Tagarchief: canada

Teerzandolie-exploitatie in Canada hapert door de lage olieprijs

Bij een olieprijs van $100 per vat of meer is het winstgevend om uit het teerzand in de Canadese provincie Alberta olie te winnen. Volgens Richard Heinberg wordt er bij een olieprijs van $60 per vat nog nauwelijks winst gemaakt op het winnen van olie uit teerzand. Bij de huidige olieprijs van minder dan $50 per vat is de winning van teerzandolie waarschijnlijk verliesgevend.

Begin dit jaar zagen deskundigen de bui al hangen. Na jaren van groei en economische voorspoed is het tij gekeerd. Voor het jaar 2015 verwachtte men een recessie met oplopende werkeloosheid, dalende koopkracht en afnemende investeringen. In mei becijferde de Conference Board van Canada dat de economie van Alberta met 0,7% zou krimpen in 2015. Voor het volgend jaar verwacht men weer een groei van 1,2%… nog maar even afwachten.
Shell trok zich deze zomer terug uit een teerzandolie-project.

Deze ontwikkelingen zullen op de lange termijn leiden tot een afname van de Canadese olieproduktie. Ik heb daarom de olieproduktiecijfers uit de JODI Oil World Database er eens bij gepakt.
Het afgelopen half jaar is de Canadese olieproduktie niet verder gegroeid en gestabiliseerd op ca. 2,8 miljoen vaten per dag.
In de grafiek hieronder heb ik de Canadese produktie en export van olie voor de afgelopen 4 jaar uitgezet.

Schermafbeelding 2015-08-21 om 18.07.37

De doorgetrokken lijnen in de grafiek geven het voortschrijdend gemiddelde over 6 maanden weer.
Het is nog te vroeg om te zeggen dat de groei definitief voorbij is. Maar ik verwacht dat de groei pas terugkeert bij een olieprijs boven de $75 per vat.

Oliemaatschappijen Total en Statoil zetten teerzand-olie-projecten in de koelkast

De Noorse oliemaatschappij Statoil stelt een project om in de Canadese provincie Alberta met behulp van stoom aardolie te winnen uit teerzand voorlopig voor 3 jaar uit.
In een artikel in de Canadese krant Globe and Mail wordt de investering die Statoil voorlopig heeft uitgesteld geschat op 2 miljard dollar of meer. Dit besluit kost ca. 70 mensen hun baan.

statoil-oilsands

Het Statoil-project heet Corner en is al het tweede teerzandolie-project dit jaar dat op de lange baan wordt geschoven. In mei besloten Total en Suncor Energy Inc. al om werk aan het Joslyn-project (ter waarde van 11 miljard dollar) voorlopig stil te leggen.
Men verwachtte dat Corner per dag ca. 40 duizend vaten olie zou gaan produceren.

Er worden meerdere redenen aangedragen voor het uitstel.
Ten eerste zijn de kosten van het project (loonkosten en materialen) flink gestegen. Statoil is een laatkomer in de teerzanden van Alberta. Maatschappijen, die eerder begonnen, hebben al ervaren lokale arbeidskrachten in dienst. Statoil moet mensen van buiten de regio inhuren. Ook de machines en materialen, die Statoil nodig heeft, moeten van verder weg komen.
Ten tweede is de afzet van teerzandolie problematisch aan het worden nu er voorlopig geen pijpleiding naar de VS wordt aangelegd. De winning van teerzandolie groeit sneller dan de transportcapaciteit via het spoor.

Minder teerzandolie betekent minder CO2
De winning van teerzandolie vindt plaats door het olierijke zand met stoom te verhitten. Bij de produktie van de stoom wordt veel aardgas verstookt, wat een zeer grote uitstoot van CO2 betekent. Als de olie eenmaal gewonnen is, zal deze worden verwerkt en een groot deel zal als transportbrandstof worden verbrand tot CO2.
Uitstel van het Corner-project en het Joslyn-project van Total en Suncor betekent dat de CO2-uitstoot in Canada niet zo snel toeneemt als deskundigen eerst aannamen.

