Tagarchief: wnf

Vliegen op biobrandstof of gewoon stoppen met vliegen?

Voor de supermarkt waar ik werk staat een gele container waar je oud frituurvet in kwijt kunt. Prima initiatief: de container wordt ongeveer eens per maand geleegd.
Het vet kan worden gebruikt als brandstof voor elektriciteitsopwekking. Maar er kan ook zeep van gemaakt worden.
Sinds een jaar zijn luchtvaartmaatschappijen geïnteresseerd in het afgewerkte frituurvet. De KLM kondigde aan dat ze frituurvet wil gaan gebruiken als brandstof. Het Wereld Natuur Fonds (WNF) ondersteunt dit ‘milieuvriendelijke’ voornemen.

Afgelopen week durfde journalist (en econoom) Hans de Geus het aan om deze vorm van greenwashing te ontmaskeren.

Toch blijven luchtvaartmaatschappijen met dit soort sprookjes aankomen. Het geeft aan hoe groot de wanhoop in deze structureel onrendabele en traditioneel door overheden op been gehouden sector is. Alles is eraan gelegen om de privileges – geen accijns of brandstof en geen BTW op tickets – in stand te houden. Bizarder dan deze duurzame sprookjes is dat het pubiek erin trapt en milieuclubs ermee aan de haal gaan.

Liever zou de KLM direct plantaardige olie opkopen i.p.v. het eerst distribueren over miljoenen frituurpannen en daarna het vervuilde vet daarna weer in te zamelen. Dat scheelt een hoop transportkosten en het schoonmaken van het vervuilde vet.
Plantaardige olie direct omzetten in vliegtuigbrandstof lijkt zo gek nog niet.

Kerosine gemaakt van aardolie is het afgelopen decennium snel duurder geworden.
Sinds 2002 is de prijs ruim 200% gestegen.

In diezelfde periode steeg de prijs van plantaardige olie ook, maar slechts met 100%.

Het wordt voor de KLM steeds interessanter om koolzaadolie of palmolie te gebruiken i.p.v. kerosine van aardolie. Ik ben benieuwd hoe het WNF daarover denkt.

Stoppen met vliegen is ook een oplossing. Dat is een echt duurzame oplossing: stoppen met vliegen kunnen we moeiteloos eeuwenlang volhouden, zonder het milieu te belasten.

Gefeliciteerd Greenpeace en WNF

Greenpeace en het Wereld Natuur Fonds hebben de afgelopen jaren actie gevoerd om de Noordpool wit te houden. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar gekregen hebben, maar het is de actievoerders gelukt: de hoeveelheid zeeijs op de Noordpool is weer terug op het normale niveau uit de periode 1979 – 2000.

De ijsberen hoeven niet meer honderden kilometers te zwemmen maar kunnen gewoon op het ijs uitrusten. Het witte ijsoppervlak weerkaatst weer de normale hoeveelheid zonlicht, zodat de opwarming niet wordt versterkt.
En voor oliemaatschappijen wordt het weer een stuk moeilijker om naar olie te zoeken in het ouderwets, onherbergzame poolgebied.

In onderstaande grafiek zie je dat het ijsoppervlak de afgelopen 2 jaar niet zo groot was als nu. Het scheelt nog maar 84.000 vierkante kilometer met het gemiddelde over de periode 1979-2008.

Ik feliciteer de actievoerders met het bereikte resultaat: goed gedaan allemaal. Tijd voor een feestje.