Tagarchief: IS

De grote terrorisme-show

Rob Wijnberg van De Correspondent schreef een column waarin hij de telkens terugkerende terreuraanslagen in Westerse steden vergeleek met de klassieke film Groundhog Day. In die film beleeft journalist Bill Murray telkens opnieuw dezelfde dag. Elke ochtend als Murray wakker wordt is het weer 2 februari en moet hij voor een televisiestation dezelfde reportage maken.

Brussels-terrorists-725x375

Toen ik afgelopen dinsdag van de aanslagen in Brussel hoorde, dacht ik ook… het wordt weer zo’n zelfde dag. Een dag vol met hijgerige berichten over de kans op meer aanslagen, over de daders en het aantal slachtoffers en over voortvluchtige handlangers. Je hoort dezelfde mensen dezelfde dingen zeggen als vorig jaar: “Het komt nu wel heel dichtbij” of “Het is een aanval op onze manier van leven”.
Nog dagenlang zien we in de media de nieuwste aflevering van de grote terrorisme-show:
foto’s van bebloede slachtoffers, zwaarbewapende agenten, die huiszoekingen doen en pleinen vol met bloemen, waxinelichtjes en medelijden.

Het ergste van de terrorisme-show vind ik de deskundigen en politici, die kennelijk precies weten waarom de aanslagen gepleegd worden. Ze draaien consequent hetzelfde verhaal af. De daders zijn altijd geradicaliseerde moslims, die meestal hebben gevochten in de Syrische burgeroorlog. Bij terugkeer in Europa worden ze wel in de gaten gehouden door de politie en geheime dienst, maar de geradicaliseerde jongens slagen er toch altijd in om kalasjnikovs en munitie te kopen en in hun keuken explosieven te maken. Dat vind ik onderhand al een beetje ongeloofwaardig worden.
Als de politie de huizen van de terroristen doorzoekt vinden ze steevast een IS-vlag, het ultieme bewijs. En bij onderzoek van de computers blijken de daders veel jihadistische websites te bezoeken en een testament of rechtvaardiging te hebben geschreven.
We gaan er maar vanuit dat de politie en de deskundigen niet liegen en dat de terroristen gewoon slordig zijn om zoveel bewijs achter te laten.

In de dagen na de aanslagen worden andere onderwerpen in verband gebracht met de aanslagen. Sommige mensen proberen de aanslagen voor hun eigen karretje te spannen. De geheime diensten vragen om meer bevoegdheden. De Turkse president Erdogan kan zichzelf op de borst kloppen dat hij de terroristen tegenhoudt. En de voorstanders van een associatieverdrag met Oekraïne zeggen dat we met een NEE-stem op 6 april de terroristen in de kaart spelen.

Net als bij een succesvol televisieprogramma hoeven we niet lang te wachten op de volgende grote terrorismeshow. Soms zit er 6 weken tussen twee aanslagen en soms 6 maanden. Maar je kunt er zeker van zijn dat er weer een soortgelijke aanslag zal komen gepleegd door hetzelfde type dader.
De reeks van succesvolle terreuraanslagen kun je ook heel goed vergelijken met de reeks IS-onthoofdingsfilmpjes uit 2014. Telkens hetzelfde ritueel, maar iedere keer hadden de slachtoffers een andere nationaliteit. Het gevolg was dat steeds meer landen met de Westerse coalitie in Irak en Syrië gingen bombarderen. Toen er een Jordaniër gedood werd, ging ook Jordanië meebombarderen.
De aanslagen zijn ook elke keer in een ander land: Canada, Australië, de VS, Frankrijk en nu België.

1408576884000-Foley

Uiteindelijk stopte IS met het maken van onthoofdingsfilmpjes. Het shock-effect nam bij iedere volgende onthoofding af. De laatste filmpjes veroorzaakten nauwelijks nog opschudding en verontwaardiging. Deskundigen begonnen te suggereren dat de onthoofdingen niet echt waren.

Ik hoop dat het ook zo zal gaan met de grote terrorisme-show. Dat bij de volgende aanslag meer mensen zullen reageren zoals Rob Wijnberg: met een diepe zucht de TV uitzetten en de eerste paar dagen uit laten. Als we murw geworden zijn voor de aanslagen, geen waxinelichtjes meer aansteken en niet meer naar de politici en deskundigen luisteren, dan houden de aanslagen misschien eindelijk op.

De Taliban verdienen aan papavers en ISIS verdient aan olie

Ik heb hier al eens aandacht besteed aan de papaverteelt in Afghanistan.
De Taliban, maar ook hun tegenstanders in Afghanistan, verdienen aan de teelt van papavers en het smokkelen van opium en heroine. De Westerse troepen, die vechten tegen de Taliban, staan de papaverteelt (en de produktie van heroine) oogluikend toe: het is een belangrijke bron van inkomsten voor Afghanistan. Als de Westerse troepen de papavervelden zouden platbranden en de handel in opium en heroine zouden oprollen, dan zouden de Westerse indringers al hun vrienden in Afghanistan verliezen.

De coalitie, die in Irak en Syrië tegen Islamitische Staat strijdt, heeft een soortgelijk dilemma. De coalitie laat de produktie, de verkoop en raffinage van aardolie door IS nagenoeg ongemoeid. Daardoor kan IS dagelijks ongeveer 1 miljoen dollar verdienen aan de verkoop van olie en olieprodukten.
In de video hieronder wordt gediscussieerd over de oliehandel van IS en de redenen waarom de coalitie, die oliehandel oogluikend toestaat.
Collega-blogger Paradoxnl postte deze video eerder op zijn WordPress-blog, dat zeker een bezoekje waard is.

Waarom zijn de kogels in Syrië nog niet op?

De burgeroorlog in Syrië duurt al jaren. Er zijn miljoenen schoten afgevuurd.
Ik vraag me af waar al die kogels en al die granaten gemaakt worden.

De strijders van Islamitische Staat hebben veel wapens buitgemaakt van het Iraakse leger. Maar de Islamitische Staat heeft zelf geen wapenfabrieken. De granaten en kogels, die zoveel dood en verderf zaaien, worden vanuit het buitenland naar Syrië getransporteerd. Maar wie zou zoiets nu doen? Wie wil dat de oorlog blijft voortduren?

Schermafbeelding 2015-10-12 om 21.58.25

Amerikaanse vrachtvliegtuigen droppen pallets met munitie in Syrië
Volgens dit bericht van CNN hebben Amerikaanse C-17 vliegtuigen 50 ton aan munitie en handgranaten (112 pallets) gedropd in het noorden van Syrië.
Voorlopig kan er dus weer geschoten worden.

Het nieuwsbericht van CNN sluit af met de zin:

All pallets successfully were recovered by friendly forces, a U.S. official said.

Als een Amerikaanse woordvoerder het zegt, dan zullen we dat maar moeten geloven…
Maar wat zijn precies die ‘friendly forces’?
En zijn ze morgen ook nog ‘friendly’? Kunnen ze die munitie ook verkopen aan anderen?
Kan die munitie eventueel gestolen worden, zoals ook de wapens van het Iraakse leger gestolen werden?

Het droppen van munitie in een conflictgebied is misdadig.