Leidt de lage uraniumprijs tot een tekort?

Na de ramp met de kernenergiereactoren in Fukushima is de vraag naar uranium scherp gedaald. Daardoor is de prijs van uranium ook gezakt van $135 voor een ‘pound’ in 2007 naar $39 per ‘pound’ eind 2014: een daling van 70%.
De kosten van uraniumproduktie blijven stijgen. De makkelijk winbare en rijkste uraniumertsen zijn al ontgonnen. Er moet steeds meer gesteente worden verplaatst en vermalen om dezelfde hoeveelheid uranium te kunnen winnen. Volgens een schatting leidt 80% van de uraniummijnen verlies als de uraniumprijs onder de $40 is. Daarom is het opstarten van nieuwe uraniummijnen momenteel erg riskant.
Voor de Verenigde Staten dreigt nu een tekort aan uranium. De VS verbruiken jaarlijks 40 miljoen pound uranium. Maar de binnenlandse produktie bedraagt slechts 10% van die hoeveelheid: 90% van het benodigde uranium moet worden geïmporteerd. Voor uranium is de VS veel afhankelijker van import dan voor aardolie.

UnitedStatesProductionvsUraniumRequired

Amerikaanse centrales draaien op afgedankte Russische kernkoppen
Toen de Sovjet-Unie, aan het eind van de Koude Oorlog uiteen viel in 1992, sloten de nieuwe machthebbers in het Kremlin een deal met de VS: Megatonnes for Megawatts. De Russen verkochten (voor 13 miljard dollar) het uranium van 20.000 kernwapens, 1,1 miljoen pounds, aan de VS voor gebruik in kerncentrales. Op die hoeveelheid uranium kunnen de Amerikaanse centrales 25 jaar lang draaien. Praktisch gezien is ca. 8% van alle energie die de VS gebruikt afkomstig uit Russische kernwapens. Gelukkig weten de meeste Amerikanen dit niet.
In augustus 2013 werd de laatste portie hoogverrijkt uranium van Russische kernwapens vermengd met onverrijkt uranium en verscheept naar de VS. De VS is nu aan het interen op de voorraden.

Toekomstige ontwikkelingen
Rusland heeft een ambitieus plan aangekondigd om haar uraniumproduktie te verdrievoudigen. Rusland heeft nog zeer grote uraniumreserves en grote uraniumverrijkingsfabrieken. Rusland heeft ook grote belangen in uraniummijnen in Mongolië, Oezbekistan en Kazachstan. Als de groeiende produktie in die landen wordt meegerekend, dan kan Rusland in 2020 een produktie halen van 40 miljoen pound. En met die produktie wordt Rusland, het Saoedi-Arabië voor uranium.
In de komende jaren zal de VS op zoek moeten naar een nieuwe bron van uranium. President Obama heeft al voorgesteld om nog meer kernwapens te ontmantelen en het uranium nuttig te gaan gebruiken. En in de VS zal de binnenlandse uraniumproduktie omhoog moeten: er zijn 8 nieuwe uraniummijnen gepland. De VS kan ook uranium gaan kopen van Canada, Australië of Namibië. Uranium kopen van Rusland of van Kazachstan (dat sterk onder invloed staat van Rusland) is ook een optie, maar dat maakt de VS nog afhankelijker van Rusland.

Een uranium-zeepbel?
Bij de huidige uraniumprijs is de winning een verliesgevende activiteit voor 80% van de uraniummijnen. Nieuwe uraniummijnen in de VS zullen moeten worden gesubsidieerd. Hetzij door de Amerikaanse overheid, die het uranium kan gaan afnemen voor een vaste minimumprijs. Of de uraniummijnen kunnen overeind gehouden worden door het opblazen van een uranium-zeepbel, waarbij veel kapitaal van Wall Street wordt geïnvesteerd in uraniumwinning, zonder dat die investeringen rendement zullen gaan opleveren. Dat is de afgelopen jaren al eerder gedaan bij de subprime-hypotheken en bij de financiering van schaliegas- en schalie-olie-exploitatie.

Dit verhaal is gebaseerd op: The Looming Uranium Crisis: Strategic Implications for the Colder War, geschreven door Marin Katusa en gepubliceerd op caseyresearch.com

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s