Tagarchief: frankrijk

Aardolieverbruik in Europa sinds 2006 met 15% afgenomen

In 2006 verbruikten de gezamenlijke raffinaderijen in Frankrijk, Duitsland, Nederland, Spanje, Italië en het Verenigd Koninkrijk gemiddelde 10,8 miljoen vaten aardolie per dag. Over 2015 is het gemiddelde dagelijks verbruik van aardolie door raffinaderijen in voornoemde landen afgenomen tot 9,1 miljoen vaten. M.a.w. het olieverbruik was afgelopen jaar 15% lager dan in 2006.
De bron voor deze cijfers is de JODI-database, die maandelijks cijfers publiceert over olieproductie, olieverbruik en import en export van aardolie.
In de grafiek hieronder is de gemiddelde olie-inname door raffinaderijen in een aantal belangrijke Europese landen over de afgelopen 10 jaar weergegeven.

Schermafbeelding 2016-02-22 om 13.49.01

In het jaar 2015 is het aardolieverbruik weer iets gestegen t.o.v. 2014 en 2013; vermoedelijk een gevolg van de sterk gedaalde olieprijs.

In sommige Europese landen is het olieverbruik niet gedaald, maar lichtjes gestegen. Dit is het geval in Spanje en Nederland.
In Spanje lag het olieverbruik door raffinaderijen in 2015 met 1,296 miljoen vaten 7,6% hoger dan in 2006. In Nederland steeg het verbruik door raffinaderijen van 0,98 miljoen vaten per dag in 2006 tot 1,06 miljoen vaten per dag in 2015. Dat is een stijging van 8,1%. Waarschijnlijk is de lage olieprijs in het afgelopen jaar een belangrijke factor bij het gestegen verbruik.
De grafiek hieronder laat het gestegen olieverbruik in Spanje en Nederland zien.

Schermafbeelding 2016-02-22 om 18.42.37

In het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Frankrijk en Italië is het olieverbruik door raffinaderijen gedaald sinds 2006.
In onderstaande grafiek is het olieverbruik van die landen sinds 2006 weergegeven.

Schermafbeelding 2016-02-22 om 13.51.16

In Duitsland lag het olieverbruik in 2015 16,9% lager dan in 2006. In Italië en het Verenigd Koninkrijk was de daling 27% en in Frankrijk zelfs 30%.
In Duitsland, Italië en Frankrijk is het olieverbruik in 2015, vermoedelijk vanwege de lage olieprijs, weer iets gestegen t.o.v. 2014.
Je zou kunnen beargumenteren dat het afgenomen olieverbruik in Europa, één van de factoren is, die zorgde voor de daling van de olieprijs na de zomer van 2014.

Of het olieverbruik in 2016 verder zal stijgen hangt af van een groot aantal factoren. Bij een forse stijging van de olieprijs zal het olieverbruik niet verder groeien. Maar als de prijs laag blijft (< $50 per vat) dan kan het verbruik in Europa nog iets verder toenemen.
Het Europees olieverbruik in 2016 hangt ook af van de koopkracht van de Europeanen. Als er een economische recessie komt, met oplopende werkeloosheid  en stagnerende lonen, dan zal het aardolieverbruik gaan dalen.

Waarom is Mali zoveel moeite waard?

In Syrië woedt al 2 jaar een burgeroorlog. In Jemen zijn moslimextremisten (die banden hebben met Al Qaida) heer en meester. Maar als moslimrebellen een deel van Mali bezetten, dan staan Europese landen opeens te trappelen om militair in te grijpen. Waarom wel in Mali en waarom niet in Jemen, Somalië of Syrië?

Tot 1960 was Mali een kolonie van Frankrijk. Sinds de onafhankelijkheid in 1960 beleeft Mali turbulente tijden. De grenzen van Mali zijn met een lineaal getrokken en weerspiegelen geen etnische grenzen tussen stammen of bevokingsgroepen. Mali is geen natie-staat. Het Malinese volk is een verzameling stammen.

