Tagarchief: china

Is het tijdperk van afnemende CO2-uitstoot begonnen?

PEAKCO2

In de afgelopen 200 jaar is de mensheid steeds meer fossiele brandstoffen gaan gebruiken. Door steeds grotere hoeveelheden steenkool, aardgas en aardolie te verbranden is de CO2-produktie van de mens gestegen tot een verontrustende hoeveelheid. In de grafiek hieronder staat de CO2-uitstoot van de afgelopen 48 jaar weergegeven.

Schermafbeelding 2015-03-10 om 11.07.35

De wetenschap is het erover eens dat de menselijke CO2-uitstoot de drijvende kracht is achter de stijgende CO2-concentratie in de atmosfeer. En dat die stijgende CO2-concentratie zal leiden tot opwarming van de atmosfeer.

In Europa daalt de menselijke CO2-uitstoot sinds begin jaren 90 en in Noord-Amerika (Mexico, de VS en Canada) is de CO2-uitstoot sinds 2007 al 7% gedaald.

Schermafbeelding 2015-03-10 om 11.22.55

In 2007 bedroeg de gezamenlijke CO2-uitstoot van Noord-Amerika en Europa ruim 15000 Megaton ofwel 48% van de totale mondiale CO2-uitstoot. In 2013 was de gezamenlijk Amerikaanse en Europese CO2-uitstoot gedaald tot 14000 Megaton. En dat is nog maar 40% van de wereldwijde CO2-uitstoot.

Omdat de makkelijk winbare aardolie, steenkool en gasreserves al grotendeels verbruikt zijn, kunnen we verwachten dat ook in de rest van de wereld de CO2-uitstoot zal gaan afnemen. Het is alleen de vraag wanneer dat precies zal gaan gebeuren. Het is interessant om de CO2-uitstoot van China in de gaten te houden. Hieronder is de Chinese CO2-uitstoot uitgezet samen met de totale mondiale CO2-uitstoot.

Schermafbeelding 2015-03-10 om 11.02.59

In 2007 kwam de Chinese CO2-uitstoot op 6516 Megaton, ofwel 20% van de mondiale CO2-uitstoot.
Maar het Chinese aandeel in de mondiale CO2-uitstoot is sindsdien gestegen. In 2013 produceerde China 9524 Megaton CO2 en dat was 27% van de wereldwijde CO2-uitstoot.

Maar volgens de meest recente cijfers lijkt de Chinese CO2-uitstoot in 2014 lager uit te vallen dan die van 2013. Een lager verbruik van steenkool en een stagnerende cementproduktie hebben er volgens Glenn Peters van het CICERO-onderzoeksinstituut voor gezorgd dat de Chinese CO2-uitstoot niet verder is gestegen en misschien wel een procentje is afgenomen.
De grafiek hieronder is door Glenn Peters gemaakt en via internet verspreid.

Schermafbeelding 2015-03-08 om 21.55.00

Volgens Jiang Kejun, wetenschapper bij het Energy Research Institute in Beijing zal het verbruik van steenkool in China de komende jaren verder afnemen en daarmee dus ook de Chinese CO2-uitstoot.
Het is nog een beetje vroeg om definitieve conclusies te trekken. Maar als in Europa, Noord-Amerika en in China de CO2-uitstoot in 2014 is afgenomen dan is er een gerede kans dat de mondiale CO2-uitstoot in 2014 ook ietsje lager zal uitvallen dan die van 2013.
Misschien is het tijdperk van de afnemende mondiale CO2-uitstoot al in 2014 begonnen. Misschien begint dat tijdperk pas dit jaar of in 2016.

Dalende olieprijs en steenkoolprijs: de koolstofzeepbel loopt leeg

De afgelopen maanden is de prijs voor een vat aardolie gedaald tot onder de $100.
De prijs voor steenkool is al sinds begin 2011 aan het dalen.
In de grafiek hieronder is goed te zien dat de prijs van fossiele brandstoffen een dalende trend vertoont.

Schermafbeelding 2014-09-25 om 11.42.02

Een dalende prijs duidt erop dat het aanbod groter is dan de vraag.
De produktie van steenkool en aardolie wordt de laatste jaren met alle mogelijke middelen vergroot. Hieronder is de groei van de mondiale olie- en steenkoolproduktie uitgezet in twee grafieken.

