Mondiale uraniumproduktie met 6% gedaald in 2014

In 2014 werd er wereldwijd 56,3 duizend ton uranium geproduceerd. Dat is 6% minder dan de 59,7 duizend ton die in 2013 werd gewonnen.
Tussen 2007 en 2012 steeg de uraniumproduktie gestaag, maar de laatste twee jaar is er een eind gekomen aan die groei.

Schermafbeelding 2015-08-26 om 09.11.45

De uraniumproduktie groeide tussen 2007 en 2012 omdat de prijs van uranium op de wereldmarkt na 2006 sterk gestegen is. In 2014 daalde de uraniumprijs terug naar het niveau van 2005. En die prijsdaling ging gepaard met een daling van de produktie.

Schermafbeelding 2015-08-26 om 09.34.38

Op de website van de World Nuclear Association vond ik een mooie grafiek (van CRU Strategies) die duidelijk maakt hoe een hogere uraniumprijs het rendabel maakt om moeilijk winbaar (en dus duurder) uranium te winnen.
Bij een prijs van $40 per pound uranium (zoals begin 2006) kunnen de wereldwijde produktiekosten van 30 tot 40 duizend ton uranium worden terug verdiend. Om de produktiekosten van 60 duizend ton te kunnen terugverdienen is (volgens CRU Strategies) een minimale uraniumprijs van $40 tot $45 per pound nodig.

uranium_mine_production_cost_curve_2010

De laatste maanden schommelt de prijs voor uranium rond de $35 per pound. Dat betekent waarschijnlijk dat de mondiale uraniumproduktiein 2015 niet zal stijgen en tussen de 50 en 56 duizend ton zal uitkomen.

Een trein vol moslims of een trein zonder moslims

De afgelopen weken zag ik vaak treinen volgepropt met mensen op de TV. Aan de rand van Europa probeerden vluchtelingen uit Irak, Syrië, Afghanistan en Libië met de trein naar de beloofde landen in West-Europa te komen. Moslimmannen met baarden en moslimvrouwen met zedige hoofddoeken op de vlucht voor bombardementen en oorlogsgeweld.

Ik kan me voorstellen dat er mensen in West-Europa bang worden van treinladingen vol moslims op weg onze steden, onze scholen en onze arbeidsmarkt. De vluchtelingen zeggen bij elke gelegenheid dat ze graag willen werken. Hun kinderen komen bij onze kinderen in de klas. En de mannen zijn bereid om voor een lager loon harder en langer te werken dan wij.
Kunnen we de grenzen niet dichtgooien en opnieuw paspoortcontroles gaan invoeren om de vluchtelingen tegen te kunnen houden?

En toen was er opeens een moslimman met een baard en een wapen in een Franse trein. Geen stoptreintje, maar een internationale grensoverschrijdende trein. Een voorbode van de duizenden, die nog onderweg zijn. Hij werd overmeesterd door drie heldhaftige blanke mannen, Amerikaanse mariniers. Ze kregen een onderscheiding.
De volgende dag bleek dat er nog twee helden waren, kregen ook een medaille. En vanmorgen had men nog een zesde held gevonden, die een medaille verdient.
Nog voor het proces is begonnen staat al vast dat de moslimman een moordlustige terrorist is. Hij had een video op YouTube bekeken.

Om terroristische aanslagen te voorkomen willen Europese regeringen nu internationale, grensoverschrijdende treinen gaan beveiligen. De verijdelde aanslag is een mooie gelegenheid om routinematige paspoortcontroles in te voeren in internationale treinen. Misschien moet het vrije verkeer van personen in West-Europa beperkt worden en moet er weer een soort van grensbewaking komen.
Het is natuurlijk volstrekt toevallig dat dit besproken wordt nu er honderdduizenden vluchtelingen vaak zonder paspoorten met de trein onderweg zijn naar West-Europa.

Nederlanders zuiniger met elektriciteit en aardgas

Over de eerste vijf maanden van 2015 bedroeg het elektriciteitsverbruik in Nederland gemiddeld 9879 miljoen Kilowattuur per maand, volgens de cijfers van het CBS. Dat komt neer op 586 KWh per maand per Nederlander. Ietsje meer dan vorig jaar, maar 4,2% minder dan in dezelfde periode van 2011.

Schermafbeelding 2015-08-25 om 09.23.05

Het dalend elektriciteitsverbruik kan veroorzaakt worden doordat elektrische apparaten en lampen steeds energie-zuiniger worden. Een lager energieverbruik is tegenwoordig een belangrijke overweging voor consumenten bij de aanschaf van elektrische apparatuur. En elektriciteitsproducenten helpen hun klanten tegenwoordig bij het verlagen van hun verbruik d.m.v. apps, die inzicht geven in het verbruik van apparaten.

Volgens het CBS daalt ook het aardgasverbruik van de gemiddelde Nederlander.
In 2011 was het aardgasverbruik per Nederlander over de eerste 5 maanden van het jaar: 1300 m³. In het koude voorjaar van 2013 was dat zelfs 1370 m³.
Maar dit jaar is het aardgasverbruik per Nederlander met 1131 m³, 13% lager dan in 2011.
In de onderstaande grafiek is het dalende aardgasverbruik zichtbaar.

