Tagarchief: pijpleidingen

Wie vermoordde de SouthStream-pijpleiding? Putin of de EU zelf?

planned_south_stream_pipeline_route-620x400

Afgelopen week kondigde Rusland aan om te stoppen met de aanleg van de Southstream-gaspijpleiding. Dat betekent dat Russisch aardgas ook in de toekomst alleen naar Europa geëxporteerd kan worden via het grondgebied van Oekraïne en via de Nordstream-pijpleiding. Het stopzetten van het South-stream-project betekent een flinke economische strop (600 miljoen euro) voor Bulgarije.
Waarom trok Rusland de stekker uit het project?

De afgelopen zomer zette de Europese Unie Bulgarije en Servië onder druk om de aanleg van de Southstream-pijpleiding Europees aan te besteden. Het was eigenlijk een truukje om de aanleg te vertragen. Een soort sanctie om Rusland te dwingen om de Oekraïnse separatisten niet langer te steunen.
Misschien stopte Rusland met de aanleg van Southstream omdat het de vertragingstactieken en de pesterij van de Europese Unie beu was.
Maar misschien ook omdat er een alternatieve afzetmarkt was gevonden voor het aardgas.

Turkije als alternatieve afzetmarkt?
In april 2014 zijn er al onderhandelingen geweest tussen Rusland en Turkije. Turkije stelde toen voor om de Southstream-pijpleiding te verleggen richting Turkije.
Het aardgasverbruik in Europa is aan het dalen en het verbruik in Turkije zal de komende jaren groeien. In de grafiek hieronder zie je het dalende aardgasverbruik van Italië en het snel stijgende verbruik van Turkije.

Schermafbeelding 2014-12-06 om 13.17.57

Kennelijk zijn de verhoudingen tussen Europa en Rusland momenteel zo slecht, dat Rusland het aardgas liever aan Turkije en China verkoopt.
De Europese Unie begint langzamerhand te beseffen dat ze hun hand overspeeld heeft. Voorzitter Juncker van de Europese Commissie hoopt dat de Southstream-pijpleiding toch nog zal worden gebouwd. De Europese Commissie denkt dat het Russische besluit om met South-stream te stoppen slechts een dreigement is.
We zullen het gaan zien.

Hieronder nog een discussie die werd uitgezonden door de Russische Staatstelevisie (RT) over het pokerspel rond de aardgaspijpleidingen in Zuid-Oost Europa. via DeepResource.

Roestende en lekkende pijpleidingen: de erfenis van het olietijdperk

Afgelopen week lekte in de Chinese stad Qingdao een oliepijpleiding. Toen arbeiders het lek reapareerden is de pijpleiding in brand gevlogen en ontploft. Bij dit ongeluk vielen 52 doden en tientallen gewonden.

Eerder deze maand raakte een olieboring in Texas een gasleiding. De vrijkomende gaswolk ontplofte en het boorplatform werd daarbij verwoest.

Het lijkt wel of er steeds meer pijpleidingen bijkomen en of de leidingen ook steeds vaker lek raken. Kijk maar eens naar deze lijst op Wikipedia.
In Nigeria, Mexico en in de VS zijn dit soort ongelukken schering en inslag.

Explosies en brand maken direct slachtoffers. Maar als het vuur gedoofd is en de pijpleiding gerepareerd is, moet de weggelekte olie nog worden opgeruimd. De kosten van het opruimen zijn door de oliemaatschappijen niet ingecalculeerd. De oliemaatschappijen maken zich er met een Jantje-van-Leiden vanaf. Vaak blijft de grond en het water nog jarenlang verontreinigd met olie.
De documentaire “Oil Shock: USA’s creaking energy infrastructure” vertelt het verhaal van een lekkende oliepijpleiding in Mayflower in Arkansas.

Er zal steeds minder olie door de pijpleidingen stromen en uiteindelijk zal de oliestroom opdrogen. Ik denk niet dat de oliemaatschappijen geld opzij gezet hebben om de afgeschreven, nutteloze pijpleidingen weer op te ruimen. Over 100 jaar zullen de pijpleidingen er nog altijd liggen als gedenktekens aan het tijdperk van de fossiele brandstoffen.

Syrië, Israël, Qatar, Saoedi-Arabië en het militair-industrieel complex

James Corbett praat ons even bij over alle partijen, die betrokken zijn bij de burgeroorlog in Syrië.
Israël wil graag dat het vijandige Syrië uiteenvalt (Balkanisering).
Qatar en Saoedi-Arabië willen voorkomen dat Europa aardgas gaat kopen van Iran.
De Amerikaanse wapenindustrie is flink gegroeid na 11 sep. 2001. Het militair-industrieel complex was nog nooit zo groot als nu en wakkert graag het vuurtje aan.

50 min. en niet ondertiteld, maar zeer de moeite waard