Afstand wordt steeds duurder

Door de gestegen olieprijs wordt reizen over grote afstanden steeds duurder.
Air France – KLM ziet het aantal reizigers op intercontinentale vluchten afnemen.
Steeds minder mensen kunnen zich dure vliegreizen veroorloven. De luchtvaartmaatschappij wil jaarlijks 2 miljard euro bezuinigen.
Daarom zal Air France een aantal dure intercontinentale schrappen. Je kunt dat vergelijken met het schrappen van onrendabele buslijnen.

Langzamerhand dringt bij steeds meer mensen het besef door dat reizen over grote afstanden alleen mogelijk is dankzij aardolie. Nu de aardolieproduktie achterblijft bij de vraag en de prijs snel oploopt, wordt reizen snel duurder.
Overstappen op elektrisch autorijden is niet goedkoper. Dat is de reden waarom we nog niet elektrisch rijden: het is duurder.

In Nederland zal de belastingvrijstelling voor reiskostenvergoedingen verdwijnen. Dat geldt niet alleen voor automobilisten, maar ook voor gebruikers van openbaar vervoer.
De overheid kan het zich niet langer permitteren om het heen en weer reizen van de Nederlanders te subsidiëren. Mensen die dagelijks heen en weer reizen voor hun werk moeten bij hun werkgever maar een hogere reiskostenvergoeding vragen.
Werkgevers zullen hierdoor hun werknemers aansporen dichter bij de werkplek te gaan wonen. Misschien zal men i.p.v. een meerjarige reiskostenvergoeding een eenmalige verhuisvergoeding geven om werknemers te verleiden dichterbij te komen wonen.

De dure brandstofprijs en het belasten van de reiskostenvergoeding zal ertoe leiden dat de Nederlanders minder kilometers zullen maken. De files zullen korter worden en knooppunten zullen verdwijnen zonder dat wegen verbreed worden of parallelwegen worden aangelegd.
Misschien blijven er een paar hardnekkige knelpunten over. Maar het is de vraag of het oplossen van de laatste fileproblemen de investering van miljarden rechtvaardigt.
Er zullen altijd korte opstoppingen blijven voorkomen… totdat de benzine zo duur is geworden en de koopkracht zover is gedaald, dat ze vanzelf verdwijnen.

Geen kinderarbeid, ook geen plofkip, maar wel olie uit natuurgebieden?

We willen geen kleding, die door kinderen in elkaar is gezet.
We betalen liever een eerlijke prijs voor eerlijke kleding.

Als kritische consument willen we ook geen vlees uit de bioindustrie. We willen geen plofkip en legbatterij-eieren. We willen de herkomst weten van het vlees dat we eten.

Maar bij de benzinepomp stellen we geen vragen.
Als we in het vliegtuig stappen, blijven we onverschillig over de herkomst van de brandstof.
De olie, die nodig is voor benzine en kerosine, wordt gewonnen in natuurgebieden. Bijvoorbeeld in de Niger-delta in Nigeria.

Een heel groot deel van de aardolie, die Nederland dagelijks opstookt, komt uit Rusland. Maar ook daar zorgt de oliewinning voor enorme milieuvervuiling.

Er is in Nederland geen schone benzine te koop, die gemaakt wordt van milieuvriendelijke olie. Er zit niets anders op dan gewoon blijven tanken, meedoen met vergiftigen van het leefmilieu en de andere kant opkijken.

Hoewel… Je kunt natuurlijk ook stoppen met autorijden en vliegen.

Chili: hoe schaarse energie leidt tot hoge grondstofprijzen

Chili is de grootste koperproducent ter wereld. In 2009 produceerde het land 5,3 miljoen ton koper, ca. 35% van de totale wereldproduktie. Chili bezit ook de grootste koperreserves: 360 miljoen ton (38% van de bekende wereldreserves).

Chili heeft zelf geen fossiele brandstoffen en moet alle brandstof invoeren.
Elke dag importeert het land 300 duizend vaten olie.

Ook alle aardgas dat Chili verbruikt wordt ingevoerd:

---

En dat geldt ook voor de steenkool

De winning van koper kost steeds meer energie. Men is begonnen met de rijkste ertsen, dicht aan de oppervlakte.
Maar nu moet er steeds dieper gegraven worden en het gewonnen erts bevat minder koper. Er moet steeds meer gesteente worden verplaatst voor dezelfde hoeveelheid koper.

De afgelopen jaren wordt Chili regelmatig geconfronteerd met energietekort en stroomuitval. In de toekomst zal het energietekort toenemen en daardoor loopt de koperproduktie gevaar.
Een aardbeving kan de produktie en export van koper verstoren en leiden tot een hogere prijs op de wereldmarkt.
Maar het tekort aan energie kan de produktie van koper ook verstoren. De koperprijs hangt niet alleen af van de vraag naar koper, maar ook van de energievoorziening van de belangrijkste koperproducent Chili.

Hieronder de prijs van koper (in euro’s) op de wereldmarkt.
In 10 jaar tijd steeg de prijs met 250%.

IMF zoekt naar olie in de kristallen bol

Afgelopen week publiceerde het Internationaal Monetair Fonds (IMF) een een rapport, getiteld “The Future of Oil: Geology versus Technology” (gratis PDF-bestand).
Het rapport kijkt naar de toekomstige wereldproduktie van aardolie aan de hand van economische modellen en vanuit geologisch oogpunt.

