Tagarchief: irak

Bombarderen in Syrië, helpt dat?

Nederlandse F-16’s hebben jarenlang bommen gegooid op Afghanistan. Ze hebben gebouwen verwoest en mensen gedood. Maar ik kan zo gauw niet bedenken of die bommen ook een positief effect hebben gehad. Het afgelopen jaar hebben Nederlandse F-16’s niet meer in Afghanistan, maar in Irak gebombardeerd. Meer dan 1000 bommen zijn afgeworpen. Maar er wordt nooit uitgelegd wat die bommen hebben aangericht.
Schermafbeelding 2016-01-30 om 10.02.43
Kun je met bombardementen voorkomen dat mensen terreuraanslagen gaan plegen? Rob Wijnberg van de Correspondent denkt van niet. Wijnberg denkt dat bombardementen er juist toe leiden dat de jongemannen in Afghanistan, Libië, Irak en Syrië die arrogante Westerlingen met hun moderne wapentuig gaan haten. De bombardementen voeden juist de woede, die terroristen kweekt.
Zelfs minister Koenders zegt, na het van het kabinet om in Syrië te gaan bombarderen: “Bombarderen alleen is nooit de oplossing in complexe conflicten”. Heeft iemand aan de minister gevraagd wat Nederland nog meer gaat doen behalve bombarderen? Of vinden journalisten het vervelend om een PVDA-minister lastige vragen te stellen?

Ondertussen maken de Westerse landen zich alweer op om opnieuw in Libië te gaan bombarderen. Want er zit nog veel olie in de grond en sinds dictator Gadaffi werd vermoord is het land een chaos met 4 verschillende groepen, die beweren dat ze de officiële regering zijn.
In de video hieronder wordt uitgelegd dat de opstanden en het Westerse ingrijpen in Afghanistan, Irak, Libië en Syrië geleid hebben tot chaos en de opkomst van soennietische terreurbewegingen als Al Qaeda en IS.

De Taliban verdienen aan papavers en ISIS verdient aan olie

Ik heb hier al eens aandacht besteed aan de papaverteelt in Afghanistan.
De Taliban, maar ook hun tegenstanders in Afghanistan, verdienen aan de teelt van papavers en het smokkelen van opium en heroine. De Westerse troepen, die vechten tegen de Taliban, staan de papaverteelt (en de produktie van heroine) oogluikend toe: het is een belangrijke bron van inkomsten voor Afghanistan. Als de Westerse troepen de papavervelden zouden platbranden en de handel in opium en heroine zouden oprollen, dan zouden de Westerse indringers al hun vrienden in Afghanistan verliezen.

De coalitie, die in Irak en Syrië tegen Islamitische Staat strijdt, heeft een soortgelijk dilemma. De coalitie laat de produktie, de verkoop en raffinage van aardolie door IS nagenoeg ongemoeid. Daardoor kan IS dagelijks ongeveer 1 miljoen dollar verdienen aan de verkoop van olie en olieprodukten.
In de video hieronder wordt gediscussieerd over de oliehandel van IS en de redenen waarom de coalitie, die oliehandel oogluikend toestaat.
Collega-blogger Paradoxnl postte deze video eerder op zijn WordPress-blog, dat zeker een bezoekje waard is.

Steeds meer landen de oorlog ingesjoemeld… de globalisering van oorlog

Er is iets raars aan de hand in de wereld. Naar aanleiding van kunstig gemaakte video-filmpjes op internet trekken legers ten strijde en gaan bommenwerpers bombarderen.
Afgelopen zomer kregen de onthoofdingsfilmpjes van Islamitische Staat (IS) erg veel aandacht van media en politici.
Veel Westerse regeringen besloten om militaire actie te ondernemen tegen de barbaarse extremisten, die in grote delen van Syrië en Irak vrij spel hebben. De coalitie tegen IS is inmiddels verder aangegroeid en telt inmiddels 22 landen.
Het is erg lang geleden dat er 22 verschillende landen bij een oorlog betrokken waren.

In januari werden twee Japanners (Haruna Yukawa en Kenji Goto) gedood door de moordenaars van Islamitische Staat. Ook deze moorden kregen zeer veel aandacht.
In Japan probeert de regering van premier Abe nu de grondwet, die verbiedt dat Japanse troepen buiten Japans grondgebied aan militaire acties meedoen, op een andere manier uit te leggen. Het doel is dat Japan zich kan aansluiten bij de coalitie tegen IS en de moord op de Japanners kan wreken. In het interview hieronder legt James Corbett uit of dat kans van slagen heeft.

Afgelopen maand sloot Jordanië zich al aan bij de coalitie tegen IS, na de moord op de Jordaanse F-16-piloot Muath al-Kasasbeh. En dit weekend besloot de Egyptische regering om aanhangers van IS in Libië te bombarderen nadat een filmpje op internet was verschenen waarin 21 Egyptenaren werden onthoofd.
Het lijkt alsof er elke week nog een land extra in een oorlog verzeild raakt.

