Megastallen voor vis: plofzalm en ploftilapia

Ik blogde al eerder over het grootschalig kweken van vis. Vandaag wil ik nader ingaan op een aantal nadelen van grootschalige viskwekerijen.

De vispopulaties in de kwekerijen zijn gevoelig voor ziektes en parasieten. Wilde vis in de wijde omgeving van de kwekerijen loopt daardoor een groter risico op besmetting.
In de video (uit 2007) hieronder wordt dit nog eens uitgelegd.

Viskwekerijen willen in zo kort mogelijk tijd een zogroot mogelijke opbrengst halen. De dieren moeten zoveel mogelijk eten in zo kort mogelijke tijd. En ze moeten zo weinig mogelijk bewegen, want door beweging verliezen de vissen gewicht.
Zalm uit de kwekerijen is plof-zalm.
Tilapia uit kwekerijen is plof-tilapia.
Uit onderzoek blijkt dat kweekvis soms tien keer verontreinigingen, zoals PCB’s, bevat als wilde vis.

Tot slot wil ik er nog op wijzen dat vis eten net als vlees eten oneconomisch is. Eén gram Tilapia-voer levert 0,025 tot 0,13 gram Tilapia-eiwit op.
En één gram zalm-voer levert hooguit 0,025 gram zalm op.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s