Volgens economische modellen wordt de aardolieproduktie hoofdzakelijk bepaald door de vraag. En de vraag stijgt door economische groei. De economische modellen gaan ervan uit dat economische groei ertoe zal leiden dat er meer olie gevonden en gewonnen zal worden.
De groei van de wereldproduktie wordt bewerkstelligd door een stijgende olieprijs. Als de vraag en de prijs hoog genoeg oplopen, dan zal de industrie ook olieprojecten opstarten, die nu nog niet profijtelijk zijn.

In het afgelopen decennium heeft het Amerikaanse Energy Information Agency (EIA) prognoses gemaakt over de groei van de olieproduktie. Maar die prognoses moesten telkens naar beneden worden bijgesteld.

Tien jaar geleden voorspelde het EIA, op grond van economische modellen, nog dat de olieproduktie in 2012 100 miljoen vaten per dag zou bedragen. In 2010 had men die prognose aangepast naar 88 miljoen vaten per dag.
De economische groei is tegengevallen en de vraag naar olie is niet zo hoog als men in 2000 nog verwachte.
In deze economische benadering zit een zwakke plek. Het zou kunnen zijn dat de economische groei tegenvalt doordat de olieproduktie niet verder groeit. Het hoger oplopen van de olieprijs doet de vraag juist dalen en leidt niet tot een produktiegroei.

Vanuit geologisch oogpunt bezien zal de wereldolieproduktie gaan dalen. Volgens de peak-oil-theorie van King Hubbert maakte Colin Cmpbell prognoses over de hoeveelheid ruwe olie, die in de toekomst gewonnen zou worden.
In de onderstaande grafiek zie je dat die prognoses te somber waren en telkens worden aangepast.

Het IMF heeft de geologische modellen en de economische modellen gecombineerd en een prognose gemaakt voor de olieprijs in de komende jaren. Men verwacht dat de olieprijs tussen 2013 en 2020 sterk zal stijgen.

Ik denk dat de olieprijs geen goede graadmeter is voor dit soort voorspellingen. De olieprijs in de grafiek is gebaseerd op ‘2011-dollars‘. Die zijn al veel minder waard dan de ’2002-dollars’.

De winning van aardolie kost steeds meer mankracht, grondstoffen en energie. Je kunt altijd geld lenen voor oliewinningsprojecten, die nu nog niet profijtelijk zijn. Je kunt zelfs geld bijdrukken (door de centrale banken).
Maar je kunt niet onbeperkt energie, grondstoffen en mankracht besteden aan de oliewinning. Als het winnen van olie bijna evenveel energie kost als het oplevert, dan zullen de meeste mensen zeggen: “laat maar, ik doe het wel zonder olie.”

Onderstaand plaatje laat zien dat de olie- en gaswinning in de VS de enige sector is waar de werkgelegenheid groeit. Sinds Obama president is, nam het aantal banen in de olie- en gasindustrie toe met meer dan 15%.

In deze barre, economische tijden zijn er steeds minder handen aan de ziekenhuisbedden. En steeds meer handen wroeten in de aarde op zoek naar olie, steenkool en gas.

Gail Tverberg vat op haar weblog het IMF-rapport samen

Peak-satelliet: zullen we alle kapotte satellieten vervangen?

Ik blogde al eerder over de dood van Envisat, de Europese aardobservatie-satelliet. De andere satellieten zullen ook ooit uitvallen. Soms valt er één enkel instrument uit, zoals de Advanced Microwave Scanning Radiometer van de AQUA-satelliet. Met dat instrument maten wetenschappers de hoeveelheid zeeijs op bijv. de Noordpool.
Wetenschappers, die milieuvervuiling en klimaatverandering onderzoeken, dreigen hun onderzoeksinstrumenten kwijt te raken. In een tijd van bezuinigingen is het de vraag of er nog veel satellieten zullen bijkomen om de kapotte satellieten te vervangen.
Afgelopen week publiceerde de Amerikaanse National Research Council een rapport over die zorgwekkende ontwikkeling.
Momenteel heeft NASA/NOAA nog 20 werkende observatiesatellieten in een baan om de Aarde. Maar men verwacht dat dit aantal in 2020 gedaald zal zijn tot 6.

Het aantal actieve instrumenten bedraagt momenteel meer dan 100,maar kan in 2020 afnemen tot onder de 30.

Amerikaanse wetenschappers zullen steeds vaker hun toevlucht moeten nemen tot de satellieten en instrumenten van hun Europese collega’s. Totdat ook de Europese satellieten zullen uitvallen.

De satellietwaarnemingen van bewolking, temperatuur en zeeijs begonnen in de jaren 70. En misschien zullen ze in 2025 ophouden. Het tijdperk van de aardobservatiesatellieten duurt dan maar 50 jaar en valt precies samen met de maximale aardolie produktie van de wereld ook wel peakoil genoemd.

De Britten rijden minder kilometers en kopen minder auto’s

Door de hoge brandstofprijs, de oplopende werkeloosheid en de dalende koopkracht rijden de Amerikanen steeds minder.

In Groot-Brittannië zie je hetzelfde verschijnsel: er worden steeds minder kilometers gereden.

De daling van het aantal kilometers is vooral duidelijk te zien in Londen:

Ik heb er nog een andere grafiek bij gezocht: het aantal auto’s per 1000 inwoners. Die gegevens worden bijgehouden door Eurostat.
In 2005 waren er 471 auto’s per 1000 Britten.

In 2009 was dat al gedaald tot 459 auto’s.
En je kunt zelf wel bedenken of de daling van het aantal gereden kilometers en het aantal auto’s te maken heeft met de hoge olieprijs.
Je kunt zelf ook wel bedenken of deze trend zal doorzetten of niet.