Schermafbeelding 2015-08-25 om 09.52.42

In de grafiek zie je ook duidelijk, dat een koud voorjaar zoals in 2013 leidt tot een flink hoger gasverbruik. En dat een warm voorjaar zoals in 2014 een lager gasverbruik tot gevolg heeft.

Zelf yoghurt maken

Ik had nog boekenbonnen over van mijn verjaardag. Kan gebeuren als je (elk jaar!!) in de Boekenweek jarig bent.
Met die boekenbonnen kocht ik het boek “Verrot Lekker” van Christian Weij.
Het boek gaat over het bewust en gecontroleerd laten bederven van voedsel. Voorbeelden daarvan zijn wijn en bier maken en zuurkool maken. Maar ook kaas en yoghurt maken.
Ik wilde niet alleen het boek lezen, ik wilde het ook in de praktijk brengen en leren om zelf kaas, bier en zuurkool te maken. Yoghurt leek mij het makkelijkst om mee te beginnen. 

Eerst heb ik een hooikist gemaakt. Een kartonnen doos uit de supermarkt gevuld met gedroogd gras (hooi) uit de berm van de Proviciale weg. Een plastic zak gevuld met hooi is vormt de deksel. In deze hooikist kun je een hete pan urenlang warm houden. En dat is nodig als je yoghurt wilt maken.
 
 

Zelf yoghurt maken 
Neem 1 liter melk en verwarm die tot 43ºC. Haal de pan van het fornuis en roer één eetlepel van je favoriete yoghurt door de melk. Zet de pan weg in de hooikist.
Na 8 uur is de yoghurt klaar.

Bij de eerste poging met Almhof roeryoghurt bleef de yoghurt vrij dun. Na 24 uur zakte de yoghurt naar beneden en kon ik de waterige vloeistof bovenop afschenken. Al was de yoghurt dun, hij was erg lekker met muesli.

De tweede poging met Griekse yoghurt is beter gelukt. De volgende ochtend was de yoghurt dik en fris zuur.
Na nog een dag in de koelkast is de yoghurt echt lekker.
Ga ik voortaan elke week doen: yoghurt maken. 

Teerzandolie-exploitatie in Canada hapert door de lage olieprijs

Bij een olieprijs van $100 per vat of meer is het winstgevend om uit het teerzand in de Canadese provincie Alberta olie te winnen. Volgens Richard Heinberg wordt er bij een olieprijs van $60 per vat nog nauwelijks winst gemaakt op het winnen van olie uit teerzand. Bij de huidige olieprijs van minder dan $50 per vat is de winning van teerzandolie waarschijnlijk verliesgevend.

Begin dit jaar zagen deskundigen de bui al hangen. Na jaren van groei en economische voorspoed is het tij gekeerd. Voor het jaar 2015 verwachtte men een recessie met oplopende werkeloosheid, dalende koopkracht en afnemende investeringen. In mei becijferde de Conference Board van Canada dat de economie van Alberta met 0,7% zou krimpen in 2015. Voor het volgend jaar verwacht men weer een groei van 1,2%… nog maar even afwachten.
Shell trok zich deze zomer terug uit een teerzandolie-project.

Deze ontwikkelingen zullen op de lange termijn leiden tot een afname van de Canadese olieproduktie. Ik heb daarom de olieproduktiecijfers uit de JODI Oil World Database er eens bij gepakt.
Het afgelopen half jaar is de Canadese olieproduktie niet verder gegroeid en gestabiliseerd op ca. 2,8 miljoen vaten per dag.
In de grafiek hieronder heb ik de Canadese produktie en export van olie voor de afgelopen 4 jaar uitgezet.

Schermafbeelding 2015-08-21 om 18.07.37

De doorgetrokken lijnen in de grafiek geven het voortschrijdend gemiddelde over 6 maanden weer.
Het is nog te vroeg om te zeggen dat de groei definitief voorbij is. Maar ik verwacht dat de groei pas terugkeert bij een olieprijs boven de $75 per vat.

Waarom zoekt Shell zo haastig naar olie in Alaska?

Ongeveer 14% van de aardolie, die de VS verbruikt, komt door de Trans-Alaska-pijleiding uit de olievelden in Noord-Alaska. sidemapDie pijpleiding is sinds 1977 operationeel en 1988 was het piekjaar voor de pijpleiding: toen werden er iedere dag 2,1 miljoen vaten olie door de leidingen gepompt.
Inmiddels is de olieproduktie en de hoeveelheid olie die door de pijpleiding stroomt in Noord-Alaska afgenomen tot ongeveer 500.000 vaten per dag. De komende jaren zal de produktie in Prudhoe Bay nog verder afnemen.