Schermafbeelding 2014-09-25 om 11.48.30

Schermafbeelding 2014-09-25 om 11.52.16

In de steenkool- en aardolieproducerende landen wordt ook flink geïnvesteerd om de produktie te vergroten. In de VS worden vele miljarden gestoken in de exploitatie van schalie-olie en Brazilië leent meer dan 200 miljard dollar van investeerders om de diepzee-olie voor de Braziliaanse kust te kunnen exploiteren.
China heeft veel geinvesteerd om de steenkoolreserves van Mongolië te gaan exploiteren en in Australië en Zuid-Afrika wordt geïnvesteerd om de export van steenkool te bevorderen.
Bedrijven en regeringen hebben zich diep in de schulden gestoken om de winning van fossiele brandstoffen in de toekomst mogelijk te maken. Investeerders hebben onevenredig veel kapitaal geïnvesteerd in de winning van fossiele brandstoffen en zij hopen een goed rendement te halen op die investering. Waarschijnlijk is er in de olie-, gas- en steenkoolwinning sprake van een overinvestering en dat wordt ook wel de koolstofzeepbel (carbonbubble) genoemd. Het is verre van zeker dat de investeringen terugverdiend zullen worden.

Dalende vraag naar aardolie en steenkool
De dalende prijs voor olie en steenkool geeft aan dat het aanbod groter is dan de vraag. Economen en energiedeskundigen gaan er nog altijd vanuit dat de vraag naar aardolie en steenkool zal blijven stijgen. Maar in grote delen van de wereld zien we de vraag naar aardolie en steenkool al jarenlang dalen. Het verbruik van aardolie in de 6 grootste landen van de eurozone is de afgelopen 8 jaar al met een kwart afgenomen.
Ook in de VS daalt het aardolieverbruik.
Er zijn aanwijzingen dat het verbruik van aardolie in China niet verder meer groeit.

Schermafbeelding 2014-09-25 om 19.21.46

In juli 2014 verbruikte de Chinese economie 9,5 miljoen vaten per dag. In juli 2013 was dat nog 10,0 miljoen vaten per dag. (volgens de JODI-database: zie refinery intake)
China verbruikt ongeveer de helft van alle steenkool, die wereldwijd geproduceerd wordt. In de afgelopen maand kondigde de Chinese regering aan dat men het gebruik van steenkool wil gaan beperken. Dat kan door meer elektriciteit op te wekken met duurzame bronnen als waterkracht en wind. De vertraging van de economische groei draagt ook bij aan een lager steenkoolverbruik. Het gevolg is dat China in 2014 minder steenkool importeert dan in 2013.

Gaat de koolstofzeepbel leeglopen?
De afgelopen jaren hebben oliemaatschappijen al vaak investeringen in moeilijk winbare olie- en gasprojecten moeten afschrijven. Oliemaatschappij Shell ging voor vele miljarden het schip in bij de schaliegaswinning in de VS. Door de dalende olieprijs zullen oliemaatschappijen nog meer moeten afschrijven op hun reserves: de resterende reserves in de bodem zijn waarschijnlijk geen $120 per vat waard, maar misschien slechts $95 per vat.
Steeds vaker zullen oliemaatschappijen besluiten om exploitatie van olie- en gasvelden uit te stellen, omdat de exploitatiekosten bij de huidige lage olieprijs niet terugverdiend kunnen worden.
De schaliegaswinning in de VS dreigt uit te lopen op een financieel fiasco. Volgens insiders is de Amerikaanse schaliegaswinning net zo’n pyramidespel als de sub-prime hypothekenportefeuilles in de jaren 2006 en 2007. Als die zeepbel leegloopt zullen een paar profiteurs net op tijd hun winst gepakt hebben, maar de meeste investeerders zullen naar hun investering kunnen fluiten.
In de steenkool-industrie is men nog optimistisch. Maar als de steenkoolprijs door overproduktie en dalende vraag verder zal dalen, dan zal investeren in steenkoolmijnen niet langer rendabel zijn.
Nog voordat de wereld een strenger klimaatbeleid gaat voeren, dreigt de koolstofzeepbel al leeg te lopen. De Grenzen aan de Groei, die al 40 jaar geleden voorspeld werden, lijken in 2014 bereikt.

LEES OOK:
Low Oil Prices: Sign of a Debt Bubble Collapse,Leading to the End of Oil Supply?
door Gail Tverberg.

Gaat het steenkoolverbruik in China dalen?

