Ik ben geen orgaandonor… ben ik nu een slecht mens?

Uit principe ben ik geen orgaandonor. Het transplanteren van organen vind ik onnatuurlijk. Iedereen wordt geboren met een lichaam vol organen en daar moet je het mee zien te redden.

Van alle mensen die hun keuze voor of tegen orgaandonatie in het Donorregister hebben vastgelegd wil een behoorlijk deel geen organen afstaan na de dood.
In mijn woonplaats Delft hebben ruim 33.000 mensen hun keuze vastgelegd. Maar van die Delftenaren wil 36% geen donor worden.

Deze week is het Donorweek en elke dag komen mensen op TV vertellen dat ze graag hun organen afstaan na de dood.
Mensen die geen donor willen worden, hoor je nooit op TV. Ze krijgen geen enkele kans om uit te leggen waarom ze geen donor zijn. Het is net of ze niet bestaan, ze worden doodgezwegen.
Zouden ze zich soms schamen voor hun keuze?
Is hun keuze wel iets om je voor te schamen?

Het is soms net of je alleen maar een goed mens kunt zijn als je wel orgaandonor bent.

Advertenties

11 gedachten over “Ik ben geen orgaandonor… ben ik nu een slecht mens?

  1. Ed

    Wel de lusten maar niet de lasten, ik vind dat iedereen standaard donor moet zijn. Heb je bezwaren dan zou je een formulier moeten tekenen.
    Als jij een nier nodig hebt wil je die graag hebben van een ander of zeg je dan laat maar zitten ik doe hier niet aan mee. En ja, er wordt heel veel gesjoemelt met organen en dat deugt niet en daar moet zeker wat aan gedaan worden.

      1. Ed

        Respect voor jouw zienswijze maar voor de meeste mensen geldt dat niet. Als het zover is dan willen ze maar al te graag een donororgaan ontvangen maar willen zelf niet doneren en dat vind ik persoonlijk niet goed.

    1. Pieter

      Nou, kijk. Ik wil niet dat er in me gesneden word, tenzij het echt niet anders kan. Dus als ik een donororgaan nodig heb, dan moet het maar. Is dat echter niet het geval, dan laat ik me liever niet opensnijden, of ik nu dood ben of niet. Organen moeten er ook nog uitgehaald worden voordat je koud bent, dat blijft gewoon een eng en naar idee. Chapeau voor alle mensen die dat niet eng of erg vinden en wel donor worden.

      1. Ed

        Als het echt niet anders kan zal ik een dokter bezoeken, ik hou helemaal niet van doktoren en hun experimenten, maar als er geopereerd moet worden nou dan moet het maar, maar liever niet. Maar als ik dood ben mogen ze alles doen met mijn lichaam en als iemand anders er mee geholpen kan worden heb ik toch iets goeds nagelaten.

  2. Rob Alberts

    Ik loop al wat langer met een donorcodicil rond. Sinds kort geef ik af en toe een beetje bloed.
    En dat zijn mijn keuzes.
    Langer terug heeft mijn vader een crematiepolis afgesloten.
    En dat is een keuze die ik overgenomen heb.

    Het veroordelen van de keuzes van anderen of de bijbehorende argumenten hoort niet echt bij de tolerantie van Nederland.

    Vriendelijke groet

  3. Lilian

    Nou, in de reclames op Youtube, vragen ze een jongen ook; ‘Goh, ben je donor?’ Hij antwoord nee. De hele groep gaat joelen en zegt; Oeeeh en Boeeeh.’
    Ik vermijdt dit onderwerp altijd, ik heb nog nooit iemand normaal horen reageren als “uitkomt” dat ik het niet ben. Ik wil dit later pas beslissen, ik vind het nu een heel naar idee, om allerlei persoonlijke redenen.
    En mensen vinden dit te rechtvaardigen door dan te beloven dat je nooit een orgaan van een ander zou accepteren. Ik bén nog geen donor, maar ik wil dat later misschien veranderen.
    En misschien ook niet, ik weet het niet. Voor mij is dat nu nog een groot psychologisch issue.

    Maar de reacties die ik tot nu toe gehoord heb, op het niet-donor-zijn, zijn echt heel extreem. Iemand heeft er een vriendschap van 6 jaar over verbroken, na eindeloos gekissebis; ‘Zou je het wel voor je moeder doen? Een nier geven? Maar niet voor je oma? Of wel voor mijn oma? En waarom niet-etc.’ Mensen vinden me een egoïstisch kreng, mensen noemen me ziek, mensen zeggen dat ze er niet bij kunnen hoe ik zo zelfzuchtig kan zijn, dat ik geen donor ben.
    Mensen proberen me over te halen, met allerlei dreigingen; ‘Wil je echt dat mensen je zo zien?’ ‘Nu ben je iedereen tot last’ en willen dat ik bloeddonor wordt. Ik heb bloedarmoede, dus dit kan niet, maar dit maakt ze alleen bozer.
    Iedere keer als ik ergens zie staan; ‘Ik ben donor, jij ook?’ is het een enorm psychologisch issue geworden. Ik ben zo vernederd en uitgescholden, door vreemde mensen ook! Gewoon op straat..collectanten, die me een egoïstisch wijf noemen…
    Ik wil nooit meer iets met donor-dingen te maken hebben, voordat ik normaal het woord donor kan horen zonder dat ik me schuldig voel en weg wil uit de conversatie.
    Misschien moeten mensen daar ook eens aan denken, als ze zo’n vraag stellen. Het is best heftig.

    1. Hans Verbeek Berichtauteur

      Vervelend, Lilian, ik zou me in jouw geval ook op de vlakte houden.
      Zelf krijg ik geen negatieve reacties op mijn niet-donor-zijn. Mijn omgeving is wel aan mijn ideeën gewend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s