In de jaren 60 kende Mali een marxistische regering. Van 1968 tot 1979 was er een militair bewind. Tussen 1980 en 1990 was er een min of meer democratisch bewind. Maar van 1990 tot 1997 was er opnieuw sprake van een burgeroorlog. In 1997 volgde een bestand en politieke hervormingen. Na 10 jaar betrekkelijke rust laaide de opstand in het noorden van Mali wederom op. In 2012 pleegden militairen o.l.v. kolonel Sanogo een staatsgreep.

Frankrijk heeft zich al die tijd niet bemoeid met de burgeroorlogen en staatsgrepen in Mali. Maar nu in 2013 geeft de voormalige Franse kolonisator tientallen miljoenen euro’s uit om de opstandelingen te bombarderen en tegen te houden. Waarom zijn de belangen van Frankrijk in de regio nu opeens groot genoeg om militair in te grijpen?

Het blijkt dat in Mali enorme stukken vruchtbare landbouwgrond worden verpacht aan Westerse bedrijven. De gewassen, die verbouwd worden op die landbouwgrond zijn bestemd voor export en niet voor de lokale bevolking. De export van landbouwprodukten levert Mali kostbare buitenlandse valuta op: de Wereldbank steunt deze economische ontwikkeling. Maar de bevolking profiteert niet (of nauwelijks) van de export van zonne-energie in de vorm van landbouwgewassen.

Is de landbouwgrond (landgrab) in Mali zo belangrijk voor Frankrijk dat men daarvoor een militaire interventie (die tientallen miljoenen euro’s kost) op touw zet?
Kijk naar de volgende documentaire en oordeel zelf.

Franse interventie in Mali: het nieuwe Vietnam

In 1954 verloren Franse strijdkrachten de slag bij Dien Bien Phu. Vietnamese opstandelingen wonnen de slag en later in 1954 werd de Unie van Indochina verdeeld in een communistisch Noord-Vietnam en Zuid-Vietnam dat gesteund werd door de VS.
Het Franse leger wordt niet graag herinnerd aan de smadelijke nederlaag uit 1954. Het Franse leger komt liever met overwinningen in de krant.

Deze week boeken Franse militairen successen ver verwijderd van la Patrie, in het Afrikaanse Mali. Kunnen we het Franse militaire ingrijpen in Mali vergelijken met de Vietnam-oorlog, die begon in 1954 met de slag bij Dien Bien Phu en duurde tot 1975?
Ik denk van wel.

De Franse regering geeft als reden voor het ingrijpen het beschermen van Franse belangen in de regio en het beschermen van de regio tegen radicale islamitische strijders. In Vietnam vochten Fransen en Amerikanen tegen communistische rebellen. Het communisme was toen een evengrote bedreiging als het moslim-extremisme nu. Ik heb in commentaren het woord domino-effect al gehoord. De Amerikanen vreesden dat een communistisch Vietnam ertoe zou leiden dat de gehele regio communistisch zou worden. De Franse regering vreest

De tegenstanders in Mali zijn ook goed te vergelijken met de Vietcong. Het betreft slecht bewapende, maar zeer gedreven Malinezen, die streven naar een streng islamitische staat. De rebellen dragen geen uniformen en zijn niet goed te onderscheiden van de lokale bevolking. De rebellen kunnen waarschijnlijk ook rekenen op steun onder de lokale bevolking. Een langdurige burgeroorlog in Mali zal net als in Vietnam en Afghanistan leiden tot veel burgerslachtoffers, vooral door het hypermoderne wapentuig dat Westerse landen zullen inzetten.

Het is niet zeker dat Frankrijk (en het Westen) de rebellen in Mali zullen kunnen verslaan. Net als in Vietnam en in Afghanistan zijn de lokale strijders in het voordeel. De geschiedenis leert dat je geen oorlog kunt winnen  met vliegtuigen alleen en ik vraag me dan ook af waarom de Franse luchtmacht zoveel brandstof en bommen verspild aan een oorlog, die niet te winnen is zonder de inzet van duizenden militaire op de grond.