De Chinese economie gebruikt de helft van alle steenkool, die jaarlijks wereldwijd wordt geproduceerd. In het afgelopen decennium groeide de hoeveelheid steenkool, die China per jaar opstookt snel. Van 868 miljoen ton olie-equivalent in 2003 tot 1925 miljoen ton olie-equivalent in 2013: een toename van 120% in 10 jaar tijd.

De hoeveelheid steenkool die China zelf produceert is gigantisch: 1840 miljoen ton olie-equivalent in 2013: 95% van de hoeveelheid die China verbruikte in 2013. De overige 5% werd geïmporteerd uit Australië en Indonesië.

Volgens Patzek en Croft kan de mondiale steenkoolproduktie niet veel verder stijgen. Sinds 2007 groeit de Chinese produktie steeds langzamer.
Schermafbeelding 2014-09-18 om 09.55.54

De curve vlakt steeds verder af en zoals bij de winning van alle grondstoffen, zal de produktie vroeger of later gaan dalen. Misschien al in 2014 of 2015.

De afnemende produktie werd in 2012 en 2013 gecompenseerd door de import van steenkool te vergroten. De import van steenkool in 2013 was anderhalf keer zo groot als in 2012.
Diverse bronnen wijzen er nu op dat de import van steenkool in 2014 afneemt t.o.v. 2013. Vorige week schreef Justin Guay in de Huffington Post dat de steenkoolimport over de eerste 8 maanden van dit jaar 5,3% lager was dan in 2013.

Schermafbeelding 2014-09-18 om 10.06.47

Ook Greenpeace en het weblog 24/7 Wall Street meldden dat de Chinese import van steenkool daalt. De dalende vraag uit China heeft ervoor gezorgd dat de marktprijzen voor steenkool gedaald zijn tot het prijsnivo uit de zomer van 2009, het dieptepunt van de mondiale economische crisis.

Er zijn twee ontwikkelingen, waardoor China minder steenkool nodig heeft.
Ten eerste groeit de Chinese economie een stuk langzamer dan aan het begin van deze eeuw.
Ten tweede stijgt het gebruik van duurzaam opgewekte elektriciteit (waterkracht, windenergie en zonne-energie) in China exponentieel.

duurzamelektriciteeitchina

Dalende CO2-uitstoot?
Als het steenkoolverbruik in China afneemt, zonder dat er meer aardgas en aardolie verbruikt wordt, zal de Chinese CO2-uitstoot in 2014 zal dalen t.o.v. 2013. China is een van de grootste CO2-uitstoters van de wereld. Als de daling van de Chinese CO2-uitstoot groot genoeg is, dan zou zelfs de wereldwijde CO2-uitstoot voor 2014 lager uitvallen dan die van 2013.
Ik verwacht dat het Chinese steenkoolverbruik van 2013 en 2014 nooit meer overtroffen zal worden. Het gebruik van duurzame energiebronnen zal niet worden teruggedraaid. De Chinese overheid probeert het gebruik van steenkool en de milieuvervuiling, die daarbij ontstaat terug te dringen. De industriële produktie en het Chinese energieverbruik groeien sinds 2007 veel trager dan aan het begin van de eeuw.

energieverbruikChina

Mijns inziens zal de mondiale CO2-uitstoot door deze ontwikkelingen voor 2020 al gaan afnemen. De doemscenario’s van het IPCC zullen dan niet gaan uitkomen. Maar het betekent wel dat de Club van Rome met haar Grenzen aan de Groei gelijk gaat krijgen.

Peak-steenkool: zal de wereldsteenkoolproduktie gaan dalen in 2015?

Volgens de nieuwste Statistical Review of World Energy is de mondiale steenkoolproduktie in 2013 met 0,5% gestegen t.o.v. 2012. De grafiek hieronder laat de wereldsteenkoolproduktie sinds 1981 zien, uitgedrukt in miljoen ton olie-equivalent.

Schermafbeelding 2014-06-21 om 08.35.05

Over periode 2002-2012 steeg de steenkoolproduktie met 61%, dat is gemiddeld 6% per jaar. In 2013 was de groei opvallend laag.
Als je inzoomt op het laatste decennium, dan is duidelijk te zien dat de steenkoolproduktie in 2013 nauwelijks groeide.

Schermafbeelding 2014-06-21 om 08.59.23

China is de grootste steenkoolproducent van de wereld. Het land produceert ca. 50% van de totale wereldproduktie. Het afgelopen jaar groeide de Chinese kolenproduktie met slechts 0,9% tot 1840,0 miljoen ton olie-equivalent. Ook dat was de laagste groei sinds 2002.

