Tagarchief: inzicht

Fruitteelt langs muren en in kassen

Op Low Tech Magazine, een prachtig hoekje internet bijgehouden door Kris De Decker, staat een mooi verhaal over het gebruik van muren en kassen om de opbrengst van fruitstruiken en bomen te verhogen. In de 16e t/m de 20e eeuw was het in Noord-West Europa heel gewoon om langs de zuidkant van muren fruitbomen en wijnranken te planten. Langs de muren kon zo een microklimaat gecreëerd worden waarin het 10 graden warmer was dan in de omgeving.

De muur weerkaatst het zonlicht en houdt warmte vast, die ’s nachts weer wordt uitgestraald. Op deze manier is het microklimaat van de muur het gehele etmaal warmer dan de omgeving.

Kris De Decker beschrijft dat er in Montreuil in Parijs in 1870 (toen de stadsteelt op het hoogtepunt was) 600 km muur stond met fruitbomen (hoofdzakelijk perziken) erlangs.

In het artikel wordt ook ingegaan op het gebruik van passief verwarmde kassen langs zuidmuren. Dat was voor de toepassing van aardgas als brandstof heel gebruikelijk in Nederland en Engeland. Deze kassentechniek wordt de laatste decennia op grote schaal toegepast in China.

In de uitgestrekte Vinex-wijken in Nederland zijn ook duizenden muren op het zuiden. Er is een enorm potentieel aan gunstig microklimaat voor druiven en fruitbomen langs alle nieuwbouwwijken in Nederland.

Een hardloopvriend van mij brengt in september elke training een krat heerlijke druiven mee, omdat hij de oogst niet in zijn eentje kan opeten. Bij mij in de straat staat al één druivenrank langs een zuidmuur. Ik heb er nu ook een geplant in mijn voortuin en hoop in september ook druiven te kunnen uitdelen aan mijn hardloopvrienden.

Advertenties

Zijn er bewakingscamera’s in het Bataclan-theater?

In openbare gebouwen zijn tegenwoordig meestal bewakingscamera’s. Als er iets opvallends gebeurt, dan kunnen de camerabeelden worden teruggekeken en kunnen de autoriteiten achterhalen wie wat gedaan heeft.
Bij de terroristische aanslag op de Boston Marathon vormden beelden van bewakingscamera’s de sleutel voor het achterhalen van de daders.

Na de terroristische aanslag op een winkelcentrum in Nairobi in Kenya werden de beelden van bewakingscamera’s uitgebreid op TV vertoond.

Ook in andere gevallen, zoals de moord op de Russische oppositieleider Boris Nemtsov, de aanslag op het Joods Museum in Brussel en de schietpartij in een marinebasis in Washington zagen we de beelden van de aanslag binnen een week op TV of internet.

De aanslagen op het voetbalstadion en het Bataclan-theater in Parijs zijn alweer een maand geleden. En het is net alsof er geen bewakingscamera’s zijn in het Parijse voetbalstadion waar 2 terroristen zichzelf opbliezen. Het is net alsof in het Bataclantheater geen bewakingscamera’s zijn.
Natuurlijk zijn de beelden van die aanslagen gruwelijk, maar we zien tegenwoordig heel vaak gruwelijke beelden op TV en internet. Je kunt de beelden wazig maken als ze te gruwelijk zijn. Of je laat alleen de daders zien en de bloederige beelden niet.
Omdat alle daders inmiddels dood zijn, zal er geen proces meer komen. De bewakingsbeelden hoeven ook niet geheim te blijven in afwachting van een proces.

Er is inmiddels één bewakingsvideo van de Parijse aanslagen openbaar gemaakt. Het betreft een schietpartij bij een café. Er zijn op deze video geen doden en gewonden te zien. De terrorist laat twee mensen die dekking zoeken op het terras ongemoeid. Niemand bloedt, het loopt allemaal met een sisser af.

Waarschijnlijk word ik bestempeld tot complotdenker als ik me afvraag waarom er geen beelden van bewakingscamera’s worden vrijgegeven. Het stellen van vragen is steeds vaker aanleiding om iemand als complotdenker weg te zetten, buiten het debat.
Camera’s kunnen geen aanslagen voorkomen. Maar ja, waarom worden die camera’s eigenlijk opgehangen als de beelden, die ze maken, nooit bekeken worden?

De laffe tactiek van bombarderen

Amerikaanse vliegtuigen bombarderen nu al 14 jaar in Afghanistan. De piloten zijn vrijwel onkwetsbaar, want de Taliban beschikken niet over goede luchtverdediging en niet over vliegtuigen. Het is voor de Amerikaanse luchtmacht eigenlijk prijsschieten: het is een makkie om van kilometers afstand de Afghanen om de grond te doden. Er zijn al duizenden Taliban gedood door Amerikaanse raketten en bommen en nog altijd is de strijd niet gewonnen.

Het nut van bombarderen wordt alleen betwijfeld als er per ongeluk ook onschuldige burgers worden gedood. In Jemen werd onlangs een bruiloft gebombardeerd door Saoedische gevechtsvliegtuigen: er vielen 131 doden. Dit incident heeft diepe wonden gemaakt in Jemen: het zal nog vele jaren duren voordat de nabestaanden van de slachtoffers het buurland Saoedi-Arabië weer vertrouwen, laat staan vergeven.