Misschien komt van uitstel wel afstel en dan zal een groot deel van de teerzandolie gewoon blijven liggen waar ze al miljoenen jaren ligt. In dat geval krijgt het IPCC ongelijk met haar prognoses over de mondiale CO2-uitstoot.
Gezien de ontwikkelingen van de laatste jaren lijkt het mij een goed idee als het IPCC nog eens zeer kritisch naar de CO2-emissiescenarios kijkt en ze naar beneden bijstelt.

ipcc-anthropogenic-carbon-emissions

Oliewinning uit teerzand in Canada bron van giftige milieuvervuiling

Een groep wetenschappers, onder leiding van bioloog John Smol, onderzocht het water in de meren van de Canadese provincie Alberta. Ze ontdekten dat er nu veel meer polycyclische aromatische koolwaterstoffen in de meren zit dan in de jaren 60 van de vorige eeuw. In het slib van de afgelopen jaren zit 2 tot 23 keer zoveel van de kankerverwekkende koolwaterstoffen. De onderzoekers zien de winning van olie uit teerzand als de bron van de vervuiling.
Het onderzoek werd gefinancierd door de Canadese regering en werd gepubliceerd in het gezaghebbende wetenschappelijk tijdschrift PNAS.

Milieuactivisten en tegenstanders van de exploitatie van de teerzanden kunnen met dit rapport eisen dat de oliemaatschappijen maatregelen nemen om milieuvervuiling tegen te gaan. Die maatregelen zullen de dure teerzandolie nog veel duurder maken. Misschien wel zo duur dat bijna niemand die dure olie nog kan betalen.
Als de oliemaatschappijen geen milieubeschermende maatregelen nemen, dan zullen de activisten kunnen eisen dat de oliewinning wordt stopgezet. Of dat zal lukken lijkt mij erg onwaarschijnlijk.

In de videos hieronder kun je zien dat de exploitatie van de teerzanden een gigantisch project aan het worden is.

Deel 2

Deel 3

De verborgen kosten van aardolie

We zijn verslaafd aan aardolie. Maar we zijn ons niet bewust van de moeite die gedaan moet worden om aardolie uit de aardkorst te halen.
We stappen gewoon in de auto en het vliegtuig en kopen onbezorgd een nieuwe smartphone of laptop.

Fotograaf Garth Lenz laat de gevolgen van oliewinning in Alberta (Canada) zien.

Je kunt dit wegwuiven en denken: mijn benzine komt niet uit Canada en het plastic in mijn smartphone is van ‘schone aardolie’ gemaakt.
Maar weet je dat zeker?

Dankzij de smerige oliewinning in Alberta blijft aardolie relatief goedkoop. Dankzij het gebruik van biobrandstof blijft benzine nog redelijk goedkoop. We houden onszelf voor de gek… nog een paar jaar.

De laatste druppels olie halen we uit teerzand

Op veel plaatsen ter wereld daalt de hoeveelheid olie die geproduceerd wordt. Over 40 jaar zal er op nog maar enkele plaatsen olie gewonnen worden. Niet meer in de Noordzee, maar nog wel in Alberta in Canada.
De laatste druppels aardolie die de mensheid zal produceren, zullen uit teerzand worden gewonnen.

Deel 2

Olie uit zand

In de Canadese provincie Alberta ligt een enorme berg teerzand dicht onder de oppervlakte.
Het is een dun bevolkt gebied, er is voldoende water en uit de omgeving kan er goedkoop aardgas worden aangevoerd.
Dankzij deze randvoorwaarden is de winning van olie uit het teerzand rendabel.

De oliewinning is een gigantische operatie, groter dan de bouw van de Chinese Muur of de pyramides. Miljoenen kubieke meters oliehoudend zand worden met gigantische vrachtwagens naar de fabriek gereden. Iedere kubieke meter zand wordt met stoom opgewarmd zodat de olie vloeibaar wordt en vrijkomt. Er wordt zoveel aardgas verstookt dat Canada’s uitstoot van CO2 sinds 1992 met 25% is gestegen.

Volgens energiedeskundigen is de winning van olie uit teerzand nog wel rendabel. Er wordt één vat aardolie verbruikt om 5 vaten olie te winnen. Maar als het Canadese aardgas opraakt en de afstand, die de monstertrucks moeten afleggen naar de fabriek groter wordt, dan zal het rendement (EROEI) afnemen naar 3:1 of 2:1.

De oliewinning in Alberta stuit op steeds meer verzet van de lokale bevolking.
Het water wordt vervuild, de bodem wordt voor tientallen jaren verstoord, de bevolking krijgt gezondheidsklachten.
Shannon Walsh maakte de documentaire H2Oil, over de oliewinning en de gevolgen.

De oliewinning uit teerzand is nu, bij een olieprijs van $100 per vat, rendabel. Maar als men dieper moet graven of als het aardgas voor de winning van verder moet komen, dan komt er een moment waarop het economisch en energetisch rendement te laag wordt.
Dan zal men hopelijk stoppen met deze verwoestende activiteit.