Schermafbeelding 2014-06-21 om 09.05.34

Deskundigen (geologen) hebben de afgelopen jaren al eens gekeken naar de wereldsteenkoolproduktie. Patzek en Croft kwamen in 2010 tot de conclusie, dat de Chinese steenkoolproduktie en daarmee ook de wereldsteenkoolproduktie rond 2011 een maximum zou bereiken.

De Chinese econoom Minqi Li berekende dat de steenkoolproduktie van China kan blijven stijgen tot 2027. Maar de maximale produktie, die bereikt kan worden, ligt maar een klein beetje boven de huidige produktie. De grafiek hieronder komt uit het werk van Minqi Li.

Fig16

De meningen over het precieze tijdstip van peak-steenkool lopen uiteen. Maar de lage groei van het afgelopen jaar wijst erop dat de wereld al dicht tegen de maximale produktie aan zit.

Filipijnse regering is dankbaar voor noodhulp en bestelt een paar oorlogschepen

Toen de Filipijnen in november getroffen werden door de orkaan Haiyan schoot de hele wereld te hulp. In Nederland werd 18,5 miljoen euro ingezameld voor directe noodhulp en om de orkaanschade te herstellen.
De wereld had nog meer hulp kunnen bieden door de schuld die het land heeft bij o.a. de Wereldbank en de Asian Development Bank heeft uitstaan, kwijt te schelden. De totale uitstaande schuld van de Filipijnen bedraagt 64 miljard dollar, dat is 33% van het Bruto Nationaal Produkt. Maar helaas is de schild blijven staan en zullen de Filipino’s nog tot in lengte van dagen rente en aflossing moeten blijven betalen.

p5g1

Ondanks de enorme materiële schade, die Haiyan aanrichtte, besloot de Filipijnse regering om in de VS 2 nieuwe fregatten te bestellen ter waarde van 40 miljoen euro. De Filipijnse marine wil eigenlijk 6 nieuwe fregatten, maar is voorlopig tevreden met 2.
De order zal worden betaald uit de 40 miljoen dollar aan militaire ontwikkelingshulp, die de Amerikaanse regering bij monde van minister Kerry vorige maand toezegde.
Het lijkt dus alsof de Filipijnen de fregatten, die door Amerikaanse bedrijven gebouwd zullen worden, gratis krijgen. Zo kan de Amerikaanse wapenindustrie blijven draaien. De exploitatie-kosten van de fregatten (brandstof, munitie, bemanning enz.) komen natuurlijk voor rekening van de Filipijnse regering.

spratly

Uit dankbaarheid voor de militaire ontwikkelingshulp heeft de Filipijnse regering troepen gestuurd naar één van de Spratly-eilanden, Pag-Asa. Het gebied rond de Spratly-eilanden wordt betwist door o.a. China, Taiwan en Vietnam. De Filipijnse militairen vormen nu een vooruitgeschoven post van de VS met haar bondgenoten om de oprukkende invloed van China tegen te houden.

De Amerikaanse president huilde mee met de wolven in het bos toen de orkaan Haiyan dood en verderf zaaide. Maar twee maanden later is hij alle ellende al vergeten. De Amerikaanse wapenfabrieken moeten blijven draaien en de inwoners van Filipijnen zijn slechts pionnen op het schaakbord.

Komt ons voedsel in 2025 uit het buitenland of van eigen bodem?

Ik blogde al eerder over landroof, het pachten van kostbare landbouwgrond in ontwikkelingslanden door geïndustrialiseerde landen en bedrijven. Die landroof gaat nog altijd in volle hevigheid door.
Op 23 sep. verscheen op internet het bericht dat China in de Oekraïne 3 miljoen hectare landbouwgrond heeft gepacht. Dat is een belachelijk groot stuk land, 5% van het totale landoppervlak van de Oekraïne.

In het bericht lezen we dat het project zal beginnen met slechts 100.000 ha. China zal 2,6 miljard yuan investeren in verbetering van de Oekraïnse landbouw in ruil voor het exclusieve recht om de opbrengst van de gepachte grond te mogen kopen. Het plan heeft een looptijd van 50 jaar en zal langzaam worden uitgebreid tot de eerder genoemde 3 miljoen ha.
Het Oekraïnse KSG Agro ontkent overigens het bericht en meldt alleen dat China zal gaan investeren in een irrigatieproject.

