeien en steeds complexer te worden. Er is steeds meer energie nodig.
Tegelijkertijd daalt het rendement van energiewinningsprojecten (EROEI: energy return on energy investment). Honderd jaar geleden leverde een kleine investering van energie (boren naar aardolie) vaak een honderdvoudig rendement op. Nu de makkelijk winbare energiebronnen uitgeput raken, dalen de rendementen. Oliewinning uit teerzand heeft naar schatting een rendement van 1 : 4.

Deze beide ontwikkelingen leiden tot riskante projecten zoals de winning van aardolie in de diepzee.
De technologie, die daarvoor nodig is, is dermate complex, dat er maar weinig mensen het gehele proces overzien. Bovendien bevat de machinerie zoveel onderdelen, dat die inherent onveilig is geworden. Ieder onderdeel heeft een zeer kleine faalkans. Maar als je miljoenen onderdelen hebt, zal er toch vaak iets misgaan.
Voor een uitgebreide bespreking van dit boek verwijs ik naar Our finite world, het weblog van Gail Tverberg.


Oliemaatschappijen hebben nog nauwelijks ervaring met oliewinning in de diepzee. Op theoildrum.com analyseert Jean Laherrère de olieproduktie van een paar olievelden in de Golf van Mexico.

Het olieveld South Thunder Horse produceert sinds 2008.
Begin 2009 piekte de olieproduktie met ruim 5 miljoen vaten per maand. Daarna nam de produktie snel af.

In 2006 werd de totaal winbare hoeveelheid olie in South Thunder Horse geschat op 640 miljoen vaten. Jean Laherrère schat dat de totale produktie waarschijnlijk zal uitkomen rond 150 miljoen vaten.

En dat is een stuk lager dan de schatting.

In zijn uitgebreide artikel behandelt Laherrère ook het North Thunder Horse-olieveld en de olievelden Mars en Ursa. De exploitatie van Mars en Ursa begon al in 1995, maar ook deze velden lijken al over hun piekproduktie heen.

Het zorgwekkende is dat men begonnen is aan de makkelijkste projecten. Ursa, Mars en Thunder Horse zijn relatief makkelijk toegankelijke olievelden met een hoge opbrengst. Als deze zijn uitgeput zal men naar dieper water opschuiven en nog ingewikkelder (en dus kwetsbaarder) boorplatforms moeten bouwen.

De winning van olie in de diepzee is ontzettend duur en levert tijdelijk een beperkte hoeveelheid aardolie op. Uiteindelijk (over 10 of 20 jaar) zullen we het ook zonder de diepzee-olie moeten redden. We kunnen ons een hoop moeite besparen en een aantal vermijdbare milieurampen voorkomen door nu te stoppen met oliewinning op zee.

Advertenties

2 gedachten over “Olie uit de diepzee

  1. Tayelrand

    Dit boek ga ik zeker lezen!

    Ik ben al een tijdje erg onder de indruk van het werk van Joseph Tainter. Hij is een van de weinige wetenschappers die de ineenstorting van complexe systemen simpel en nuchter uit een weet te zetten, Ik kan iedereen dan ook zijn Youtube reeks lezingen aanraden die meer over dit onderwerp willen weten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s