Daar komt nog bij dat in Afghanistan, in Jemen en in Libië burgeroorlogen woeden en dat een andere groep extremistische moslims, Boko Haram, in Nigeria, Tsjaad, Niger en Kameroen aanslagen pleegt.
Ook in Afrika is er sprake van een oorlog, die zich als een olievlek uitbreidt.

Er zijn wereldwijd nu zoveel landen betrokken bij oorlogen, dat je haast zou denken dat de Derde Wereldoorlog is begonnen.

Over de nieuwe reeks  humanitaire oorlogen schreef Michel Chossudovsky een boek “The Globalization of War. America’s “Long War” against Humanity” .
Chossudovsky wijst op de trend naar een globalisering van oorlog. Oorlog wordt tegenwoordig gepresenteerd als een vreedzame oplossing, om een dictator of een terreurgroep te stoppen. Steeds meer landen doen mee met deze humanitaire oorlogen. Is dit het begin van de Derde Wereldoorlog?

Afghanistan, Irak, Libië, Syrië

Dit is een rijtje van landen, waar de VS (samen met andere Westerse landen) in de 21e eeuw militair heeft ingegrepen of in het geval van Syrië militair ingrijpen overweegt. Maar deze 4 landen hebben nog iets gemeen: het zijn allemaal ‘failed states‘, mislukte landen.

Afghanistan, Irak, Libië en Syrië zijn geen natie-staten. De bevolking van deze landen bestaat uit een groot aantal verschillende groepen.
Irak is het makkelijkste voorbeeld. Daar bestaat de bevolking uit slechts drie groepen: Sjiieten, Soennieten en Koerden. Het lijkt voor de hand te liggen om alledrie de groepen een eigen natie-staat te laten vormen. Maar in de 19e en 20e eeuw was het voor de Europese koloniale mogendheden makkelijker om met de lineaal grenzen te tekenen, dan een lappendeken van kleine onafhankelijke regio’s in kaart te brengen.
De grenzen van Libië en Syrië werden ook met de lineaal getrokken, zonder rekening te houden met de volkeren er wonen en de geschiedenis van de gebieden. De grenzen van Afghanistan werden aan het eind van de 19e eeuw bepaald door Rusland en Engeland zonder dat de Afghanen daar zelf iets over te zeggen hadden.

In al de bovengenoemde landen worden verschillende bevolkingsgroepen geregeerd door een centrale regering, die niet altijd even democratisch is. Het onderlinge wantrouwen tussen de bevolkingsgroepen kan makkelijk worden misbruikt door politici,zoals we gezien hebben in Ruwanda en het voormalig Joegoslavië. Het is moeilijk om in dat soort samengestelde landen (niet natie-staten) burgeroorlogen te voorkomen.

Toen er in Afghanistan in 1978 een burgeroorlog dreigde, greep de Sovjet-Unie militair in, tevergeefs. De Russen kregen de geest niet meer terug in de fles, de burgeroorlog woedt nu al 35 jaar. Van 2001 tot 2014 deed ook het Amerikaanse leger (met hulp van andere NAVO-landen) een vergeefse poging om van Afghanistan een democratisch geregeerde natiestaat te maken.

In Irak leidde het verwijderen van dictator Saddam Hoessein tot een machtsvacuum. Het wordt steeds moeilijker om het uiteenvallen van Irak te voorkomen.
De ontwikkelingen in Libië lijken hetzelfde scenario te volgen als in Irak. Nu de samenbindende dictator Gadafi is gedood, is er geen centraal gezag meer. De leiders van verschillende stammen controleren elk een eigen gebied.

Zo zal het ook in Syrië aflopen. De opstand tegen dictator Assad leek in het begin een samenbindende factor voor verschillende bevolkingsgroepen. Maar er verschijnen al barsten in het eensgezinde front. De burgeroorlog duurt nu al twee jaar en heeft al zoveel slachtoffers geëist, dat de wonden heel lang open zullen blijven. Ook Syrië dreigt een failed-sate te worden zonder effectief centraal gezag.

En zo vallen in het Midden-Oosten alle grote landen met een krachtdadige leider, die voorheen een bedreiging vormden voor Israël, langzamerhand uiteen in failed-states, onderling verdeelde papieren tijgers.

Hoe de Amerikanen de Irak-oorlog ingerommeld werden

In 2002 en 2003 heeft de regering Bush het Amerikaanse volk (en de rest van de wereld) voorgelogen over de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein. Met de dramatische powerpointpresentatie van Colin Powell in de Veiligheidsraad als sleutelscene.

(zat er miltvuur in dat buisje .. of talkpoeder?)

Leden van de regering Bush suggereerden zelfs Saddam Hoessein een bondgenoot was van Osmama Bin Laden en Al Qaida. Ze gebruikten de aanslagen van 9/11 om de invasie van Irak mogelijk te maken.

In maart is het 10 jaar geleden dat de Irak-oorlog begon. Reden voor MSNBC om terug te kijken hoe die oorlog verkocht werd: Selling the Iraq War – 43 min

via Donkerdoorn van Zapruder.nl