Als de olie in de Trans-Alaska-pijpleiding langzamer gaat stromen, koelt de olie ‘s winters sterk af en wordt dikker en stroperig. De kans bestaat dat de pijpleiding verstopt raakt door gestolde of bevroren olie. Dit risico wordt groter als de aardolie meer water bevat.
Als de pijpleiding verstopt raakt, dan valt een deel van de Amerikaanse olie-produktie weg en zal het Amerikaanse olieverbruik gaan dalen, of de olie-import of de olieproduktie in andere gebieden zal moeten worden verhoogd.
Deskundigen proberen uit te rekenen bij welke stroomsnelheid de pijpleiding verstopt zal raken. Alyeska, het bedrijf dat de pijpleiding beheert, schat de minimaal benodigde stroomsnelheid op 300 tot 350 duizend vaten per dag.

Als de dagelijkse olieproduktie in Noord-Alaska onder de 350 duizend vaten komt, kan de pijpleiding verstopt raken. Het opzoeken en verhelpen van de verstopping in de onbewoonde wildernis kan weken duren en wordt erg kostbaar.
Bij een nog lagere produktie kan de pijpleiding door verstopping permanent onbruikbaar worden. Dat zou betekenen dat een grote hoeveelheid redelijk makkelijk winbare olie, voorgoed in de aardkorst onder Alaska zouden blijven liggen. Oliemaatschappij BP schat die hoeveelheid op 3 miljard vaten. Anderen zelfs op 7 miljard vaten. En door het stilvallen van de olieproduktie in Noord-Alaska zou vrijwel alle werkgelegenheid in het gebied verdwijnen en Alaska zou miljarden dollars aan olie-inkomsten verliezen.
Volgens een onderzoek is het mogelijk om pijpleiding te isoleren en te verbeteren, zodat de minimale stroomsnelheid verlaagd kan worden tot 150 duizend vaten per dag. Maar die operatie zou 720 miljoen dollar kosten.

Nieuwe olievelden in de Chukchi Zee en Beaufort Zee?
Oliemaatschappij Shell maakt nu grote haast met het zoeken naar olievelden in de wateren ten noorden van Alaska, de Chukchi Zee en de Beaufort Zee. Als er olie gevonden wordt en gewonnen kan worden, dan kan die ook door de Trans-Alaska-pijpleiding vervoerd worden. Daarmee wordt de levensduur van de pijpleiding verlengd en wordt voorkomen dat de aardolie op omslachtige en onveilige manier met schepen naar de olieterminal van Valdez gebracht moet worden.
In Washington werd druk uitgeoefend op de Amerikaanse regering om Shell het groene licht te geven voor de proefboringen.
Oliemaatschappij Shell heeft zelf geen belang in Alyeska, de beheerder van de Trans-Alaska-pijpleiding. Maar het is duidelijk dat de oliemaatschappijen een gemeenschappelijk belang hebben om die pijpleiding zo lang mogelijk open te houden.

Helaas is het Greenpeace nog niet gelukt om de zoektocht naar Poolzee-olie tegen te houden. Nog niet. Ik geef de moed nog niet op. Misschien kunnen we Shell met een boycot dwingen om de poolzee ongerept te laten en de olie, die al miljoenen jaren in de bodem zit, gewoon te laten zitten.

De VS worden steeds afhankelijker van buitenlands uranium

Ik heb al eerder geblogd over de herkomst van het uranium dat in de Amerikaanse kerncentrales wordt opgestookt. De VS hebben het laatste decennium hoofdzakelijk buitenlands uranium gebruikt om kernenergie op te wekken.
Die situatie wordt er niet beter op.

In de grafiek hieronder heb ik uitgezet welk deel van het uranium, dat jaarlijks wordt verbruikt, door de VS geïmporteerd moet worden.

Schermafbeelding 2015-08-16 om 19.42.55

In 2014 was meer dan 90% van het benodigde uranium afkomstig uit het buitenland. Dat lijkt mij een vervelende situatie voor een land dat in de wereld zoveel vijanden heeft als de VS. Heeft de VS dan zelf geen uranium?
Het makkelijk winbare en rijke uraniumerts is al in de 20e eeuw gewonnen voor de produktie van kernwapens en kerncentrale-brandstof. In de periode 1955-1985 was de binnenlandse produktie van uranium vijf tot tien keer zo hoog als in het afgelopen decennium.

US_Uranium_Production_1949-2011

Het uraniumerts dat overgebleven is, bevat minder uranium en is moeilijker te winnen. Het kost daarom steeds meer energie (en geld) om zelf uranium te winnen. Kernenergie wordt op die manier steeds duurder.

Het lijkt erop dat de VS liever uranium kopen van buitenlandse leveranciers dan het resterende uraniumerts uit Amerikaanse bodem te winnen. In de grafiek hieronder staat het aantal gaten dat bij de winning van uraniumerts geboord wordt weergegeven. In 2014 werden nog maar 1750 gaten geboord: 67% minder dan in 2013.

uran_fig1

Als er minder gaten geboord worden, dan zal de binnenlandse produktie over een paar jaar weer gaan afnemen. En dan zal de VS nog meer uranium moeten importeren.
Of zouden de VS overwegen om kerncentrales te gaan sluiten en te gaan stoppen met kernenergie?