In Kunduz bombardeerden Amerikaanse vliegtuigen een hospitaal van Artsen zonder Grenzen. Alle strijdende partijen waren op de hoogte van het feit dat het betreffende gebouw een hospitaal was. Niettemin vielen de Amerikaanse vliegtuigen aan: de luchtaanval duurde 30 min.
Volgens de overlevenden waren er geen Taliban-strijders in de directe omgeving van het hospitaal. Volgens de Amerikaanse legerleiding wel.

President Obama is vandaag geschokt door de zoveelste schietpartij, deze keer op een universiteit in Oregon. Maar over de 19 doden in het Artsen zonder Grenzen hospitaal in Kunduz stapt hij snel heen. De troepen worden niet teruggetrokken uit Afghanistan, de luchtmacht blijft bombarderen, de verantwoordelijke generaals mogen gewoon aanblijven.

In Syrië, in Irak, in Afghanistan en in Pakistan voert de Amerikaanse luchtmacht met bemande en onbemande vliegtuigen aanvallen uit. Op vele duizenden kilometers afstand van Washington.
Er vallen duizenden doden. Maar kennelijk zonder enig doel: want de vrede is nog geen stap dichterbij. Waarom?
Wordt het niet eens tijd dat we gaan protesteren tegen die laffe manier van oorlog voeren?

Een andere aanpak van het Syrische vluchtelingenprobleem

Al een jaar lang bombarderen gevechtsvliegtuigen van tientallen rijke Westerse landen in de Iraakse en Syrische woestijn. De vrede is door de bommentapijten geen stap dichterbij gekomen. De oorlogsvluchtelingen komen wel steeds dichterbij.

In onderstaande video wordt een andere aanpak van het Syrische vluchtelingenprobleem bepleit.
Kort samengevat:
– stop met het steunen en bewapenen van gewapende groepen in Syrië
– dwing Turkije en Jordanië om de toevoer van wapens en munitie naar IS te blokkeren
– help de regering van Assad om de rebellen te verjagen
– help de Syriërs bij de opvang in veilige gebieden en de herbouw van hun verwoeste steden

Slimme duurzame ideeën in praktijk brengen

In een winkelcentrum in Sao Poalo wordt voedsel dat overblijft en niet verkocht wordt, ingezameld en verwerkt tot compost. De vruchtbare compost wordt op het dak van het winkelcentrum gebruikt om verse groente te verbouwen voor het personeel van het winkelcentrum. Kijk eens naar de reportage hieronder.

Dit kan in Nederland ook. In Nederland wordt onverkocht voedsel, dat niet langer houdbaar is, vaak gewoon vermengd met huisvuil. In sommige gevallen wordt het door bedrijven ingezameld en verwerkt tot varkensvoer, biobrandstof of compost. Winkels kunnen ook zelf hun afval verzamelen en laten composteren: dat scheelt een hoop ritjes met vrachtauto’s.


 

Ontwerpers van grote zeeschepen kijken weer serieus naar mogelijkheden om de schepen met windkracht te laten varen.

Het Nederlandse bedrijf Fair Transport denkt daarbij niet alleen over hypermoderne zeilschepen zoals de Ecoliner.

Maar Fair Transport heeft ook een klassiek zeilschip de Grayhound in de vaart, dat je zelf kunt charteren bijv. als je een lading Brits bier naar Nederland wilt laten komen.

Nadenken over je eigen toekomst en die van de mens

Soms heb ik het gevoel dat ik niet meer nodig ben. Mijn kinderen zijn volwassen, de tijd dat ik voor hen belangrijk was, is voorbij. Het betaalde werk en het vrijwilligerswerk dat ik doe, kan makkelijk door andere mensen gedaan worden. Kan ik de komende 15 jaar nog iets zinnigs of belangrijks doen?
Gisteren las ik de levensfilosofie van Matt Bellamy, de zanger en gitarist van de Britse rockband Muse. Bellamy zegt dat je als mens maar korte tijd op aarde bent en dat je die tijd moet gebruiken om zoveel mogelijk te doen en te bereiken. Dit idee komt vaak terug in de songs van Muse… verspil je tijd niet.

Daarom geef ik mijn lezers vandaag de tip om over hun toekomst na te denken.
Waar leef je eigenlijk voor?
Niet alleen om je hypotheek af te lossen of om op vakantie te gaan. Er is vast een hoger doel: kennis of een inzicht dat je wilt delen met anderen.

Hieronder een lezing van Nate Hagens, voormalig beleggings-specialist op Wall Street.
Hagens legt in het kort uit waarom de mensheid zijn maximale omvang heeft bereikt (of binnen een paar decennia zal bereiken). Daarna geeft hij tips om jezelf en je naasten voor te bereiden op de onvermijdelijk krimp, die zal komen.
Een van de belangrijkste tips is nadenken over hoe het verder moet.

Politici schijnen niet verder te kunnen denken dat tot het volgende debat of de volgende verkiezingen. Maar er komt hoe dan ook een toekomst.
Hoe moet die toekomst er uit gaan zien?
En wat kun je doen om die toekomst te overleven?