Peakoil in Zuidoost-Azië

De website Crude Oil Peak publiceerde vorige week een overzicht van de olieproduktie in Zuidoost-Azië.
De grootste olieproducent in Zuidoost-Azië is Indonesië. In 1992 bereikte de Indonesische olieproduktie een maximum. Daarna is de olieproduktie afgenomen, maar het binnenlands olieverbruik sterk gestegen.

Sinds 2004 is Indonesië een importeur van aardolie.
Een andere belangrijke olieproducent in Zuidoost-Azië is Maleisië.
In Maleisië piekte de olieproduktie in 2005. Maar ook in Maleisië groeit het olieverbruik sterk en neemt de olieproduktie af. Sinds 2011 is ook Maleisië een olie-importeur.

De totale olieproduktie van Zuidoost-Azië wordt weergegeven in de grafiek hieronder.

De belangrijkste olieproducenten in de grafiek hierboven, Australië, India, Maleisië, Indonesië en ook Vietnam gebruiken allemaal meer olie dan ze produceren: het zijn netto-importeurs van olie.
De olieproduktie in de regio bereikte in 2001 een maximum en neemt nu ieder jaar af. Dat betekent dat de hele regio steeds meer olie zal gaan importeren uit het Midden-Oosten. Maar het is ook mogelijk dat het aardolieverbruik in de regio zal gaan afnemen.
Afname van het aardolieverbruik betekent dat er minder gereden en minder gevlogen zal worden. De aanleg van nieuwe vliegvelden en autowegen in Zuidoost-Azië is niet langer nodig. De verkoop van auto’s zal afnemen.

In Zuidoost Azië zal men ook op zoek gaan naar moeilijk winbare olie. Het winnen van die olie vergt enorme investeringen. Men zal een steeds groter deel van de aardolie, die men nu gebruikt voor transport, industrie en elektriciteitsopwekking, gaan gebruiken voor de olie- en gaswinning. Dat betekent dat de hoeveelheid olie, die overblijft voor de rest van de economie nog sneller zal afnemen.

De afname van de aardolieproduktie en het toenemende olieverbruik van de oliewinning zorgen ervoor dat de economieën in Zuidoost-Azië niet langer kunnen groeien.
Het IMF verwacht ook dat de economische groei zal afnemen, maar zwijgt zoals gewoonlijk over de factor peakoil.

Advertenties

6 gedachten over “Peakoil in Zuidoost-Azië

    1. Hans Verbeek

      Richard, ik denk dat peakoil nu al een grote invloed heeft op onze samenleving.
      Naar mijn (bescheiden) mening is de economische crisis, waarin we sinds 2008 in verkeren, een gevolg van het opraken van makkelijk winbare olie. Van 2005 tot 2008 heeft de wereld geprobeerd om de duurder wordende olie te betalen met geleend geld (hypotheken en oplopende staatsschuld).
      Nu zien we in dat die oplossing niet werkt en proberen we centrale banken meer geld te laten maken om de schuldenberg weg te werken.

      Peakoil is onomkeerbaar: het zal steeds meer moeite (energie, mankracht en grondstoffen) kosten om auto’s te laten rijden en vliegtuigen te laten vliegen.
      Interessante tijden, dat dan weer wel 🙂

      1. Richard

        Hans,

        De olie is inderdaad duurder geworden. Maar de centen die we er voor betaald hebben zijn niet opeens van de aardbodem verdwenen. Door de hogere olieprijs hebben mensen meer voor olie moeten betalen en dus minder voor de rest. De consumptie is dus als geheel afgenomen.

        Olie exporterende landen hebben die (extra) inkomens voornamelijk gebruikt om te investeren. Door bv hun leningen af te betalen (S.A. is bv nu schuldenvrij) of geld te steken in westerse bedrijven.

        Het -overall- gevolg is dat de totale consumptie is verlaagd terwijl de totale investeringen (relatief) zijn verhoogd.

        Dat is ‘a good thing’. Investeringen zorgen voor een toenemende productiviteit en daarmee kunnen we ook in de toekomst grotere hoeveelheden mensen een beter bestaan geven.

        Ik zal een postje maken over PO, ik link het wel tzt.

      2. cassandraclub Berichtauteur

        De centen (het geld) is geen enkel probleem, Richard. Je kunt altijd nieuw geld maken… ongelimiteerd. De ECB, de Bank of England en de Federal Reserve stimuleren de economie met biljoenen nieuwe euro’s, ponden en dollars.
        Geld verdwijnt nooit. Er komt altijd nieuw geld bij.

        Het probleem is dat er steeds meer olie nodig is om dezelfde hoeveelheid olie te produceren. Er blijft netto steeds minder olie over voor jou en mij.

        Ik ben benieuwd naar jouw visie op peakoil. Maar ik hoop dat je daarin ook ingaat op de afnemende hoeveelheid, die netto beschikbaar is.

  1. Richard

    Cassandraclub,

    > Je kunt altijd nieuw geld maken

    Het gaat niet over het geld.

    Doordat de olieprijs stijgt komt er een herbalancering tussen consumptie en investeringen. In zekere zin hebben we zo ‘sparen’ geoutsourced. Wij hoeven die investeringen niet zelf te doen, dat doen olie-exporterende landen voor ons.

    Hetzelfde zie je bijvoorbeeld met China. De Amerikanen kopen chinese producten en de Chinezen rerouten dat geld weer terug de VS in. Amerikanen hoeven niet te sparen, dat doen de Chinezen voor hun. Dat is o.a. een van de drivers onder de Amerikaanse huizencrisis geweest: Cheap credit.

    > Er blijft netto steeds minder olie over voor jou en mij.

    Niet zozeer de olieproductie is daarin belangrijk, maar de consumptie door o.a. China en India. En zelfs dan is dat allemaal erg onduidelijk. Ik persoonlijk -met mijn familie- gebruik veel minder benzine dan mijn ouders deden maar mijn inkomen is een stuk hoger. De relatie tussen welvaart en oliegebruik lijkt wel 1-1 maar die is veel ingewikkelder. Correlatie is ook hier geen causatie.

    Anyhow, postje staat er vandaag.

    1. Hans Verbeek / cassandraclub

      “Wij hoeven die investeringen niet zelf te doen, dat doen olie-exporterende landen voor ons.”
      Dat klopt niet helemaal. Olieproducerende landen lenen geld van Westerse banken voor hun steeds duurder wordende projecten.
      Bovendien investeren Westerse oliemaatschappijen samen Gazprom en het Noorse Statoil in oliewinning in de Noordelijke IJszee.
      De investeringen in de schalie-oliewinning in de VS worden ook volledig betaald door de Amerikanen zelf.

      Cheap credit is nog altijd een belangrijke bron van inkomsten in de VS en Europa. Alleen wordt het nu geleverd door de centrale banken (FED en ECB) in de vorm van QE (1, 2, 3, enz.) en LTRO.
      Het gaat inmiddels om biljoenen dollars en euro’s.
      De dollars en euro’s die terugkomen via normale handel met China, Rusland en het Midden-Oosten worden steeds minder belangrijk en minder waard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s