Op Quartz.com wordt de Chinese pachtovereenkomst vergeleken met andere grote projecten van de afgelopen jaren.

quartz

De landhonger van China is begrijpelijk. China consumeert 20% van al het voedsel dat op de wereld geproduceerd wordt. En China bezit maar 9% van de landbouwgrond, die op de aarde beschikbaar is.
Maar landbouwgrond op andere continenten pachten lijkt me geen goed beleid: het maakt China steeds afhankelijker van voedselimport. Het is een korte termijnvisie en niet duurzaam.

Nederland
Nederland kan niet in de eigen voedselbehoefte voorzien en is momenteel een netto-importeur van voedsel. Op bescheiden schaal zijn er Nederlandse bedrijven die landbouwgrond in ontwikkelingslanden exploiteren. Maar Nederland kan het zich nog makkelijk permitteren om voedsel (graan, soja, rijst enz.) op de wereldmarkt te kopen.
Maar zal dat in de toekomst ook nog zo zijn?

In Nederland is een ontwikkeling aan de gang om weer zelfvoorzienend te worden in de behoefte aan voedsel. Veel mensen beginnen in hun achtertuintje groente en fruit te verbouwen. In woonwijken worden gemeenschappelijke moestuinen aangelegd. De streekmarkten waarop lokaal geproduceerd voedsel wordt verkocht schieten als paddestoelen uit de grond.
Kijk op de website EetbaarNederland.nl voor meer voorbeelden en inspiratie om zelf aan de slag te gaan.

eetbaarnl

Via visionair.nl

Is de maximale steenkoolproduktie (peak-coal) in China bereikt?

Het afgelopen decennium is China steeds meer steenkool gaan gebruiken. De hoeveelheid steenkool, die China jaarlijks opstookt, is daardoor opgelopen tot 1873 miljoen ton olie-equivalent. En dat is 50,2% van het totale wereldsteenkoolverbruik.
Het International Energy Agency verwachtte (in de World Energy Outlook 2010) dat de produktie en het gebruik van steenkool in China zal blijven groeien meer dan 2800 miljoen ton olie-equivalent in 2025.
Maar in een recent rapport van Citi Research (onderdeel van Citigroup Global Markets Inc.) wordt een heel ander beeld geschetst. De auteurs zien ontwikkelingen, die erop wijzen dat het steenkoolgebruik in China zal pieken voor 2020 en daarna zal gaan afnemen. De grafiek hieronder komt uit dat rapport en vergelijkt de visie van het IEA met de prognose van Citi Research.

chinacoaldemandcitia

Volgens 2 scenario’s Citi Research (Transition & Deep Transition) ligt het steenkoolverbruik van China in 2020 lager dan in 2012 en 2013.
Als redenen waarom de vraag naar steenkool zal gaan afnemen, noemen de auteurs:
– afnemende economische groei
– betere efficiëntie en benutting van bestaande centrales
– grootschalige overschakeling op duurzame energiebronnen (wind, zon en waterkracht)
NB: de auteurs verwachten dat de Chinese economie zal blijven groeien (4 – 5,5% per jaar)

In 2010 schreven Patzek & Croft dat de Chinese steenkoolproduktie vanaf 2012 niet veel verder kan groeien vanwege geologische en logistieke redenen.
Het rapport van Citi Research zegt dat de groei van het steenkoolverbruik door overheidsbeleid en afnemende economische groei zal gaan krimpen, maar gaat niet in op de geologische en logistieke oorzaken van peak-coal.

Gaat de Chinese CO2-uitstoot dalen?
In de World Energy Outlook van 2012 verwacht het IEA dat de wereldwijde CO2-uitstoot zal oplopen van 30.2 miljard ton in 2010 tot 36.3 miljard tons in 2020. In het Business-As-Usual-scenario verwacht het IEA voor 2013 een CO2-uitstoot van 32 miljard ton. Voor China verwacht IEA in 2020 een CO2-uitstoot van 4.95 miljard ton.
Citi Research denkt dat de Chinese CO2-uitstoot flink lager zal uitvallen. In het Stable Economic Growth scenario zal de CO2-uitstoot in 2020 op 4,02 miljard ton uitkomen. In het Transition-scenario komt de CO2-uitstoot (in 2020) op 3,82 miljard ton. En in het Deep Transition scenario zelfs op 3,55 miljard ton.
En dat is 1,4 miljard ton minder dan het Business-As-Usual-scenario van IEA.
Hieronder een grafiek waarin de scenario’s worden vergeleken.

chinaco2citia