Peakoil in Alaska

Peakoil is het moment waarop de maximale olieproduktie wordt bereikt.
Ieder olieveld dat wordt geëxploiteerd bereikt op een bepaald moment een maximale produktie. Ook als je de produktie van een aantal olievelden bij elkaar optelt, dan krijg je hetzelfde produktieprofiel te zien: de welbekende piek van Hubbert.

Sinds 1977 stroomt er olie van de olievelden in Noord-Alaska door een pijpleiding naar de olieterminal in Valdez, in het zuiden van Alaska.
In 1988 stroomden er dagelijks 2 miljoen vaten olie door de leiding. Tegenwoordig nog maar 570.000 vaten per dag, net zoveel als in 1977.

Deze produktiedaling is onomkeerbaar. De olieproduktie in Alaska zal blijven dalen.
Op een bepaald moment wordt de olieproduktie in Alaska zo laag dat de produktiekosten in het ijskoude Noord-Alaska en de transportkosten hoger zijn dan de opbrengst. Dan moet er geld bij.

Bij 500.000 vaten en $80 per vat bedraagt de opbrengst nog $40 miljoen per dag. Door de onstuitbare afname van de produktie zal de opbrengst blijven dalen.
Dit kan gecompenseerd worden door een hogere olieprijs.
Kan de Amerikaanse economie die hogere olieprijs blijven betalen?
Of zal de Amerikaanse overheid gewoon meer geld in de economie pompen (kwantitatieve verruiming) om die dure olie te kunnen betalen?

Update: Inmiddels is de prijs voor een vat Brent-olie weer opgelopen tot meer dan $100 per vat ofwel 77 euro.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s